Frans Bauer: 'Voor mij is ieder mens hetzelfde'

In de nieuwe reeks Vive la Frans verkennen Frans en Dorus Bauer het Verenigd Koninkrijk. De opnames vonden plaats tijdens de beslissende fase van het Brexit-referendum. "Ik denk dat niemand in mijn vakgebied zit te juichen als een land bekendmaakt uit de EU te willen stappen."

Sinds 2013 bezoeken Frans (42) en Dorus (49) Bauer voor het AVROTROS-programma Vive la Frans populaire vakantiebestemmingen.

Omdat vader (overleden in 2015, red.) en moeder Bauer niet konden lezen en schrijven, verbleef het gezin iedere schoolvakantie in Nederland. Daarom kiezen de broers in het eerste seizoen voor Zuid-Frankrijk, een regio waar hun tante vroeger vaak naar toe ging en waarover zij haar neefjes vaak vertelde. 

In het daaropvolgende seizoen zijn landen als Duitsland en Oostenrijk aan de beurt. Voor de komende reeks steken ze Het Kanaal over.

Tijdens de opnames in Engeland maken Frans en Dorus Bauer van dichtbij mee hoe de Britten voor of tegen het verlaten van Groot-Brittannïe uit de Europese Unie mogen stemmen. De meeste stemmen leiden uiteindelijk tot de zogeheten Brexit.

Was dit jullie eerste bezoek aan Groot-Brittannië?

Frans Bauer: "Ik ben een keer in Londen geweest. Madame Tussauds moest een beeld van me maken. Ik heb de hele dag in een soort klei gezeten. En ik ben naar die grote winkel geweest."

Dorus Bauer: "Harrods."

Hoe bereid je je voor op zo'n reis?

Dorus: "Eigenlijk niet. Gewoon zien wat er op je afkomt."

Frans: "Ze hebben ons naar binnen geloodst en vanaf dat moment hebben we de verschillende landen op onze manier verkend. Toen wij er kwamen zaten ze midden in de week van de Brexit. Dat was een chaos. Bezorgde mensen, blije mensen. Mediagekte, overal cameraploegen. Dat was apart. Maar de leuke dingen vind je toch buiten de stad, als je het echte leven ingaat. We zijn naar Brighton geweest, waar een Nederlander een Bed and Breakfast heeft. Dan zie je een pier, zoals die ook in Scheveningen staat, maar dan vervallen. Een strand met van die kiezelstenen. Daar moest je gewoon laarzen aan. En het strand voor de homoseksuelen is gescheiden."

Dorus: "Ze worden wel geaccepteerd, maar de hetero's zitten links en de homofielen rechts. Het nachtleven is net zo gescheiden."

We vinden het goed, maar willen het niet zien.

Dorus: "Ja, zoiets."

Frans: "Beetje vreemd. Engeland is een mooi land, met veel etiquette, tradities, maar ook heel rauw. Links is links, rechts is rechts. Dat viel me vooral op dat strand in Brighton op."

Duurde het lang voordat je op zoek ging naar raakvlakken met je eigen regio?

Frans: "Als Nederlander ben je per definitie altijd op zoek naar herkenbaarheid. Je kijkt op een menukaart en daar begint het al. 'Wat kennen we, wat lusten we? Ok, bestellen we dat. Haggis? Wat is haggis? Nooit gegeten. Wil je het proberen? Nee, hoef ik niet.' Verder zouden heel veel dingen in Engeland nooit een succes worden in Nederland."

Zoals?

Frans: Zo'n Haggis (gevulde schapenmaag, red.) Die staat op elke kaart, ze beginnen er 's ochtends al mee."

Frans en Dorus Bauer

Frans en Dorus Bauer

Winston Churchill

In het programma gaan de gebroeders Bauer niet alleen op bezoek bij Nederlanders die naar Engeland zijn geïmmigreerd en daar succesvolle bedrijven hebben opgericht, maar verkennen ze ook bijna het hele Verenigd Koninkrijk.

Frans: "De Schotse Hooglanden, de Oranjemarsen, we hebben voetbalsupporters van Liverpool gesproken, we zijn in Loch Ness geweest, maar hebben ook de geboorteplaats en het graf van Winston Churchill bezocht. Dat was heel indrukwekkend, omdat het zo'n bescheiden grafje is. Overal zie je beelden van hem staan, zo groot als flatgebouwen. En dan ligt 'ie ergens in een klein dorp, achter een kerkje."

Wat zegt dat over de Britten?

