Sinterklaas is érg gul voor bankiers

In 2011 verdiende de gemiddelde Nederlandse bankmedewerker ruim 81 procent meer dan de gemiddelde Nederlandse medewerker.

Door Frank Wijn

Twee weken geleden kwam er een rapport uit van Stichting Onderzoek Multinationale Ondernemingen (SOMO) naar aanleiding van een onderzoek naar Nederlandse banken. De samenvatting was simpel. Er wordt teveel verdiend (uhm… betaald) in bankenland.

In 1987 verdiende de gemiddelde Nederlandse bankmedewerker 17 procent meer dan de gemiddelde Nederlandse werknemer. Vervolgens brak eind 2008 de bankencrisis uit en….. verdiende de gemiddelde bankmedewerker in 2011 nog maar 81 procent meer dan de gemiddelde Nederlandse werknemer.

En dus werd het rapport per direct op de korrel genomen. “Zo erg kan het toch niet zijn", “Er wordt verkeerd geteld”, “Dat komt omdat”, etc.

Scheef

Zelfs al neem je dit rapport met een behoorlijke dosis strooizout, dan nog zijn en blijven de verhoudingen scheef. Zo scheef de opsteller van dit rapport, Rens van Tilburg, dat de kredietverlening aan bankklanten serieus op de tocht komt te staan bij zo’n salarishuis.

De stelling: Nadat alle kosten en afdrachten in rekening zijn gebracht, blijft er een som over die uit te delen is aan personeel en dividend, waarna het restant kan worden toegevoegd aan het eigen vermogen.

Krediet

Per bank betekent dat er zeer véél euro’s naar personeel (salaris en bonus) gaan, een restant naar dividend (bijvoorbeeld terugbetaling aan de Staat) en daarna rest er nog maar relatief weinig om toe te voegen aan het eigen vermogen. En dat is weer van invloed op de (verminderde) hoogte van kredietverlening aan derden.

Sommige van de rapportbevindingen onderschrijf ik ook:
· De winsten bij banken zijn vluchtig. Er wordt geen duurzame waarde gecreëerd.
· Er is nauwelijks nog sprake van concurrentie in bankenland in Nederland, want 78 procent van de hypotheekmarkt, het bankbalans en het betalingsverkeer en 90 procent van de spaargelden is in handen van slechts 4 banken (DNB jaarverslag, 2011)!

Waarbij nog moet worden opgemerkt dat ABN Amro geen prijsvechter mag zijn in verband met de ontvangen staatssteun en ING bank pas weer sinds november 2012. “Dunne spoeling” zou de kapper zeggen!

· De salarissen lopen uit de pas met het overige bedrijfsleven in Nederland. Naast de scheefgroei zoals hierboven omschreven, is het ook een extra moeilijkheid na iedere bankreorganisatie. Zie de ex-bankiers, na deze reorganisaties, maar eens elders aan de slag te krijgen.

Afhankelijk

Kortom, de bankenconcentratie en de daarmee uitgesloten concurrentiewerking, als ook het bijzondere salarishuis van deze branche, maken dat klanten zich sterk afhankelijk voelen van hun huisbank en dat zij zich niet goed (genoeg) bediend voelen door deze duurbetaalde arbeidskrachten.

En het is minstens zo triest dat de bankklanten iedere keer ervaren dat er aan die situatie sinds 2008 helaas niets, maar dan ook helemaal niets veranderd is.

Nu maar hopen dat de financiële sector dit rapport niet als ‘Zwarte Pieten’ beschouwt, zichzelf écht in de spiegel aankijkt en er zélf onderhand eens lering uit trekt. Of ben ik nu, 5 december, toch te goedgelovig?

Frank Wijn is oprichter van Wijn Bancair Advies en werkte 18 jaar bij diverse financiële instellingen. Zijn motto: maak klanten minstens zo slim als de bankier, liefst slimmer. En maak bankzaken transparanter, liefst goedkoper! Volg Frank ook op Twitter.com/frankwijn1

Lees meer over:
Tip de redactie