Route Rio: Henk Grol over zijn obsessie voor de Spelen en vissen in Oman

In Route Rio interviewt NU.nl tot de Spelen wekelijks een olympiër die kans maakt op een medaille. Deze week: Henk Grol (31), die Nederland het eerste judogoud in zestien jaar kan bezorgen.

Als Henk Grol terug is van de Spelen in Rio de Janeiro gaat hij vier maanden lang iets doen wat hij nog nooit gedaan heeft. "Ik ga tijd nemen voor mezelf", vertelt de geboren Veendammer. "Voor het eerst in mijn leven zal ik niet de verplichting hebben om te trainen. Zo kan ik eindelijk eens afstand nemen van mijn sport. Hopelijk lukt dat."

Tijd voor zichzelf staat bij Grol in praktijk voor zeevissen, zijn grootste passie buiten de judomat. Hij heeft de weken al ingepland, de tickets zijn geboekt. "Ik heb een vriend met een boot op Curaçao. Daar ga ik heen. En ik ga ook vissen in Florida."

Tussendoor is er misschien nog tijd voor een feestje. Het Oktoberfest in München is al jaren omcirkeld in Grols agenda, maar vanwege zijn sport kwam het er nooit van. "Nu wil ik dat een keer meemaken. Al is het de vraag of het gaat lukken. Ik wil in die periode naar Oman, ook om te zeevissen. Dat zeevissen vind ik nou eenmaal geweldig. Het is mijn afleiding en het moet ervoor zorgen dat ik na de Spelen de stress kwijtraak."

Die stress heeft hij bijna altijd. Het hoort nou eenmaal bij zijn leven als topsporter, vindt hij. Het is de druk van het altijd moeten presteren en altijd de beste willen zijn. Het bracht hem drie Europese titels, maar aan zijn naam kleeft ook dat het altijd misgaat als het er echt om gaat. Nooit pakte Grol goud op een WK of op de Spelen, terwijl hij vooraf wel steevast riep dat dat het doel was. Acht jaar geleden bleef het in Peking bij olympisch brons en vier jaar geleden in Londen moest hij weer genoegen nemen met de derde plaats.

Als excuus kon hij meestal wel een blessure aanvoeren. Knie, pols, schouder, nek, altijd was er wel iets wat hem dwarszat. Maar de oorzaak van de fysieke problemen zit dieper, zei hij al eens. 80 procent van zijn blessures was namelijk het gevolg van stress. Zo ook in 2012, kort voor de Spelen in Londen. Hij wilde te graag, trainde keihard door terwijl zijn lichaam vermoeid was. De gedachte dat dé kans kwam op olympisch goud maakte hem naar eigen zeggen "gek en gestoord". Gevolg was dat zijn grote teen bleef hangen achter de judomat. Met naald en draad kon hij weer worden vastgezet, maar zijn voorbereiding lag in de war.

"Die teenblessure had 100 procent met stress te maken. Zoals zo vaak. Het mooie is dat wij judoka’s richting de Spelen allemaal die stress hebben. Je merkt het niet van elkaar, maar iedereen heeft het. Ik vind die stress het ergste wat er is, ook al besef ik dat het erbij hoort. Ik moet me vermannen. Een kerel zijn."

De grootste uitdaging richting Rio lijkt voor Grol dan ook om zijn stress onder controle te krijgen. "De ene dag ben ik relaxt, de andere dag gestresst. Zo gaat het nu."

“Ik ben vaak genoeg op mijn bek gegaan, dat zal nu niet gebeuren”
Henk Grol

Winstpunt ten opzichte van vier jaar geleden is dat zo’n stressdag nog niet heeft geleid tot een blessure richting Rio. "Ik heb hard getraind, maar ook goed gerust. Ik ben in topshape", vertelt hij, al blijkt meteen dat er niet veel waarde aan die woorden gehecht mag worden. "Want ook als het niet zo was, zou ik dat niet zeggen. Zo dom ben ik niet. Als alles half aan mijn lichaam zou hangen zou ik nog zeggen dat ik niets heb."

Toch is er zeker een verschil dat zijn gemoed in vergelijking met Londen ten goede komt. "Voorafgaand aan de vorige Spelen heb ik in drie maanden tijd zestig interviews gegeven. Lokale krantjes, radiodingen inspreken, overal zei ik ja tegen. Ik weet dat mijn sport en ik de media nodig hebben. Ik ben de media dankbaar voor alle aandacht die ik krijg. Maar voor Londen was het simpelweg te veel. Ik las ook alles terug en dan zat ik vooraf in de stress omdat ik weer van alles had geroepen wat ik beter niet kan zeggen. Daar zal ik nu geen last van hebben. Ik heb bijna alles afgezegd, alleen deze dag heb ik vrij gehouden voor media."

Je had vandaag ook kunnen afzeggen…
"Ja, maar dan gaat iedereen denken dat er iets aan de hand is en krijgen we dat weer. Dus ga ik hier zitten en heb me goed voorbereid. Ik weet wat ik wel en niet ga zeggen."

