Wetenschappers van verschillende universiteiten, waaronder de Universiteit van Amsterdam, presenteerden hun 3d-beelden deze week op een bijeenkomst van de Society for Vertebrate Paleontology in Berlijn (paleontologisch onderzoek aan gewervelde dieren).
De onderzoekers gebruikten voor de scans het enige bekende volledige skelet van een dodo en onderwierpen dit aan 3d-laserscantechnieken. Dit skelet werd tussen 1899 en 1917 gevonden op het eiland Mauritius door de kapper Etienne Thirioux.
Met de nieuwe modellen van de vogel kan veel beter gereconstrueerd worden hoe de dieren anatomisch in elkaar zaten, hoe ze ooit bewogen en wat voor rol ze speelden in hun leefomgeving.
De onderzoekers scanden de overblijfselen van de Thirioux-dodo in Port Louis op Mauritius zelf. De scans helpen om uit te vinden waardoor de dodo zijn enorme formaat wist te verkrijgen en hoe het zijn voedsel verzamelde in het bos.
Gieren
Een van de onderzoekers, Kenneth Rijsdijk, zegt daarover: "De schedel van de dodo is zo groot en de snavel zo robuust, dat het makkelijk te begrijpen is dat de natuurwetenschappers van het eerste uur dachten dat de vogel verwant was aan gieren en andere roofvogels, in plaats van de duivenfamilie."
De wetenschappers modelleerden onder andere de verdeling van het lichaamsgewicht en waarschijnlijk moet het idee dat het een heel mollige vogel was, van tafel.
Dodo's kwamen alleen voor op Mauritius, konden een meter hoog worden en wogen tot wel 20 kilogram, al wordt dat laatste in twijfel getrokken. Ze werden aan het eind van de zestiende eeuw ontdekt en de laatste dodo werd in levende lijve gezien in 1662.