Het geluk en het verdriet van Hans Kraay jr.

Achter de uitbundige expressies van Hans Kraay jr. (56) schuilt een man met twee gezichten: het geluk en het verdriet. Met het onlangs uitgebrachte Kraay krijgt de (voetbal)fan een kijkje in het brein van de oud-voetballer en huidig presentator.

De zoon van Lya, die dementerende is, en Hans Kraay sr. en huidig echtgenoot van Sofie "lot uit de loterij" Kraay begon als voetballer in de jeugd van Feyenoord en AZ '67, om vervolgens via verschillende clubs bij het Belgische FCN Sint-Niklaas te eindigen. 

Het grote deel van de Nederlandse televisiekijker kent hem vooral als presentator en interviewer rond de wedstrijden van het Nederlands elftal, maar ook als vaste tafelgast van het voetbalpraatprogramma Voetbal Inside

NU.nl sprak met de oud-voetballer en huidig presentator, tafelgast en analist over zijn leven.

Je hebt het boek over jezelf inmiddels gelezen. Wat voor beeld krijg je van Hans Kraay jr.?

"Daar zeg je wat. Het is iemand die heel veel heeft meegemaakt in het binnen- en buitenland en zich heel bevoorrecht voelt. In Amerika voetballen, op je negentiende met Guus Hiddink werken en een appartement mee delen, met de vijfde Beatle George Best voetballen, dat is echt geweldig. Wat mij ook opvalt aan het beeld dat in het boek geschetst wordt is dat ik echt heel veel plezier heb gehad."

"Maar je ziet ook de serieuze kant van het leven. Het leven dat iedereen vroeg of laat raakt, ook bij ons."

Dan heb je het natuurlijk over de hoofdstukken waarin je praat met je vader en met je vrouw.

"Absoluut. Het is niet zo dat we een verdrietig verhaal wilden gaan ophangen. We hebben flink nagedacht over die hoofdstukken. Maar het maken daarvan werkt ook verlichtend. Mensen vragen mij weleens in het stadion: waar is je vader, we zien hem zo weinig. Dankzij dit boek weet iedereen nu hoe het met mijn vader gaat."

Het gaat onder andere over de zorgen van je vader over je moeder, Lya. Hebben jullie vooraf afgesproken om het daarover te hebben?

"We hebben hem ook verteld dat we het ook over positieve zaken wilden hebben. Over mijn jeugd, bijvoorbeeld. Dat ik om 3.00 uur 's nachts door hem wakker werd gemaakt omdat we per se een bokswedstrijd van Muhammad Ali moesten zien. Dat heb ik als geweldig ervaren."

"M'n pa vond het ook niet erg om het over de serieuze dingen te praten. Hij schaamt zich er absoluut niet voor. 'Het is zoals het is. Fout is fout. Goed is goed. Dit is de situatie', zegt hij dan."

Wat mij vooraf opviel is dat je vader in het gesprek zegt: "ik heb aan je moeder beloofd dat ik altijd voor haar zou zorgen". Nog steeds dus.

"Zeker."

Heb je nu dan niet eens het gevoel: pap, zorg nou eens goed voor jezelf?

"Dat heeft hij de afgelopen jaren absoluut niet gedaan. Hij is dan wel kampioen geworden met PSV en heeft hij fantastische dingen gedaan bij AZ en Feyenoord, maar dat valt in het niet bij de wereldprestatie die hij nu levert door voor mijn moeder te zorgen. In de televisiewereld en de voetballerij wordt er door heel wat mensen van alles beloofd, maar dat wordt nooit nagekomen. Mijn vader heeft deze belofte echter nooit verbroken."

"Hij heeft zoveel voor mijn moeder gezorgd, dat de rest van zijn leven niet meer telde. Om terug te komen op je vraag: hij heeft inderdaad niet goed voor zichzelf gezorgd. De pijn is niet in zijn koude kleren gaan zitten."

Hoe is het nu fysiek met hem gesteld?

"Je ziet dat hij de afgelopen zeven jaar meer dan zeven jaar ouder is geworden. Als je 168 uur per week besteedt aan het verzorgen van je vrouw, dan takel je wel af. Gelukkig doet hij het nu minder, aangezien mijn moeder op een gesloten afdeling zit. Ik ben er echter hoe dan ook trots op dat hij zoveel kracht en energie heeft geleverd."

Hoezeer je trots op je vader bent, staat wel in contrast met je uitspraak dat je vader de lastigste man van de westerse wereld was voor je moeder. Ben jij dat eigenlijk ook voor je vrouw Sofie?

