Tien herinneringen aan Johan Cruijff: 'Hij was echt mijn gabber'

Johan Cruijff overleed donderdag op 68-jarige leeftijd in zijn woonplaats Barcelona. Oud-voetballers en journalisten vertellen hun meest bijzondere herinnering aan de beste Nederlandse voetballer aller tijden.

John Bosman, speelde onder trainer Cruijff bij Ajax
"Mijn mooiste moment met Johan was toen hij in 1985 mijn trainer was bij Ajax en we een oefenwedstrijd speelden tegen amateurs. Probleem was dat we een mannetje tekort kwamen. Maar ineens trok Johan een shirt aan en speelde een halfuur mee. Toen dacht ik echt: Jeetje, hij loopt gewoon achter me. Johan was mijn jeugdidool. En in die dertig minuten was hij ook alleen maar met mij bezig. Constant coachend hoe ik moest lopen en bewegen."

"Hij zette me nog twee keer alleen voor de keeper, maar ik scoorde niet. Helaas, anders had ik nu kunnen zeggen dat ik op aangeven van Cruijff gescoord heb. Maar hij blijft wel de grootste en mooiste voetballer waarmee ik ooit samen heb mogen spelen. Al was het maar een halfuurtje tegen amateurs."

Kees Jansma, sportjournalist en presentator
"Ik moet denken aan de Champions League-wedstrijd tussen Atletico Madrid en Ajax in 1997. Johan en ik waren voor de NOS in Estadio Vicente Calderon, hij was analist. In de eerste helft werd Ajax weggespeeld, waarna Johan in de rust zei dat Dani erin moest. Ik zag dat totaal niet zitten, want Dani was nogal omstreden. Maar Dani viel zowaar in, maakte een wereldgoal en Ajax won met 3-2."

“Toen dacht ik echt: Jeetje, hij loopt gewoon achter me”
John Bosman

"Na afloop vroeg ik daarom: Hoe wist je dat Dani het verschil kon maken? Maar Johan stelde meteen de wedervraag: "Waar is Erik eigenlijk, de producer?" Ik vertelde dat Erik ziek was, waarop Johan zei dat hij contact met hem op ging nemen. "Even vragen hoe het met hem is." Dat was typisch Johan. Hij was een ongelooflijk sociaal mens, ook in zijn werk bij de NOS. De grootste voetballer van Nederland voelde zich voor niemand te groot."

Piet Schrijvers, oud-ploeggenoot bij Ajax en Oranje
"Mijn gedachten gaan terug naar begin jaren tachtig bij Ajax. Johan en ik, en later ook Wimpie Jansen, waren de ervaren spelers in een verder hele jonge selectie. Als we om 10.30 uur moesten trainen waren we al ruim voor tienen op de club. Maar die jonge gastjes niet."

“Hij had geen grote mond, maar praatte heel zacht”
Edwin Winkels

"Marco van Basten en Gerald Vanenburg kwamen nog weleens te laat vanuit Utrecht. Of ze kwamen vlak voor de training aan. Omdat ze nog geen achttien waren werden ze gebracht door de zus van Vanenburg. Toen ze weer een keer te laat waren keken Johan en ik elkaar aan. Cruijff ging naar Vanenburg en Van Basten en ik praatte met die zus."

"'Als die jongens te laat zijn, rijd dan gewoon zonder ze weg. Dan leren ze het vanzelf af.' Dat was het advies en daarna waren ze gewoon altijd op tijd. Johan vond dat ook belangrijk. Die jonge jongens moesten professioneel worden. Tussen de trainingen door benadrukte hij ook altijd dat ze alvast hun huiswerk konden maken. Hij was als een vader voor ze."

