Als klein meisje stond ze in de bres voor dieren. Later werd ze vrijwilligster bij de Dierenbescherming en werkte ze bij de stichtingen Bont voor Dieren en Wakker Dier.

Uiteindelijk besloot Marianne Thieme dat haar doelen enkel via de politiek konden worden bereikt. Dus richtte ze in 2002 de Partij voor de Dieren op.

In 2006 lukte het om in de Tweede Kamer te komen en sindsdien is de partij steeds met twee zetels in de Kamer aanwezig geweest. Ook voor de komende verkiezingen zijn er volgens de peilingen weer zetels te verwachten: de schattingen schommelen tussen twee en drie. De partij is geen eendagsvlieg gebleken.

Het succes van de partij - wereldwijd de eerste dierenpartij die in een nationaal parlement terechtkwam - is mede aan de vasthoudendheid van 40-jarige Thieme te danken, denkt Sjoerd van der Wouw.

Hij werkte van 2004 tot 2006 met Thieme samen, toen zij directeur was van Wakker Dier. ''Ze is enorm gedreven en tegelijkertijd toch heel zakelijk als dat nodig is'', zegt hij.

Idealisme

Volgens Van der Wouw laat Thieme zien dat ''sterk idealisme samen kan gaan met een vlot, leuk persoon''. ''Die combinatie spreekt aan'', stelt hij. Bovendien brengt ze haar boodschap niet zuur. ''Terwijl een belangrijk deel van het verhaal toch zuur is.''

Thieme heeft humor en zelfspot en kan goed omgaan met tegenslagen: ''Als je niet tegen tegenslagen kunt, kun je dit niet volhouden'', vindt Van der Wouw.

Thieme heeft een tomeloze hoeveelheid energie. ''Als ze een vrije dag had, betekende dat eigenlijk dat ze thuis aan het werk was. Als er dan plots nieuws was, kwam ze meteen naar kantoor'', herinnert Van der Wouw zich. Overwerkt raakt Thieme niet zo snel, denkt hij. ''Ik heb nooit gezien dat ze te weinig energie had.''

Zevendedagsadventisten

Een dag in de week heeft Thieme echt vrij van de politiek. Dat is door haar lidmaatschap van de zevendedagsadventisten - een protestantse kerk - op zaterdag.

Schrijver en lijstduwer Maarten 't Hart stelde in 2007 dat die geloofsgemeenschap er 'lugubere' opvattingen op na zou houden. Dat leidde tot veel reuring, maar niet tot het vertrek van Thieme die stelt dat haar geloofsovertuiging niets met haar politieke standpunten te maken heeft.

Thieme en haar gedachtegoed ontvingen door de jaren heen steeds kritiek en lof tegelijk. Zo werd een voorstel om de ronde vissenkom te verbieden schamper ontvangen. Ook de zeemanspet met de tekst Save our Seas (red onze zeeën) die ze vorig jaar op Prinsjesdag droeg, werd bejubeld en veracht.

Ritueel slachten

De afgelopen tijd was ze het meest zichtbaar met haar wetsvoorstel om te komen tot een verplichte verdoving bij het ritueel slachten van dieren.

Ze werkte jaren aan de initiatiefwet. Het voorstel werd in de Tweede Kamer aangenomen, maar strandde in de Eerste Kamer. Thieme toonde daarop haar vastberadenheid: ''Ik word hier alleen maar strijdbaarder van.''

Ze is trots op haar ''getuigenispartij'', die kan rekenen op een ''groeiende minderheid''. Op termijn moet de partij overbodig worden, maar pas als de andere politieke partijen ''duurzaamheid, mededogen en het belang van de zwakkeren - en dan niet beperkt tot de eigen soort - altijd meewegen.''

Haar verbetenheid komt bij elk betoog in de Kamer naar voren. Ze sluit altijd af met de woorden: ''En overigens ben ik van mening dat er een einde moet komen aan de bio-industrie.''

Parijs

Thieme werd op 6 maart 1972 geboren. Ze studeerde een jaar in Parijs en volgde daarna de studie bestuursrecht aan de Erasmus Universiteit. Thieme is getrouwd en heeft twee dochters. Ze woont in Maarssen en houdt van lezen, wandelen en dansen.