Beau van Erven Dorens: 'Ik heb het niet altijd voor het uitkiezen'

Beau van Erven Dorens won in 2009 een Emmy Award. De belangrijkste prijs in de internationale televisie-industrie. Voor het programma 't is hier fantasties sprak hij recentelijk met dronken tieners in Chersonissos. "Ik heb het ook niet altijd voor het uitkiezen."

In september 1998 verschijnt Beau van Erven Dorens voor het eerst in een eigen programma op televisie. In 2001 begint hij als presentator van RTL Boulevard, waar hij vier jaar later mee stopt. Later zal Van Erven Dorens zeggen dat het programma de grootste slangenkuil in zijn carrière is geweest.

In 2009 ontvangt Van Erven Dorens een Emmy Award voor zijn programma The Phone. In datzelfde jaar maakt hij de overstap naar SBS6.

Op die zender zal hij in oktober te zien zijn als presentator van 't is hier fantastisch, dat eerder door Ursul de Geer gepresenteerd werd.

In het programma 't is hier fantastisch sta je als een soort dandy met een hoog empathisch vermogen op een schreeuwerig strand of in een luide discotheek met wildvreemde mensen over hun vakantie te praten.

"Ik geloof dat je het goed hebt. Dat is wel een beetje het idee. Maar uiteindelijk komt het erop aan dat je geïnteresseerd bent in die mensen. Dat heeft niets te maken met je afkomst of je tongval. Je moet het leuk vinden met mensen te kletsen, dat deel ik met Ursul. Ik ben wel iets jonger dan hij, ik sta dichter bij de tieners. Hij werd op een gegeven moment helemaal gek van al die disco's. Als hij daar voor de deur stond, draaide hij naar de camera en zei: 'Dit is de hel.'"

Word je herkend door jongeren in die disco's?

"Wat is herkennen? Ze zien een bekendheid. Ik heb een bekende kop. Maar het maakt ze niet uit of het Rob Geus of Ivo Niehe is. Er bestaat nog wel een gradatie daarboven. Als Gordon bijvoorbeeld komt, breken ze echt helemaal de tent af."

Ben je daar jaloers op?

"Dat lijkt me echt een hel. Ik moest soms wel ontzet worden. Die opnames waren zwaar. Soms vraag je je af: houdt het dan nooit op? (lacht) Al die disco's. Ik heb zo veel rare dingen meegemaakt. Op het strand van Lloret de Mar ontmoette ik om 6.00 uur een 17-jarige jongen. Hij was stomdronken en wilde gaan zwemmen in zee. Ik ben naast hem gaan zitten en we zijn gaan praten. Ik bood hem water aan, waarop hij met dubbele tong zei: 'Ga weg met je water.' Hij was zo grappig."

Moet je zo iemand niet tegen zichzelf in bescherming nemen?

"Ik kan niet ontkennen dat ik als programmamaker dan een goed verhaal heb. Sommige mensen zijn gewoon te dronken, die moet je niet in beeld brengen. We vragen iedereen na afloop of ze het goed vinden dat het wordt uitgezonden. In de tijd van Ursul hoefde dat niet, toen zonden ze alles uit."

Had je dat ook gewild?

"Ik weet het niet. Ik heb wel afgedwongen om diversiteit in het programma aan te brengen. We zijn bijvoorbeeld ook op fietsvakantie met Volendammers gegaan, dat was hartstikke leuk."

Patrick Lodiers presenteerde ook een reisprogramma. Je vond dat hij 'als een zoutzak de door zijn redactie geschreven presentatietekstjes aaneenknoopte'. Wat is het verschil met jouw programma?

"Ik heb het bijgelegd met Patrick. Het is gewoon zijn stijl. Wij komen aan in zo'n vakantieoord, zetten onze spullen neer in een goedkoop hotelletje, pakken de camera en proberen lukraak mensen te spreken. Dat gaat de hele dag door, soms tot 6.00 uur de volgende ochtend. Dat is wel iets anders dan een presentatietekstje oplezen."

