Analyse: 'Enige resultaat valutastrijd is zwakke aandelenmarkten'

Eenzijdige pogingen van centrale banken om de eigen valuta te verzwakken hebben per saldo een negatief effect op aandelenmarkten, signaleert valuta-expert Ron van der Does.

Er is een interessante ontwikkeling gaande op aandelenmarkten. Waar voorheen een beperkte correlatie ontstond tussen valuta’s en aandelen is dit de laatste weken wel degelijk het geval.

Zo zagen wij recent Europese aandelenmarkten lager noteren als gevolg van een duurdere euro. Ook in Japan zagen wij een toenemende correlatie tussen de sterke yen en de zwakke aandelenbeurs.

Om over de Chinese renminbi maar niet te spreken, want daar is het verband nog het duidelijkst. Al is het in China overigens zo dat een dalende beurs juist door een zwakkere munt wordt veroorzaakt. Dit heeft te maken met de vlucht van kapitaal vanuit China naar andere landen.

Zwak, zwakker, zwakst

De recente aanpassing van het stimuleringsbeleid door de Europese Centrale Bank was erop gericht om de euro te verzwakken en daarmee de exportpositie in de eurozone te verbeteren. Dit was ook het geval in Japan, waar negatieve rentes bedoeld waren om de groei aan te zwengelen.

In een eerdere column gaf ik aan dat het mij niet zou verbazen als tijdens de recente G20 top in Shanghai is afgesproken de dollar te verzwakken om zo een devaluatie van de Chinese renminbi te voorkomen.
Centrale banken willen de motor weer laten draaien, ofwel: economische groei creëren en de inflatie aanwakkeren.

De vraag die ogenblikkelijk opkomt, is waarom het centrale banken niet lukt hun doel te bereiken? Dan kom je al snel uit bij de wedloop die is ontstaan om de eigen munt te verzwakken.

Als elke centrale bank het rentewapen in de strijd gooit ontstaat een negatieve spiraal die niet te keren is. Hierdoor zijn rentes eigenlijk verder negatief doorgestoten dan de bedoeling was.

Zwitserland

Japan en de eurolanden zijn overigens niet de enige, kijk alleen al naar een land als Zwitserland dat met een agressief negatief rentebeleid probeert de munt te verzwakken. In Zwitserland is het probleem sinds het loslaten van de koppeling tussen de Zwitserse frank en de euro vorig jaar in januari extreem.

De dure Zwitserse frank leidt tot een massale vlucht “weekendshoppers” vanuit Zwitserland naar omringende landen. Ook klagen Zwitserse exportbedrijven, waaronder multinationals, steen en been over hun verslechterde handelspositie.

Het zou mij dan ook niet verbazen als de Zwitserse Nationale Bank binnenkort een verrassingsactie doet via een interventie waarbij het massaal euro’s opkoopt voor de eigen munt.

ECB gefrustreerd

Dit tot ergernis overigens van de Europese Centrale Bank die haar pogingen de munt te verzwakken hierdoor belemmerd ziet. Dit zien wij momenteel ook bij de euro, die de laatste weken tegenover de dollar is opgelopen tot een niveau van 1,14 dollar per euro. Aandelenmarkten ondervinden hier last van doordat exportfondsen worden afgestraft vanwege een slechtere handelspositie als gevolg van de gestegen munt.

Met de groeiende belangen om de eigen valuta te verzwakken is het enige resultaat een verzwakking van de aandelenmarkten waar geen enkel land bij gebaat is.

Dollar

De ingrepen streven hun doel voorbij en bij gebrek aan een gecoördineerd overleg zal hier geen einde aan komen. Wat er nodig is om het vertrouwen op aandelenmarkten terug te laten komen, is een helder beleid waarbij de groei van de wereldeconomie als geheel prioriteit hoort te zijn.

Uiteraard staat de onafhankelijkheid van een centrale bank hierbij ter discussie, maar zoals gezegd dient het belang van de wereldeconomie zwaarder te wegen dan het individuele belang.

Z24-columnist Ron van der Does is valuta-expert en marktanalist bij IG Nederland. Deze column bevat geen aanbeveling of een advies tot het doen van transacties voor welk financieel instrument dan ook. IG aanvaardt geen enkele verantwoordelijkheid voor handelingen die worden gedaan naar aanleiding van deze analyse en is ook niet verantwoordelijk voor de consequenties.

Tip de redactie