Het leven van Johan Cruijff in beeld

Cruijff in actie tegen Fortuna '54, verdediger Peter Benen moet het onderspit delven. Ajax won met 5-1 in 1965. © ANP
Ajax met de nieuwe Engelse coach Vic Buckingham. Een jonge Johan Cruijff (midden), Bertus Hoogerman (rechts), Klaas Nuninga, Tonnie Pronk en Sjaak Swart in Stadion de Meer Amsterdam 21 juli 1964. © ANP
De nieuwe bondscoach George Kessler presenteert drie nieuwelingen op de centrale training in 1996. Vlnr: Willy v.d. Kuijlen, Willy Dullens, Kessler en Johan Cruijff. © ANP
De Amsterdammers, met ook Johan Cruijff in de gelederen, verloren in 1969 in Bernabéu tegen Real Madrid met 4-1, waardoor de 'cup met de grote oren' naar Milaan ging. © ANP
Johan Cruijff tekende in 1971 in Amsterdam een zevenjarig contract met Ajax. Op de foto penningmeester Timman van Ajax, Johan Cruijff, zijn vrouw Danny en Ajax-voorzitter Jaap van Praag. © ANP
Portret van Cruijff in Ajaxshirt in 1979. © ANP
Onder toezicht van fysiotherapeut Reinier van Dantzig trappen Marco van Basten en Johan Cruijff, beide herstellende van blessures, een balletje. Foto uit 1988. © ANP
In het voorjaar van 1983 speelde Cruijff zijn laatste wedstrijd voor Ajax. © ANP
Na het succes bij Ajax vertrok Cruijff in 1973 naar het buitenland. Hij ging naar Barcelona. Hier werd hij in zijn eerste jaar kampioen van Spanje. © Hollandse Hoogte
De beruchte finale tussen Nederland en West-Duitsland in het Olympisch Stadion van München in 1974. Neeskens zou de hierna gegeven penalty benutten. Links van Cruyff de Duitse spelers Berti Vogts en Uli Hoeness. Rechts de Engelse scheidsrechter Taylor. © ANP
Nederland speelt in de eindronde van WK 74 tegen Oost-Duitsland en wint met 2-0. Vlnr: Jan Jongbloed, Wim Rijsbergen, Rie Haan, Johan neeskens,Ruud Krol, Wim Suurbier, Johnny Rep, Johan Cruijff, Rob Rensenbrink, Wim Jansen en Wim van Hanegem. © ANP
In dienst van Feyenoord zette Cruijff in 1984 een punt achter zijn loopbaan, na het winnen van de landstitel en KNVB-beker. © ANP
Cruijff en Ruud Krol met de beker op het balkon van het stadhuis daags nadat Ajax in 1971 in Londen van het Griekse Panathinaikos met 2-0 hebben gewonnen.
Een dolgelukkige Ajax-coach Johan Cruijff houdt de Europacup II vast tijdens de huldiging op het Leidseplein in 1987. © ANP
Cruijff roept aanwijzingen vanuit de dugout, met naast hem trainer Leo Beenhakker (l) en Bobby Haarms tijdens een wedstrijd tegen Twente in 1980. © ANP
Cruijff tijdens de jaarlijkse open dag van zijn Johan Cruyff Foundation die hij in 1997 stichtte. De stichting richt zich op het bevorderen van het geestelijk en lichamelijk welzijn van kinderen en jongeren. © ANP
Cruijff startte tijdens zijn sportcarrière ook een schoenenlijn, Cruijff Classics. Daar kwam later ook een kledinglijn bij. © ANP
In oktober 2015 maakte Cruijff bekend dat hij longkanker had. Hij overleed op 24 maart 2016 en is 68 jaar geworden. © ANP

Deel deze foto via:

Terug naar slideshow

Guno Reingoud, eigenaar van sportwinkel Smit-Cruyff, de vroegere winkel van Cruijffs broer Henny
"Johan is hier vaak in de winkel geweest en de keer die mij het meest is bijgebleven was in 2001 met zijn zoon Jordi. Jordi moest met zijn Spaanse club Alaves de finale van de UEFA Cup spelen en had nieuwe schoenen nodig. Zwarte schoenen, dat wilde Johan. Johan wilde ook afrekenen, maar dat hoefde niet van mij. Hij maakte namelijk altijd goede reclame voor ons en heeft veel voor de winkel betekend." 

