'Ik moet van mezelf denken dat ik Wimbledon kan winnen'

Met Kiki Bertens (24e op de wereldranglijst), Robin Haase (38e) en Richel Hogenkamp (103e) als enige Nederlanders, gaat maandag het hoofdtoernooi van Wimbledon van start. Het drietal reageert op zes stellingen over het volgens velen mooiste tennistoernooi van het jaar, dat al toe is aan zijn 131e editie.

1. Het hoofdtoernooi van Wimbledon halen is het ultieme doel voor een tennisser.

Haase: "Voor veel tennissers zal dat zeker gelden. Ik heb dat zelf niet zo ervaren toen ik in 2008 mijn debuut maakte. Hoewel ik moet aantekenen dat Wimbledon het bekendste toernooi ter wereld is. Het geeft me zeker ook een speciaal gevoel om hier te zijn. Je proeft de geschiedenis als je op het park rondloopt."

Bertens: "Voor mij was Wimbledon ook niet per se hét grote doel. Ik wilde vooral een Grand Slam halen en dan gaat mijn liefde toch meer uit naar Roland Garros. Daar maakte ik mijn Grand Slam-debuut en heb ik ook de halve finale bereikt. Maar ik moet zeggen dat ik me mijn allereerste wedstrijd op Wimbledon nog goed kan herinneren: ik won heel dik van Lucie Safarova. Precies vijf jaar geleden. Daar kreeg ik toevallig nog een Facebook-herinnering over."

Hogenkamp: "Op Wimbledon spelen is iets waar ik van jongs af aan over heb gedroomd. Het geeft iets extra’s, met al zijn tradities en voor mij ook wel omdat het op gras gespeeld wordt. In 2015 plaatste ik mij via de kwalificaties en ik weet nog goed dat ik zó veel energie kreeg in de dagen voorafgaand aan het hoofdtoernooi. Er hangt een heerlijke sfeer op het park."

2. Op de hoofdbanen van Wimbledon spelen geeft me meer een kick dan dat het me nerveus maakt.

Haase: "Absoluut. Enorm gaaf om op het centre court te spelen. Ik tennis om tegen de besten te spelen en dan ook het liefst in de grootste stadions. Dat geeft je dan zeker een kick, zoals mijn wedstrijd tegen Nadal op het centre court in 2010. Beter dan dat wordt het niet."

Bertens: "Ik weet dat veel tennissers dromen van Wimbledon en dan hoort spelen op het centre court in die droom. Maar ik moest daar in 2015 in de eerste ronde spelen tegen Petra Kvitova, de titelverdedigster. Ik vond het helemaal niks. Ik ging er met 6-1 en 6-0 af. Geen fijne herinnering. Geef mij maar een bijbaan. Dat onzekere zit er bij mij ingebakken, al moet ik erbij zeggen dat ik ben gegroeid. Inmiddels heb ik ervaring opgedaan in alle grote stadions, waaronder in het enorme Arthur Ashe-stadion op de US Open, waar ik tegenover Serena Williams stond."

Hogenkamp: "Twee jaar geleden speelde ik op Wimbledon tegen Maria Sharapova. Natuurlijk een slechte loting, op een grote baan. En de Grand Slams zorgen ook nog eens voor een beetje extra spanning. Maar ik voelde me in die wedstrijd juist heel rustig. We speelden op baan 2, een redelijk groot stadion, maar tegelijkertijd vond ik het ook knus. Ik heb niet zo snel last van zenuwen."

“Ik tennis om tegen de besten te spelen en dan ook het liefst in de grootste stadions”
Robin Haase

3. Tennissen op gras voelt ongemakkelijk aan.

Haase: "Nee, voor mij niet. Ik kan prima met de omstandigheden omgaan, weet ook wat ik moet doen op gras. Ik moet zeggen dat het hedendaagse gras anders speelt dan bijvoorbeeld vijftien jaar geleden, toen het allemaal een stuk sneller ging. Op deze ondergrond is wel enige aanpassing vereist, omdat je bij het afremmen een paar kleine pasjes extra moet zetten ten opzichte van bijvoorbeeld op hardcourt, waar je een grote stap zet. Dat ziet er soms wat gek uit, maar ik heb er verder geen problemen mee."

Bertens, hard lachend: "Ja inderdaad, ongemakkelijk, volledig mee eens. Ik kan nog steeds niet zeggen dat ik het fijn vind. Gras is echt mijn minst favoriete ondergrond. Ik heb veel moeite met mijn voetenwerk, omdat ik vrij groot ben en veel beter beweeg op gravel. Ik ben ook geen natuurlijke grasspeelster: ik hou er weliswaar van om dwingend te spelen, maar ik wil graag het punt opbouwen. Op gras moet het sneller, aanvallender."

Hogenkamp: "Oneens. De eerste twee dagen is het weliswaar flink omschakelen van gravel naar gras. Maar het spelletje ligt me wel, omdat ik bijvoorbeeld veel slice gebruik. Soms ziet grastennis er misschien knullig en onbeholpen uit, omdat je wat vaker verkeerd uitkomt bij een bal. Maar dat is ook de charme."