Frans: "Dat weet ik niet, maar het is mooi. Aan de ene kant die adoratie voor zo'n grootheid, aan de andere kant de bescheidenheid van de man zelf."

Churchill zou volgens menig kenner tegen een Brexit zijn geweest. Waren jullie geïnteresseerd in die kwestie?

Frans: "Al hadden we geen interesse gehad, we werden er in meegezogen. We hadden een begeleider die daar heel gefocust op was. Die mensen maakten zich echt zorgen."

Dorus: "In de grote steden merkte je dat een meerderheid van de mensen in de EU wilden blijven. Maar op het platteland wilde iedereen eruit. Terwijl juist dat de mensen zijn, de boeren bijvoorbeeld, die afhankelijk zijn van subsidies."

Frans: "Het gekke is dat veel Britten een keuze hebben gemaakt op basis van foutieve informatie."

Dorus: "Als ze het over zouden doen, bleven ze erin. Ze hebben niet beseft wat ze gedaan hebben. Die mensen hebben gehoord dat ze niet meer meetellen in Europa, geen eigen beslissingen mochten nemen."

Frans: "Er zou na de Brexit meer geld voor de zorg vrijgemaakt worden. Dat blijkt dan ook weer niet uit te komen. Zoals ik altijd zeg: het is politiek in zijn puurste vorm."

Frans, praat jij voor of na een optreden in Nederland ook weleens over zulke onderwerpen?

Frans: "Achter de schermen praat je over alles. Over het koormeisje dat zwanger is tot aan de Brexit. Ik denk dat niemand in mijn vakgebied zit te juichen als een land bekendmaakt uit de EU te willen stappen. Zeker niet als je tot een van de rijkste landen behoort."

Als er in Nederland zoiets zou dreigen te gebeuren en mensen vragen jou je standpunt openbaar uit te dragen, doe je dat dan?

Frans: "Absoluut niet. Ik ben artiest en presentator, maar dat staat los van mijn mening. Ik vind dat je je mening niet in zo'n belangrijke beslissing naar voren mag drukken. Ik heb heel veel fans, die zouden dan kunnen zeggen: 'Oh, omdat Frans dat kiest doe ik dat ook.' Het wordt dan een emotionele afweging, terwijl het er juist om gaat dat je keuzes maakt omdat je er zelf in gelooft."

Dorus: "Die mensen moeten voor zichzelf kunnen beslissen."

“ene en hetero's aan de andere kant. Dat hoort allemaal één te wezen”
Frans Bauer

Jij als blanke volkszanger, dat kan ik gewoon zeggen toch ,…?

Frans: "Ja, blanke, woonwagenbewoner, kamper. Maakt niet uit hoe je me noemt, ik ben Frans (lacht)."

.. hebt meestal een voltallig blank publiek voor je neus, vind je dat een goede afspiegeling van de Nederlandse maatschappij?

Frans: "Ja, dat vind ik wel. Ik ben ook de enige Nederlandstalige artiest in mijn genre die een Marokkaanse koordame heeft. Maar wat dat publiek betreft, het valt wel mee hoor. Bij mij komt echt alles."

Dorus: "Ik kwam van de week in een cafetaria in Ulvenhout, daar zat een vrouw die vijftien jaar in Oeganda had gewoond en terug was gekeerd. Die zag een foto van Frans met de eigenaar aan de muur hangen en zegt: 'Hey, die ken ik! Dat is Frans Bauer, die wordt daar gedraaid.'"

Frans: "In Oeganda!"

Dorus: "'Die draaien ze daar. Ze verstaan het niet, maar ze vinden het leuk', zei ze."

Frans: "Geen gein."

Dan was ik vooringenomen. Ik kijk naar een programma als Feest op het Plein en zie allemaal blanke Nederlanders.

Frans: "Bij mij zit van alles."

Dorus: "Churandy Martina is fan van jou."

Frans: "Ik schrijf mijn eigen muziek en produceer het samen met een vriend van mij en die is Indonesiër! Ik vind dit een belangrijk onderwerp, voor mij is ieder mens hetzelfde. Het gaat om de mens, niet om de kleur of om wat iemand ooit heeft misdaan. Het gaat om de persoon en ik vind dat we ons in Nederland moeten realiseren dat we eigenlijk allemaal hetzelfde zijn."

Vind je dat dat wordt vergeten de laatste tijd?

Frans: "Mensen hebben allemaal een ideaalbeeld van de samenleving. Iedereen heeft daar zijn eigen filosofie over. Maar het perfecte gerecht bestaat niet. Er is altijd wel iets en dat geldt ook voor onze samenleving. Daarom moet je met elkaar door één deur kunnen. Dat vind ik belangrijk."

