AMSTERDAM - Marco Borsato zet zijn imago van succesvolle jongen met alle liefde op het spel voor de speelfilm Wit Licht, waarin hij zijn acteerdebuut maakt.

"Toen ik de eerste versie van het script las, was ik zo hevig geëmotioneerd. Ik wist dat deze film er moest komen, al was het het laatste wat ik zou doen en al zou het me alles kosten wat ik tot nu toe heb bereikt."

Wit Licht is de titel van het megaproject waarmee Borsato dit jaar Nederland overspoelde. Eerst een album, daarna een concertreeks en vanaf 11 december draait de film in de bioscoop.

Kindsoldaten

De zanger wilde een film maken over kindsoldaten. Hij kwam terecht bij Jean van de Velde (All Stars, Wild Romance), een ervaren scenarioschrijver en regisseur die in Afrika is opgegroeid.

De film vertelt het verhaal van Eduard Zuiderwijk (Borsato), een kok en restauranteigenaar in Afrika die na de dood van zijn vrouw Anna (Ricky Koole) alleen voor de opvoeding van zoon Thomas staat.

Als Abu, het zoontje van een van zijn zwarte personeelsleden, na een overval op zijn dorp wordt meegenomen is Thomas ontroostbaar. Eduard besluit een poging te wagen het beste vriendje van zijn zoon, dat in een rebellenkamp wordt opgeleid tot kindsoldaat, te vinden.

War Child

"Als ambassadeur van War Child word ik dagelijks op de hoogte gehouden van de situatie op heel veel plekken in de wereld waar gewapende conflicten plaatsvinden. De verhalen die je dan hoort zijn aangrijpend. Ik wilde die mensen een stem geven en een verhaal vertellen op een manier die recht doet aan de werkelijkheid", verklaart Borsato zijn keuze voor het heftige filmonderwerp.

Van de Velde was er niet huiverig voor de bekende zanger de hoofdrol te geven. "Film is bij uitstek een medium waarbij je stap voor stap gaat. Iedere zin of blik hoeft maar één keer goed te zijn en dan ga je weer verder. Na een dag repeteren wist ik dat het wel ging lukken met hem."

Geen acteerervaring

Borsato nam de stap zonder aarzelen, maar wist dat het geen gemakkelijke klus zou worden. "Ik had totaal geen acteerervaring en moest dus onderaan beginnen. Je haalt zes jaar Toneelschool natuurlijk nooit zomaar in, maar ze hoefden van mij ook geen Brad Pitt te maken; ik ben niet op zoek naar een Oscar. Ik heb wel diep moeten gaan. Het is het moeilijkste wat ik ooit heb gedaan, maar ook het allerleukste."

De kersverse acteur vermoedt dat het publiek na tien minuten kijken zanger Marco Borsato is vergeten. Hij hoopt hierna op meer acteerklussen. "Het proces was zo leuk, boeiend en leerzaam dat ik me niet kan voorstellen dat dit de laatste film is die ik ooit gemaakt heb."