NIJMEGEN - Dyslectische kinderen die in de kleuterklassen oefenen met een speciaal programma om letters en klankgroepen te leren, presteren aan het eind van groep 3 iets beter op taalgebied dan kinderen met dezelfde aandoening die niet zijn getraind.

Maar geoefende kinderen met dyslexie scoren nog altijd slechter dan leeftijdgenootjes die niet dyslectisch zijn. Dat blijkt uit een onderzoek van de orthopedagogen Fred Hasselman en Saskia de Graaff van de Radboud Universiteit in Nijmegen.

Zij ontwierpen de kleutertraining zelf in het kader van een groot, langjarig landelijk onderzoek naar oorzaken en behandelmethoden van dyslexie.

Kleutertoetsen

Wetenschappers in Amsterdam, Groningen en Nijmegen werken samen in het onderzoek naar de behandeling van dyslexie. Op alle universiteiten zijn kleutertoetsen ontwikkeld en getest, maar alleen het Nijmeegse model bleek te werken volgens de Radboud Universiteit.

De wetenschappers volgen driehonderd kinderen vanaf hun geboorte totdat zij negen jaar zijn. Tweehonderd deelnemende kinderen hebben een dyslectische ouder of een familielid in de eerste graad met de aandoening.

Klankverschillen

Op de leeftijd van twee maanden blijkt al dat kinderen met dyslectische familie minder op klankverschillen reageren dan kinderen uit de controlegroep, waarin geen dyslexie voorkomt. Ook met zeventien maanden blijkt een verschil in hersenactiviteit.

Het onderzoek moet op den duur voldoende gegevens opleveren om dyslexie op jonge leeftijd te kunnen vaststellen, zodat ook zo jong mogelijk hulp kan worden gegeven. De Radboud Universiteit organiseert op 20 oktober een dyslexiecongres.