"Maar Johan bleef aandringen, waarop ik zei dat ik iets anders wilde. Ik vroeg om het shirt van Jordi van de finale, met handtekening. Dan konden we dat in de winkel hangen. 'Heb je dat gehoord Jordi?', zei Johan. Jordi knikte, hij had voor zwarte schoenen van het merk Vedette gekozen."

"Een paar dagen later speelde Jordi op die schoenen tegen Liverpool. Hij scoorde zelfs, al was dat met het hoofd. En daarna kwam hier inderdaad een aangetekend pakketje binnen met daarin het shirt van de finale. Typisch Cruijff. Hij leerde zijn kinderen van jongs af aan dat ze hun afspraken na moesten komen. Hij was een prachtig mens."

“Een paar dagen later speelde Jordi op die schoenen tegen Liverpool”
Guno Reingoud

Ruud Geels, oud-ploeggenoot bij Oranje
"Het mooiste wat ik me kan herinneren is dat Johan een keer na een wedstrijd van het Nederlands elftal tegen me zei: 'Ik vind het prettig om samen met jou spelen.' Dat maakte me ongelooflijk trots, ook omdat ik niet heel vaak met hem speelde."

"Van mijn twintig interlands stond ik in iets meer dan de helft met Johan in het veld. Meestal was ik rechtsbuiten en hij spits. Johan was echt een heerser, ook buiten de lijnen. En in het veld was hij tactisch en technisch absoluut de beste. We moeten hem herinneren als de beste voetballer die we ooit gehad hebben."

Video: De mooiste momenten van Johan Cruijff

Edwin Winkels, Nederlandse correspondent in Barcelona
"Op de dag van het overlijden gingen mijn gedachten terug naar mijn interview met Cruijff begin maart 1991. Het was twee weken na zijn hartinfarct en zijn bypassoperatie was net achter de rug. Zittend op de rand van zijn ziekenhuisbed sprak ik met Cruijff. Ik behoorde niet tot zijn intieme vrienden, maar het was wel een intiem moment."

"Het was een andere Cruijff dan ik gewend was. Hij had geen grote mond, maar praatte heel zacht omdat hij verzwakt was. En hij was pas begin veertig. Zijn grote angst was dat hij vroeg zou overlijden, net als zijn vader Manus die maar 45 werd. 'Ik zit in de verlenging', zei hij. Hij zag het als een geschenk dat hij door kon leven. Maar zo breekbaar als hij toen was, zo snel knapte hij ook weer op. Een paar weken later stond hij al weer langs de lijn bij de Europa Cup-wedstrijd tegen Juventus. Hij was weer de oude Cruijff. Alleen was de sigaret weg, in plaats daarvan kwam de lolly."

Sjaak Swart, oud-ploeggenoot bij Ajax en Oranje
"Als 8-jarig jochie schoot hij vroeger de bal terug als ik naast had geschoten bij het eerste van Ajax. En ik ging elke zaterdagochtend ook bij hem kijken, hij speelde toen nog bij de welpen van Ajax. Dat vond ik fantastisch. Hij trouwens ook. Het was toen al een fantastisch voetballertje."

“Ik heb verleden week nog contact met hem gehad”
Sjaak Swart

"Toen Johan bij het eerste kwam, hebben we een geweldige tijd gehad samen, zowel binnen als buiten het veld. Hij was echt mijn gabber. Ik heb verleden week nog contact met hem gehad, en toen dacht ik echt dat het de goede kant op ging met hem. Ik heb wel gevraagd hoe het met hem ging, maar wilde hem ook niet te veel lastigvallen. Zoveel mensen belden hem daar al over. Maar hij zei tegen mij: 'Jij mag altijd bellen.' Mooi was dat. Die woorden zal ik altijd bij me dragen."

