Paskal Jakobsen: 'Ze kunnen beter over je fiets lullen, dan over je lul fietsen'

Paskal Jakobsen is sinds 1993 de stem van Bløf. In ruim twintig jaar heeft de band elf studioalbums, platina waarderingen en een eigen festival op zijn naam gezet. Toch verlangt de zanger soms terug naar het begin.

Vrijdag vindt voor de tiende keer het door Bløf in het leven geroepen festival Concert at Sea plaats. Zeventigduizend mensen zullen naar Zeeland togen, maar volgens Jakobsen zouden ze anderhalf keer kunnen uitverkopen. 

Bløf is bijna twintig jaar lang een van de meest poplaire Nederlandstalige bands. In 1999 heeft Jakobsen op 25-jarige leeftijd al vier platina waarderingen op zak. In dat jaar verschijnt Boven, misschien wel de finale doorbraak van de band. Een plaat met talrijke nummers over liefde en drank.

In Liefde en drank op het album Boven zing je: 'Ik heft het glas op mijn hart, dat altijd zal branden, van liefde en drank.'

"Dat waren toen lijfliederen voor mij. Peter (Slager, bassist en tekstschrijver Bløf, red.) omschrijft in die teksten een periode waarin we veel meer met dat soort zaken bezig waren dan nu. Die periode was heel belangrijk voor mij; het uitgaan, de nacht, de drank, de aandacht die de band met zich meebracht. Dat was allemaal leidend in mijn leven."

Mis je die tijd?

"Het ging allemaal geleidelijk over in het vaderschap, waar ik zo intens van geniet. Missen is daarom een te groot woord. Daar zou ik ook mijn vrouw en gezin tekort mee doen.

Ik kijk met veel plezier terug op die periode waarin we grenzeloos konden leven, alles kon en alles in overvloed aanwezig was. Drank, maar ook tijd voor jezelf, mogelijkheden, toekomstplannen. Je kon alle kanten op. Alles wat we deden veranderde in die periode in goud.

Ik ben blij dat ik dat heb meegemaakt. Ik heb nog steeds de behoefte om dat gevoel af en toe weer aan te raken. Dat doe ik met mijn vrienden, de band, maar ook met mijn eigen meisje. Dat moet je ook blijven doen, ik wil niet zo'n gezapige veertiger worden. Dat gaat niet gebeuren."

Het zou ook een beetje sneu zijn als je nog steeds zo zou leven.

"Als je op je veertigste nog steeds vier keer in de week tot vier uur in het café zit, met alles wat bij dat leven hoort, ben je jezelf natuurlijk aan het doodmaken. Dan heb je niet gekozen voor het leven. Dat is niet mijn aanpak.

En door het vaderschap ga je niet minder genieten van al die zaken waar ik toen van kon genieten, alleen ga je wat gematigder leven."

In 2013 wilde de band het wat rustiger aan doen. Is dat gelukt?

"We werken nog steeds zoveel als toen, maar gaan handiger met de agenda om. We besluiten bijvoorbeeld om er tijdens de zomer twee maanden tussenuit te gaan. Volgend jaar gaan we drie maanden pauzeren.

Ik vul dat dan aan met mijn solotoer. Zo geven we onszelf de kans om na 23 jaar ook af en toe met iets anders bezig te zijn. Dat is eigenlijk de grootste beslissing die we destijds hebben genomen."

Wat kun je solo wat je met de band niet kunt?

"Ik ga zeker niet solo omdat ik het vuur zou missen bij de band. Ik ga solo omdat het gewoon gezond is je vleugels uit te slaan. Ik heb een jaar geleden in de groep gegooid dat ik een soloprogramma met covers wil samenstellen."

Vond je dat spannend?

"Ik vind het een grote stap om het zonder mijn kameraden te doen. Ik was niet bang voor hun reactie, die was buitengewoon steunend. Dat zegt ook iets over de hoe de band daarin staat."