Heb je daar ooit nummers over gemaakt?

Frans: "Nee, ik zing daar niet over. Op dit moment nog niet."

Maar nu praat je er toch ook over?

Frans: "Ik spreek uit dat ik van eenheid houd en dat we ons moeten vasthouden aan positiviteit en niet van elkaar moeten wegdrijven. Het mooie aan Nederland is dat hier alles kan. Neem het voorbeeld van Brighton dat ik net gaf; de homomensen aan de ene en de heteromensen aan de andere kant. Dat hoort allemaal één te wezen."

Dorus: "Die Engelsen hebben daar geen moeite mee."

Frans: "Ik kom van een woonwagenkamp. Ben daar geboren en trots op. Mijn vader en moeder hebben hun leven lang nog nooit iets misdaan. In het dorp waar ik vandaan kom worden wij gezien als Frans en Dorus. Zo hoort het."

Dorus: "Sommigen draven daarin door, die denken dat ze als kamper of kleurling achtergesteld worden. Maar dat is niet zo."

Frans: "Het maakt niet uit waar je vandaan komt, maar je moet respect wel verdienen. En dat heb je zelf in de hand. Je moet de goede dingen doen, dan krijg je waardering, warmte en gezelligheid terug."

Ben je bang een gedeelte van je fans te verliezen als je hierover…

Frans: " …daar denk ik helemaal niet aan."

Maar maak dan eens een nummer waarin je voor diversiteit en tolerantie pleit.

Frans: "In principe gaan mijn nummers daarover; liefde, geluk en harmonie. Maar politiek geladen nummers heb ik nooit gemaakt. Dit is de eerste keer dat ik daarover nadenk."

“Politieke partijen moeten geen artiest naar voren schuiven om een bepaald gevoel naar boven te brengen”
Frans Bauer

Dorus, zou je het gek vinden als Frans op een dag een feestnummer met een politieke boodschap laat horen?

Dorus: "Zou ik gek vinden. Hij is geen protestzanger, hij is geen Robert Long. Dan wordt het een gimmick en wordt hij niet serieus genomen."

Frans: "Iedereen heeft recht op zijn eigen mening en zijn eigen politieke voorkeur. Het is in dit land een heilig goed dat je mag kiezen wat je wilt."

Treed je op voor politieke partijen?

Frans: "Nee. ik ben daar ook nog nooit voor gevraagd."

Als Geert Wilders je vraagt om tijdens een partijdag van de PVV te komen zingen?

Frans: "Ik zou dat zelfs voor Rutte niet doen. De vraagstelling vind ik te typerend. Voor mij zijn alle partijen gelijk. Als Emile Roemer het zou vragen, zou ik het ook niet doen. Als je bekend bent moet je mensen vrij laten in hun keuze. Het is aan politici om te vertellen waar ze voor staan. Je moet geen artiest naar voren schuiven om een bepaald gevoel naar boven te brengen."

Jij hebt als artiest een voorbeeldfunctie…

Frans: "…voor mezelf!"

Maar ook voor je fans.

Frans: "Ik moet laten zien wat ik als mens wil uitstralen. Ik heb in eerste instantie een voorbeeldfunctie voor mijn kinderen. Ik wil mezelf in de spiegel kunnen aankijken en volgens de maatstaven die ik van thuis heb meegekregen een goed mens zijn. Dat wil ik vasthouden en uitstralen naar mijn familie, maar ook naar mijn fans toe. Dat staat los van al mijn politieke voorkeuren. Die heb ik natuurlijk wel. Ik heb ook ideeën over de economie, ouderenzorg, ziekenhuizen. Maar als Frans. Wie ben ik nou om een politicus te schofferen? Ik denk dat we er in Nederland trots op mogen zijn dat we in een land leven waar mensen zich nog vrij kunnen voelen. Hier kun je 's avonds nog over straat lopen. Dat is gewoon zo, dat moeten we samen vasthouden. Maar je moet je als artiest niet voor de kar laten spannen om de mening van andere mensen te promoten."

Lees meer achtergrondverhalen in NUweekend

Lees meer over:

Columns Pieter Derks

Columns Pieter Derks
Cabaretier Pieter Derks duidt en verwerkt maandelijks het nieuws van de voorbije weken. 

Over NUweekend

Over NUweekend
Op NUweekend vindt u iedere week een selectie achtergrondverhalen, analyses of mooie interviews.
Tip de redactie