Komt dat vanuit jezelf?
"Mensen in mijn omgeving helpen me daarbij. Die hebben bovenop mijn nek gezeten, omdat ze denken dat dat beter voor me is. Kijk, iedereen wil nu een quoteje van mij. Ik zeg altijd wat ik wil en dat vinden mensen mooi. Maar het heeft me ook weleens opgebroken. Ik ben vaak genoeg op mijn bek gegaan. Dat zal nu niet gebeuren. Ik ga ook geen dingen teruglezen. Ik blijf relaxt. Van mij mag je opschrijven wat je wil."

Ook als het gaat om social media heeft Grol gas teruggenomen. "Een tijdje geleden had ik zo’n dag dat alles kut ging en toen was het klik, klik, klik en weg."

Zo erg zal het toch niet zijn wat je daar leest?
"Nou, mensen reageren weleens en zeggen dan bijvoorbeeld dat het me niet gaat lukken in Rio. Er zijn meer mensen die me hebben afgeschreven, zelfs toen ik regerend Europees kampioen was. En in april werd ik weer Europees kampioen. Maar goed, de mensen mogen schrijven wat ze willen, ik lees het nu toch niet. Op 11 augustus sta ik op de mat in Rio en mag ik afgerekend worden."

Tien dagen eerder vertrekt hij al naar Brazilië. Tot zijn grote opluchting zal Michael Korrel dan ook in het vliegtuig zitten. De judoka die net als Grol uitkomt in de klasse tot 100 kilogram heeft zich niet geplaatst, maar gaat mee als sparringpartner. In Londen en ook in Peking had hij die niet.

“Op de wedstrijddag heb ik iemand illegaal via de nooduitgang naar binnen geloodst”
Henk Grol

"Michael kan daar met me trainen. Ik kan zelfs op de wedstrijddag mijn warming-up met hem doen, want hij is geaccrediteerd. In Londen was dat nog slecht geregeld. Ik had daar geen Nederlandse sparringpartner, want dat mocht om een of andere reden niet van NOC*NSF. Alle grote judolanden hadden sparringpartners meegenomen. Frankrijk, Brazilië, Rusland, maar wij dus niet."

Hoe bereidde je je dan voor in Londen?
"Ik moest aan judoka’s van andere landen vragen of ze misschien een halfuurtje met me konden trainen. En op de wedstrijddag heb ik iemand illegaal via de nooduitgang naar binnen geloodst. Ik moest wel. Anders had ik niemand om mijn warming-up mee te doen."

Wie was dat?
"Jeffrey Peper, een trainingsmaatje van me. Die had gewoon een kaartje gekocht en via de nooduitgang wist hij bij me te komen. Het was zo klote dat je zulke dingen moet bedenken om alleen maar een goede warming-up te kunnen doen. Gelukkig is het nu beter geregeld met Michael erbij. Ik vraag niet veel, maar dit heb ik echt nodig. Dat scheelt een hoop stress."

Hoe zorg je ervoor dat je de dagen in Rio een beetje rustig doorkomt totdat je zelf in actie moet komen?
"Ik klaverjas veel. En ik ga toeristische dingen doen, zoals een strandje bezoeken. Ik moet wel wat te doen hebben, al plan ik dat allemaal niet van te voren."

Ga je bij andere judoka’s kijken?
"Misschien wel. In Peking keek ik elke dag judo in de zaal. Er werd gezegd dat ik dat niet moest doen omdat ik daar vermoeid van zou raken. Maar ik voelde me in Peking fitter dan ooit. Het zegt dus geen drol."

“Ze mogen het vragen, maar ik ga niet naar Rio om de vlag te dragen”
Henk Grol

Het worden je derde Spelen. Wil je dan nog per se naar de openingsceremonie?
"Nou, ik hoorde dat je dan pas om een uur of 02.30 uur ’s nachts terug bent in het hotel. Dat lijkt me niet handig. Het is wel geweldig om mee te maken. In 2008 liep ik met kippenvel het stadion in. Als je jong bent dan wil je nog alles van de Spelen meemaken. Maar als het zo laat wordt dan ga ik niet."

Ook niet als ze je vragen om namens Nederland de vlag te dragen?
"Ze mogen het vragen. Maar ik ga niet naar Rio om de vlag te dragen. Ik ga naar Rio om te presteren op 11 augustus. En niets anders. Ik ben namelijk vijftien jaar lang elke dag bezig geweest met de Spelen. Het is mijn obsessie, het is waar ik altijd hard voor heb getraind. Ik denk zelfs harder dan mijn tegenstanders. Hopelijk betaalt dat zich uit."

Wanneer zijn de Spelen voor jou geslaagd?
"Mijn verhaal is bekend. Jullie weten wat de persoon Henk Grol wil."

En dat begint met de g...
"Ik ga nu niet allemaal dingen schreeuwen. Nogmaals, mijn verhaal is bekend. Iedereen weet wat ik in het verleden gepresteerd heb en wat mijn kansen zijn geweest. En nu ga ik weer naar de Spelen. Ik zal daar in topvorm zijn, maar andere judoka’s ook. Toch denk ik dat ik alles in eigen hand heb."

Volgende week: Ranomi Kromowidjojo

Lees meer achtergrondverhalen in NUweekend

Lees meer over:

Columns Pieter Derks

Columns Pieter Derks
Cabaretier Pieter Derks duidt en verwerkt maandelijks het nieuws van de voorbije weken. 

Over NUweekend

Over NUweekend
Op NUweekend vindt u iedere week een selectie achtergrondverhalen, analyses of mooie interviews.
Tip de redactie