WAGENINGEN - Jagers kunnen belangrijke informatie leveren aan beschermers van de fauna in het regenwoud. Met hun hulp is aanzienlijk eenvoudiger en goedkoper vast te stellen welke diersoorten het meest worden bedreigd.

Foto:  ANP

Tot die opmerkelijke conclusie komt bioloog Christiaan van der Hoeven, die deze week aan de Wageningen Universiteit promoveert op een onderzoek naar de kosten en de effectiviteit van wetenschappelijk onderzoek in het regenwoud.

Van der Hoeven vindt de methodes die biologische wetenschappers nu gebruiken om populaties bedreigde diersoorten vast te stellen, onpraktisch en duur.

Nauwkeurig

Tot nu toe staan jagers en natuurbeschermers lijnrecht tegenover elkaar. Van der Hoeven ontdekte echter dat lokale jagers zeer nauwkeurig weten welke dieren in een bepaald gebied leven en hoeveel van elke soort.

Hij liet jagers in Kameroen van dertig zoogdiersoorten de aantallen schatten. Die kwamen precies overeen met de aantallen die via de klassieke wetenschappelijke methode waren verzameld.

Kwetsbaar

Van der Hoeven: "Een wetenschapper loopt een vaste route door een gebied en noteert hoeveel dieren van welke soort hij ziet. Op basis daarvan schat hij het totale aantal dieren en stelt dan vast hoe kwetsbaar die soort is."

Veel eenvoudiger is, aldus de bioloog, te kijken wat er op de plaatselijke markt wordt betaald voor bijvoorbeeld een stuk olifantenbil.

Wild

Een hoge marktprijs voor het geschoten wild in combinatie met de door jagers gemaakte schatting van het aantal beesten, levert een betrouwbaar beeld op van de mate van bedreiging, stelt Van der Hoeven.

De Wageningse bioloog heeft bovendien vastgesteld dat er beter met lokale jagers valt te praten als ze meewerken aan het onderzoek. "Er is meer begrip als natuurbeschermers later terugkomen met een lijst van diersoorten waar ze niet op mogen jagen", zegt hij. Bejaging is de grootste bedreiging van diersoorten die op uitsterven staan.