'Coma zelden realistisch in films'

LONDEN - Bioscoopfilms geven een totaal verkeerd beeld van een patiënt die in coma ligt. Zo'n patiënt is nooit gespierd en lekker gebruind, en wordt ook niet binnen een paar seconden wakker om de familie fris en vrolijk aan te kijken. Dat zeggen twee Amerikaanse artsen die onderzochten hoe acteurs een comapatiënt spelen, aldus de BBC.

De wetenschappers vonden slechts twee films er wel in geslaagd: Reversal of Fortune (1990, met Glenn Close) en The Dreamlife of Angels (1998). Het duo bekeek dertig films, uitgebracht sinds 1970. Ze lieten die zien aan comadeskundigen en aan een groep leken.

Op die twee uitzonderingen na was er in de films sprake van wonderbaarlijk ontwaken, vaak binnen een paar seconden, zonder kennelijke lichamelijke beperkingen. Zelden waren medisch noodzakelijke hulpmiddelen als infusen of beademing te zien. Wel vertoonden de 'patiënten' rare spiertrekkingen en lagen ze er vaak veel te gespierd, gebronsd en uiterlijk goed verzorgd bij.

Doornroosje

De artsen hekelen de filmmakers die de ernstige toestand van een comapatiënt voorschotelen als 'een soort Doornroosje-slaap'. Ze vinden dat vervelend voor echte patiënten en hun families.

Dagelijkse nieuwsbrief

Dagelijkse nieuwsbrief
Elke ochtend rond 6.00 uur weten wat het nieuws wordt?
Tip de redactie