"Ik lijk erg veel op mijn vader, dus op dat vlak ook. Dat betekent ook dat ik net zo weg ben van Sofie als m'n vader van zijn vrouw. Maar ik ben ook de lastigste, ja."

"Onze wil is wet. Mijn vrouw is moeder, stewardess, manager, van alles eigenlijk. Wat dat betreft zijn mijn vader en ik doorgeslagen in het ouderwetse gedrag richting vrouwen, maar gelukkig krijg ik weleens een draai om mijn oren. Mijn vader gelukkig niet!"

Dat je soms een zeer lastige echtgenoot bent, heeft dat ook te maken met het feit dat je in interviews altijd probeert te benadrukken hoe ongelofelijk blij je met Sofie bent?

"Dat is geen compensatiegedrag. Het is meer dat ik nooit heb gedacht dat het ultieme geluk echt bestaat. Ik heb tijdens gesprekken een drang om Sofie erbij te halen. Mijn vader en moeder zijn Jut en Jul, mijn vrouw en ik zijn echt Jut en Sul. We hebben allebei een lot uit de loterij."

Wordt je vrouw niet ongemakkelijk van al die complimenten van je?

"Van haar hoeft het inderdaad niet. Ze weet in ieder geval dat ik het meen. Ik meen het echt. Je kunt in de sport hard werken, je kan je best doen, maar volgens mijn vader is dat normaal. Hij zegt: 'je grenzen zo ongelofelijk verleggen, dat is pas echt', en daar ben ik het helemaal met hem eens. Sofie heeft dat ook gedaan."

"Ze is een tijd ernstig ziek geweest (Sofie werd getroffen door een herseninfarct, red.) en heeft een keer te horen gehoren gekregen dat ze nooit meer onafhankelijk zou kunnen leven. Ze zou voor altijd in een revalidatiecentrum moeten zitten. Kijk haar nu. Ze heeft zich teruggeknokt. Daarom ben ik zo trots op haar. Ik hoop met mijn uitspraken over Sofie ervoor te zorgen dat zieke mensen, hoe klein die hoop op herstel ook is, toch nog hoop krijgen."

"Maar goed, we moeten het niet alleen maar over emotionele dingen hebben."

Precies. Was het je eigen keuze om je collega's Rene van der Gijp en Johan Derksen te vragen voor het boek?

"Zeker! Dat zijn mensen die ik heel lang ken. Ik ken Rene vanaf mijn veertiende! Johan ken ik ook ondertussen tientallen jaren. We delen zoveel herinneringen."

Is die band ook de reden dat jullie elkaar zo gemakkelijk afbranden in Voetbal Inside?

"We schromen inderdaad niet om elkaar af te maken. Het hoort ook bij het programma. We flappen er alles uit, ondanks dat we elkaar tientallen jaren kennen. We zeggen wat we denken, dus waarom zouden we elkaar alleen op een nette manier moeten behandelen?"

Er zijn altijd mensen die zich zorgen maken om jou, omdat je zo gepest wordt in dat programma.

"Wel grappig, omdat ik Voetbal Inside zie als een van mijn leukste werkzaamheden. Ik ga volledig ontspannen naar de studio. Daar kan ik lekker mijn gang gaan; ik mag boos zijn, lachen, het is net het echte leven! In het echte leven heb je ook af en toe ruzie die een week kan duren. Heerlijk. Iemand voor paardenlul uitmaken kan echt ontzettend opluchten."

Heb je dan niet, na een ruzie, gedacht: als ik door Studio Voetbal gevraagd word, dan ga ik het doen?

"Dat is wel een keer gebeurd. Een jaar of vijf geleden mocht ik van SBS, Tina Nijkamp (oud-zenderbaas, red.) welteverstaan, niet meer aanschuiven bij het programma. In die periode ben ik door Jack van Gelder voor Studio Voetbal gevraagd. Helaas vond zijn meerdere, Maarten Nooter, het helemaal niks. Die ging er niet mee akkoord. Dat was erg jammer, want Jack en collega Arno Vermeulen wilden heel graag dat ik regelmatig zou aanschuiven. Maar Maarten wilde het gewoon niet. Misschien vond hij mij een schoffie."

Het boek Kraay van Vincent de Vries is verkrijgbaar bij de meeste boekwinkels.

Lees meer achtergrondverhalen in NUweekend

Lees meer over:

Columns Pieter Derks

Columns Pieter Derks
Cabaretier Pieter Derks duidt en verwerkt maandelijks het nieuws van de voorbije weken. 

Over NUweekend

Over NUweekend
Op NUweekend vindt u iedere week een selectie achtergrondverhalen, analyses of mooie interviews.
Tip de redactie