Pieter Derks verwerkt juni: 'Gefeliciteerd met jullie middelvinger!'

Nou, Groot-Brittannië, gefeliciteerd met jullie middelvinger. We hebben hem gezien. Hij mag er wezen. Of je er wat mee opschiet is natuurlijk een ander verhaal. Voorheen zat je in stroperige onderhandelingen aan tafel met 27 andere landen. Vanaf nu zit je in stroperige onderhandelingen aan tafel tegenóver 27 andere landen. Zal vast veel makkelijker gaan allemaal!

Door Pieter Derks

Maar ach, het was geloof ik allemaal niet zo om de daadwerkelijke gevolgen te doen. Niemand weet immers wat er nu gaat gebeuren. Misschien stort de economie in. Misschien wint Wales het EK. Misschien dooft de zon. Misschien gebeurt er wel helemaal niks. Weinig Brexit-stemmers die zich daar vantevoren heel erg druk om hebben gemaakt. 

Het leukst vond ik de man uit Manchester die op televisie vertelde dat hij geschrokken was dat de Brexit echt doorging. Zijn stem had meegeteld! Terwijl het alleen maar een protest was! Hij wílde helemaal niet uit de EU! Zo'n man die in een rechtbank verklaart: ik wílde die meneer helemaal niet doodschieten. Ik wilde alleen even kijken of mijn wapen het deed!

De Brexit-stemmers mogen dan puur op gevoel hebben gehandeld, het is natuurlijk niet zo dat ze helemaal geen argumenten hebben. De EU is inderdaad een groot bureaucratisch gedrocht. Het zou inderdaad eens een flink stuk krachtiger en slagvaardiger moeten. En misschien is dit wel een mooi moment om daarmee te beginnen. 

Wat zou Poetin doen?

Niet weer dat slappe crisisoverleg in Brussel, niet weer eindeloos vergaderen, maar gewoon eens een voorbeeld nemen aan de grote leiders van deze wereld. Handelen. Vraag je gewoon eens af: wat zou Poetin doen in deze situatie? Dan is het ineens heel simpel allemaal. We bewapenen de Schotten! Paar tanks op een boot, stickers eraf, en dan stiekem bij Edinburgh aan wal brengen. Wapens? Nee, wij weten van niks. Dat zullen die dekselse rebellen wel weer zijn! Die Europese vlag hebben ze er zelf op getekend!

Of we doen als Erdogan. Die zou eerst alle journalisten wegjagen of opsluiten, dan lekker uit het zicht de meest opstandige regio's bombarderen, en vervolgens alle nog resterende Brexit-stemmers uit de ouderlijke macht zetten. Is zijn nieuwste trucje.

Deze maand nam hij zowel een kritische journaliste als een man die hem met Gollum vergeleek de zeggenschap over hun kinderen af. Toch gek: hoe vaker Erdogan een dictator wordt genoemd, hoe meer hij zich als een dictator gaat gedragen, om duidelijk te maken dat hij geen dictator is. Vreemd soort logica. Biedt wel mogelijkheden: als we hem nou eens een tijdje consequent een naaktlopende jodelaar gaan noemen, paradeert er straks misschien wel een veel vrolijkere Erdogan door de binnenstad van Ankara.

Politieke impasse

De enige vraag is natuurlijk wel of de Britten, verlost van Brusselse vergaderingen, ineens veel makkelijker tot besluiten zullen komen. Om in een politieke impasse te komen heb je niet per se 27 landen nodig. Eentje is genoeg. Zo krijgen de Amerikanen het nog steeds niet voor elkaar om een wapenwetje te verzinnen. Ook niet na 49 doden in een club in Orlando. 

Nou was die schutter in Orlando ook wel heel moeilijk in een hokje te duwen. Hij was zowel fundamentalistische moslim, als getroubleerde homo die van zichzelf niet uit de kast mocht, als psychologisch instabiel, als wapenfanaat. Verzin daar maar eens een goede wet op. Zeker in Amerika, waar dingen als homorechten, de islam en wapenwetgeving nou net heel gevoelig liggen. 

Die jongens een beetje kennende leidt dit tot hele ferme wetten die verder niks met het probleem te maken hebben: homo's worden zwaarder bewapend, wapenbezitters mogen geen bloed meer doneren, en moslims mogen niet meer naar het mannentoilet.

Gevestigde orde

Nou ja. Die meneer uit Manchester heeft in elk geval een statement gemaakt. Tegen de gevestigde orde! Wie dat dan ook moge wezen. Dat onderscheid vind ik altijd een beetje ingewikkeld. Zo is David Cameron, sinds 2001 in het Britse parlement, gevestigde orde. Maar Nigel Farage, sinds 1999 lid van het Europees Parlement, is dat blijkbaar dan weer niet.

Net zo goed als Diederik Samsom (Tweede Kamerlid sinds 2003) natuurlijk hartstikke establishment is, terwijl Geert Wilders (Tweede Kamerlid sinds 1998) weer niks met plucheplakkers te maken heeft. Blijkbaar ben je geen gevestigde orde meer als je al sinds de vorige eeuw op je stoeltje zit.

Nee, makkelijker is de politiek er in elk geval niet op geworden. Ik denk dat ik maar weer lekker voetbal ga kijken. Dat is tenminste altijd lekker eenvoudig. Dit weekend speelt volgens mij de beste nummer drie van poule D tegen de verliezend nummer één van poule A!

Lees meer over:

Columns Pieter Derks

Columns Pieter Derks
Cabaretier Pieter Derks duidt en verwerkt maandelijks het nieuws van de voorbije weken. 

Over NUweekend

Over NUweekend
Op NUweekend vindt u iedere week een selectie achtergrondverhalen, analyses of mooie interviews.
Tip de redactie