Hecht je nog net zoveel waarde aan de mening van het publiek als vijftien jaar geleden?

"Erkenning van het publiek is nog steeds even belangrijk. Maar ik wil daarin minder concessies doen. Op de laatste plaat hebben we voor ons doen best experimentele stappen gezet.

Vervolgens merken we dat eigenlijk niemand het echt extreem grote stappen vindt. Dan denk ik: Jezus, als je nu mijn zang wegdenkt zit je gewoon naar Muse te luisteren. Maar omdat ík het zing is het toch ineens gewoon Bløf. Op een of andere manier maakt dat het dan toch laagdrempelig.”

Ben je tevreden met je stem?

"Mijn stem drukt een stempel op hoe je de muziek beleeft. Ik kan in het Nederlands mooi zingen. In het Engels doe ik het niet zo goed. Als ik in de badkamer Engelstalig zing, doe ik dat op vrij zachte toon. Maar als ik op mijn manier op een podium Engelstalig ga zingen, hard vanuit mijn buik, dan klinkt dat heel gedrongen."

Teksten

Er bestaan heel wat blogs en Twitter-accounts waar de teksten van Bløf geanalyseerd worden, meestal met een schertsende ondertoon. Tijdens het twintigjarige bestaan van de band probeert EenVandaag de band onder meer met het ironische Twitter-account Blof-teksten te confronteren.

De manager van Bløf keurt de insteek van het interview af, omdat het initieel vooral over het jubileum zou gaan. Het actualiteitenprogramma besluit daaropvolgend de reportage niet te voltooien.

"Wij laten ons niet door een manager vertellen wat wij al dan niet mogen vragen en wat wel of niet de insteek van onze reportage zal zijn", lichtte EenVandaag-redacteur Lammert de Bruin destijds op de eigen website toe.

“Dit is een aanzoek zonder ringen, En ik vraag niet om je hand maar om je vingers”
Blof - Aanzoek zonder ringen

Je praat graag over zangtechniek en arrangementen, maar niet over jullie teksten.

"Je moet daar niet veel over zeggen, dan laat je het aan de luisteraar hoe die het beleeft.

Peter (bassist en tekstschrijver, red.) en ik hebben een hechte band. We praten veel, besteden veel tijd met elkaar, weten wat er speelt in elkaars leven. Ik denk dat ik heel anders ben dan Peter, maar als het om de grote zaken van het leven gaat hebben we veel raakvlakken. Ik kan me er altijd erg in vinden hoe Peter dingen omschrijft.

Als journalisten er vragen over stellen, zit er meestal scepsis achter. Voor mij en Peter kloppen die liedjes allemaal. Er zijn teksten van Bløf die minder to the point zijn dan anderen. Maar als ik daarop in ga kom ik altijd tot het punt waar het me gaat irriteren.

Meestal stellen mensen vragen waarvan ik denk: Jezus, monkey! Hoe moeilijk is nou Aanzoek zonder ringen? Hoe moeilijk is nou een liedje waarbij je zingt dat je je overgeeft aan een ander en dat je dat niet op de traditionele wijze doet? Maar op je eigen manier.

Dat is zo'n liedje dat vaak wordt aangeduid als onbegrijpelijk. Volgens mij had je gewoon je school af moeten maken, denk ik dan."

Maar zou je niet met de critici in gesprek willen gaan?

"Nee joh, hoe zat het ook alweer? Ze kunnen beter over je fiets lullen dan over je lul fietsen."

"Ik zie de kop van dit artikel al."

Meer langere verhalen en achtergronden op NUweekend

Lees meer over:

Columns Pieter Derks

Columns Pieter Derks
Cabaretier Pieter Derks duidt en verwerkt maandelijks het nieuws van de voorbije weken. 

Over NUweekend

Over NUweekend
Op NUweekend vindt u iedere week een selectie achtergrondverhalen, analyses of mooie interviews.
Tip de redactie