Rinus Israël, oud-ploeggenoot bij Oranje en als Feyenoorder geregeld tegenstander van Cruijff
"Als ik een wedstrijd van mij tegen Johan moet noemen, dan zeg ik 27 mei 1971: Ajax-Feyenoord 1-3. We troefden Ajax af in de strijd om de landstitel, al waren zij misschien al een beetje bezig met de Europa Cup-finale tegen Panathinaikos een paar dagen later."

“Het was geen verwaande kwast, zelfs niet voor zijn tegenstanders”
Rinus Israël

"In die wedstrijd hadden we Johan achterin bij Feyenoord aardig in de tang, maar dat was natuurlijk geen vanzelfsprekendheid. Het was een geweldenaar, zelfs met rugdekking was hij moeilijk te houden. En hij was niet te intimideren, op hem in praten had ook geen zin. Maar ondanks dat hij de beste was, bleef hij wel met beide benen op de grond. Het was geen verwaande kwast, zelfs niet voor zijn tegenstanders."

Bibian Mentel, ambassadrice en paralympisch snowboardster
"
Voor mij was het weerzien met Cruijff in februari 2015 bij het WK snowboardcross heel speciaal. Ik was net klaar met trainen in het Spaanse La Molina en warmde me in een klein cafetariaatje op voor de heats toen ik een hand op m’n schouder voelde. Stond Cruijff daar ineens. Ik wist wel dat hij met de foundation ervoor zorgde dat gehandicapte kinderen kunnen wintersporten in La Molina, maar ik had hem niet verwacht." 

"Hij heeft me aangemoedigd en voor me gejuicht. Ik werd ook wereldkampioen en Cruijff deed de prijsuitreiking. Het was dus een prachtige dag, ook omdat ik totaal niet had verwacht dat Cruijff er zou zijn. Het was altijd mooi om hem te zien. De laatste keer was in december. Ik was toen zelf net geopereerd omdat ik weer kanker had. We spraken over die rotziekte en wat het met hem deed. Hij was toen zo krachtig en positief dat ik echt dacht dat hij het ging redden. Helaas mocht dat dus niet zo zijn."

“Het was een prachtige dag, ook omdat ik totaal niet had verwacht dat Cruijff er zou zijn”
Bibian Mentel

Lex Muller, voormalig sportjournalist
"Ik noem de halve finale op het WK van 1974 tegen Brazilië. Ik zat op de perstribune in Dortmund en zag Cruijff een van de beste wedstrijden van zijn loopbaan spelen. Nederland speelde ook waanzinnig, al is een beetje onderbelicht gebleven dat er ook keihard gespeeld werd. Vooral Johan Neeskens en Willem van Hanegem deelden uit. Cruijff was minder gemeen in zijn spel, maar hij animeerde het wel."

"Als aanvoerder stak hij er ook met kop en schouders bovenuit, in het veld en in de kleedkamer. Na afloop, dat kon toen in die tijd, interviewde ik de spelers in de kleedkamer. Zeker Cruijff was altijd goed om mee te spreken als journalist. In die jonge jaren had hij nog die echte Cruijffiaanse uitspraken, zoals 'elk nadeel heb zijn voordeel', maar hij had wel een goede babbel. En hij stond voor iedereen open. Niet alleen voor journalisten, iedereen kon hem zo benaderen."

Lees meer achtergrondverhalen in NUweekend

Lees meer over:

Columns Pieter Derks

Columns Pieter Derks
Cabaretier Pieter Derks duidt en verwerkt maandelijks het nieuws van de voorbije weken. 

Over NUweekend

Over NUweekend
Op NUweekend vindt u iedere week een selectie achtergrondverhalen, analyses of mooie interviews.
Tip de redactie