Profiel: Arie Slob (ChristenUnie)

Arie Slob zit meer dan een decennium in de Tweede Kamer.

De vrijgemaakt-gereformeerde oud-leraar geschiedenis en maatschappijleer, een van de aanjagers van het Lente-akkoord, is misschien niet de meest geruchtmakende politicus, maar wel een van de degelijkste. En hij denkt niet vanuit een hokje, maar vanuit zijn keus voor goed en tegen slecht.

''Ik heb niks met links en niks met rechts. Ik ben christen en van daaruit wil ik politiek actief zijn”, zei Slob vorig jaar in een interview.

''Kijk naar de jonggehandicapten. Als ik om me heen kijk in de Tweede Kamer zie ik dat de andere partijen die zich net als wij voor hen sterk maken links zijn. Ben ik dan opeens links? Moet ik het dan maar niet doen? Vanuit mijn hart vind ik dat we voor hen op moeten komen”.

Wijs

Slob is ''een heel wijs iemand'', zegt Ella Wisniewski, hoofd financiële administratie en lid van het managementteam van administatiekantoor Concent in Zwolle, waar Slob in 2002 enige tijd directeur was.

Volgens Wisniewski kiest hij zijn woorden altijd weloverwogen en is hij niet op impulsiviteit te betrappen. Slobs voorliefde lag bij de politiek en toen hij eind 2002 de kans kreeg opnieuw Tweede Kamerlid te worden, greep hij die kans met beide handen aan.

Hij schuwt hardheid in het debat niet, maar is niet uit op confrontatie. Hij gaat op zoek naar medestanders om door een amendement of een motie het beleid wat in de gewenste richting bij te sturen.

Gezin

Slob werd geboren in Nieuwerkerk aan den IJssel en groeide op in een gezin van tien kinderen. Zijn vader, een middenstander, overleed toen hij 19 was. Slob is zijn moeder nog altijd dankbaar dat ze hem liet studeren.

''Mijn studie geschiedenis heeft me mede gevormd tot wie ik ben. Enig historisch besef kan in mijn werk als Kamerlid geen kwaad. Het geeft vaak ook een extra dimensie aan het nadenken over onderwerpen'', vertelde hij eens.

Gemeenteraad

Zijn eerste politieke ervaring deed Slob op als lid van de gemeenteraad van Zwolle voor het GPV, een van de twee partijen die rond de eeuwwisseling in de ChristenUnie opgingen. Hij zit met een korte onderbreking sinds 2001 in de Kamer, eerst voor het GPV en sinds eind 2002 voor de ChristenUnie.

Tot en met 2006 waren die partij en haar voorgangers gerespecteerde, maar voor de politieke besluitvorming tamelijk onbelangrijke partijen, maar dat veranderde, toen de ChristenUnie samen met CDA en PvdA deel ging uitmaken van het kabinet-Balkenende 4.

Rouvoet

Partijleider André Rouvoet ging het kabinet in en Slob, die nauw bij de onderhandelingen over de coalitie betrokken was geweest, werd fractieleider. Slob en Rouvoet hoopten binnen het kabinet een bemiddelende rol te spelen tussen CDA en PvdA, die een traditie van onderling geruzie hebben.

Het kabinet was eind 2008 eensgezind in de aanpak van de bankencrisis, maar kwam in februari 2010 ten val, toen CDA en PvdA het niet eens konden worden over voortzetting van de missie in Afghanistan.

Oppositie

De ChristenUnie kwam weer in de oppositie, maar speelde dit jaar na de val van het kabinet-Rutte met D66 en GroenLinks een sleutelrol bij de totstandkoming van het begrotingsakkoord, waarmee Nederland moest voldoen aan de begrotingsnormen van de Europese Unie.

Arie Slob presenteerde aan het begin van de zomer zijn boek Voor de verandering. Hiervoor interviewde hij Nederlanders over hoe zij in hun omgeving veranderingen teweegbrengen.

Ook geeft hij zijn persoonlijke kijk op Nederland in crisistijd: ''Als het aan de ChristenUnie ligt, wordt er de komende tijd in Nederland niet alleen bezuinigd maar ook veranderd. Van ‘ik’ naar ‘wij’ en van ‘meer’ naar ‘genoeg’."

Lees meer over:
Tip de redactie