4. Bij de mannen moet er op de Grand Slams overgestapt worden op best-of-three, omdat de fysieke inspanning te groot is.

Haase: "Tennis is over een seizoen beschouwd een van de zwaarste sporten, maar een Grand Slam is weer minder fysiek dan bijvoorbeeld een Tour de France. Natuurlijk, die vijfsetters kunnen een enorme aanslag op je lichaam zijn, maar ik denk dat die best-of-fives de Grand Slams juist zo speciaal maken. Ik zou wel graag zien dat in de dubbel best-of-three wordt gespeeld op de Grand Slams."

Bertens: "Ik denk dat de mannen het fysiek heus wel aankunnen, maar de Grand Slams zullen denk ik ooit teruggaan naar best-of-three vanwege een ander argument: mensen gaan niet graag vijf sets lang voor de tv zitten. Ik denk ook dat er meer verrassingen komen als er best-of-three wordt gespeeld, wat de sport in de breedte aantrekkelijker maakt."

Hogenkamp: "Ondanks dat een Grand Slam bij de mannen misschien wel een van de zwaarste evenementen is in de sport, zeg ik als liefhebber heel duidelijk nee. Die vijfsetters zijn bijna altijd spectaculair. Als het te zwaar wordt, en dat zag je misschien ook wel op Roland Garros waar veel spelers opgaven, valt er wat voor te zeggen om de eerste week best-of-three te spelen, en pas de tweede week best-of-five. Maar misschien levert dat ook weer een vreemd toernooi op. Ik zou het uiteindelijk niet veranderen."

5. Ik ben in staat om Wimbledon te winnen.

Haase: "Ehh, nee. Natuurlijk, je maakt altijd een kans. Het is sport. Maar de realiteit is dat ik nog nooit de tweede week van een Grand Slam heb gehaald. Dus statistisch is de kans wel heel erg klein. Maar als ik goed speel, waarom zou ik dan niet bijvoorbeeld de vierde ronde kunnen halen?"

Bertens: "Ja, ik moet dat geloven van mezelf, anders hoef ik ook niet te gaan. Op dit moment zou ik toch nee antwoorden. Vorige maand werd ik op Roland Garros door journalisten tot een van de favorieten bestempeld. Ik zag dat zelf helemaal niet zo, en ik vond het zéker ook niet prettig. Dan ben ik te veel met de verwachtingen bezig. Dus ga me nu alsjeblieft geen favoriet noemen. Ik denk trouwens ook dat niemand op de wereld mij hier als titelkandidaat ziet. Maar ik weet wel: als mijn service goed loopt, kan ik groeien in zo’n toernooi."

Hogenkamp: "Nee, nee. Het gaat mij veel te ver om op deze stelling ja te zeggen. Op gras zijn meer verrassingen mogelijk dan op andere ondergronden. Ranking zegt wat dat betreft niet alles. Maar ik zou al tekenen voor een derde ronde op Wimbledon."

“De Grand Slams bij de mannen zullen ooit teruggaan naar best-of-three”
Kiki Bertens

6. Mensen onderschatten hoe moeilijk het is om aan de top te komen en te blijven in het proftennis.

Haase: "Ja, mee eens. Veel mensen snappen sowieso niet hoe moeilijk het is, hoe zwaar het is om bijvoorbeeld bij de beste vijftig van de wereld te horen. Je stelt al snel weinig voor. Ik denk dat ook de media daar een belangrijke rol in spelen. Kijk naar jongens als Dominic Thiem en David Goffin. Die worden dan subtoppers genoemd, terwijl dat gewoon wereldtoppers zijn. Het is ook zo dat de meeste spelers vaker verliezen dan winnen, dus dat helpt ook niet bij de beeldvorming."

Bertens: "Zeker. Tennis is wat mij betreft een van de lastigste sporten, omdat het fysiek en mentaal bikkelhard is. Het is pittig om aan de top te blijven, omdat de speelsters om je heen er álles voor overhebben. Vergeet niet hoe groot de concurrentie is in deze sport. Neem daarbij ook het vele reizen en dat je er voor een deel je sociale leven voor moet opgeven. Ik vind het knap hoe bijvoorbeeld Robin zich al jarenlang staande houdt in de top100. Dat vergeten we in Nederland nog weleens."

Hogenkamp: "Ik weet hoe hard de tenniswereld is, omdat ik jarenlang tussen plek 100 en 200 heb gestaan. Ook op de kleinere toernooien ligt het niveau hoog, en iedereen wil zo snel mogelijk omhoog klimmen. De rivaliteit is enorm. Het is wat dat betreft een jungle."

Lees meer achtergrondverhalen in NUweekend

Columns Pieter Derks

Columns Pieter Derks
Cabaretier Pieter Derks duidt en verwerkt maandelijks het nieuws van de voorbije weken. 

Over NUweekend

Over NUweekend
Op NUweekend vindt u iedere week een selectie achtergrondverhalen, analyses of mooie interviews.
Tip de redactie