Niet mijn zaak, vriend

MKB’ers worden door de Nederlander stukken meer vertrouwd dan de top van het zakenleven en overheid. En water is nat.

Door Robert Mekking

Nederlanders wantrouwen zakelijke en bestuurlijke leidinggevenden. Slechts tien procent gelooft dat de top van het bedrijfsleven en overheidsfunctionarissen de waarheid spreekt als het aankomt op gevoelige kwesties.

Dat blijkt uit een jaarlijks onderzoek naar vertrouwen door bureau Edelman. Opvallend is dat het MKB aanzienlijk meer vertrouwd wordt. Waar leiders van grote bedrijven een vertrouwensscore van 59 procent kregen, was dat in het MKB meer dan 80 procent.

Een stukje van jezelf

Ik verbaas mij daar niet over. Die MKB-ers zijn namelijk vaak ook eigenaar van hun zaak. En dan is het toch een stukje van jezelf. En daar sjoemel niet mee. Kijk, een gemiddelde CEO van een groot bedrijf is helemaal geen eigenaar. Die worden aangetrokken.

Ze krijgen misschien een aandelenpakket, maar in de basis zijn ze doodnormale - zij het overbetaalde - werknemers.

'Niet mijn zaak, vriend'

En ja, als het jouw zaak niet is dan voel je je toch net even wat minder betrokken. Speelt je trots toch wat minder mee. En als er dan niet lekker gaat met de zaak, nou ja. Er is altijd weer een volgende werkgever. Als het gaat om mensen op de werkvloer is het onfortuinlijk, maar niet onoverkomelijk.

Maar als het gaat om je topmensen, ja dan heb je een imagoprobleem. En terecht. Je zou verwachten dat mensen op dat niveau niet zomaar zeggen: “niet mijn zaak, vriend…” De werkelijkheid is anders.

Meer ondernemers

Zoals ik al zei, het verbaast mij niets. Het sterkt mij in mijn overtuiging dat Nederland gebaat is bij meer ondernemers. Meer mensen die verantwoordelijkheid nemen over een eigen broodwinning en een bedrijf starten en met volle betrokkenheid zorgen voor duurzame groei.

Ik realiseer me echter dat ondernemen niet voor iedereen is weggelegd. Dat wil niet zeggen dat we ons neer moeten leggen bij de situatie.

Als de conclusie is dat werknemers in de basis minder betrokken zijn dan de eigenaar van een zaak, ligt dan niet voor de hand om die betrokkenheid te vergroten door medewerkers mede-eigenaar te maken? En dan niet door middel van één of andere optieregeling, nee gewoon door oer-Hollandse aandelen.

Akelige prikkels

In de verte hoor ik het aanzwellende geratel van boze e-mails: “Maar Robert, is dat niet net de perverse prikkel die ons de bankencrisis heeft opgeleverd?” Nee dus. Het gaat hier namelijk niet om bonussen, maar om aandelen. Die leveren pas wat op als je ze verkoopt.

Door afspraken te maken over een minimale periode voor je die aandelen mag verkopen neem je die akelige prikkels weg. Iedereen blij. Nou ja, bijna iedereen.

Vertrouwen

Voor een krachtig herstel van de economie is vertrouwen nodig. Vertrouwen in de politiek, vertrouwen in ambtelijke top en natuurlijk vertrouwen in de top van het bedrijfsleven. Mijn stelling is dat voor betrouwbare managers eerst noodzakelijk is dat er weer betrokkenheid komt van diezelfde top.

Betrokkenheid bij de effecten van het gevoerde beleid. Betrokkenheid bij het wel en wee van de medewerkers. Maar bovenal betrokkenheid bij de resultaten die je boekt. En als daarvoor een beloning in aandelen nodig is, ben ik die eerste die daar voor pleit.

Robert Mekking is héél betrokken. Als zijn zaak een zeehondje was, heette hij Lenie. Hij is medeoprichter van MvR&Partners en schrijft deze column op eigen titel. Reageren? Twitter.com/robertmekking.

Lees meer over:
Tip de redactie