Geeft het programma mij een goed beeld van de vakantie van de gemiddelde Nederlander?

"Ja. Ik ben op campings geweest waar vijfduizend Nederlanders staan. Dat geloof je niet. De meesten zitten voor hun tent bier te drinken. Die mensen werken het hele jaar hard en gaan, soms met de hele straat, naar een plek waar ze al twintig jaar komen. En die zijn heel tevreden als alles precies hetzelfde is. Ik begrijp dat wel."

Is dat iets Nederlands?

"Weet ik niet. Ik heb ook stranden gezien die vol zaten met Russen. Het hoort bij nationaliteiten om eigen stranden en campings te hebben. Dat is misschien maar goed ook. Want op een camping aan de Costa Brava zaten vijftienhonderd Nederlanders te roepen dat alle Duitsers homo's zijn. Achter elkaar door."

Dat is toch best zielig?

"Ik ben blij dat er geen Duitsers bij waren."

Kenmerkend voor het programma zijn de vakantievierders die in de camera roepen: 'Het is hier fantastisch!'

"Daar zit iets duaals in natuurlijk. De mensen die dat uitspreken, zeggen dat uit zichzelf, ze hoeven dat niet te doen. Die zijn heel gelukkig met waar ze zijn. Maar als je thuis zit te kijken en je bent eigenlijk meer gewend aan een meer dynamische vakantie, dan is dat voor jou misschien helemaal niet fantastisch. Toch hoop ik dat we het zo respectvol mogelijk brengen. Ik wil niet dat kijkers denken: 'Wat zien die mensen eruit, dat zou ik nooit doen.'"

Maar ze kijken misschien juist daarom.

"Misschien. Als ik eerlijk ben werden mensen in de versie van Ursul meer te kijk gezet. In deze versie laten we mensen iets minder 'apig' naar voren komen. Dat past beter bij mij."

Zes jaar geleden zei je dat je echte tv-piek nog moest komen. Is dat gebeurd?

"Consequent zijn is niet mijn grootste ambitie, daar heb ik niets mee. Ik wil juist níet consequent zijn. Mijn grootste prestatie is het programma De Wereld van Beau. Programma's waarin je grenzen overschrijdt, die niet gezond zijn. Dat vind ik het leukste. Daar zoek ik mijn doelen in. Als ik eerlijk ben denk ik niet dat 't is hier fantasties mijn allergrootste droomprogramma is, maar ik pas er wel heel goed in."

Toen je in 2006 een Emmy Award won, waren veel mensen benieuwd naar je volgende stap. Nu interview je mensen op het strand van Salou.

"Ik presenteer ook Shownieuws. Ik heb het ook niet altijd voor het uitkiezen. Als je mij de macht zou geven, dan zou ik een grote show willen doen waar ik de showtrap af kom lopen, een programma als 't is hier fantasties willen presenteren en een talkshow hebben zoals Humberto (Tan, red.) of Matthijs (van Nieuwkerk, red.)."

Dat aanbod voor zo'n talkshow is nog steeds niet gekomen.

"Nee."

Waarom niet?

"Ik heb niet voor het zeggen."

En aan het einde van de dag moet je brood op tafel hebben.

"Ze hebben daar in de financiële wereld een term voor: leverage. Ken je dat? Dat je aan de ene kant een groot succes maakt en je daardoor aan de andere kant weer dingen voor jezelf kunt opeisen. Ik probeer mezelf in evenwicht te houden, tussen commerciële programma's en programma's waar je hart sneller van gaat kloppen."

Ben je jaloers op mensen die succes hebben met dingen die jij volslagen onzinnig vindt?

"Ik kan wel een waslijst opnoemen met mensen die daarmee succes hebben. Een programma als Boer zoekt Vrouw bijvoorbeeld, daar zou ik niet dood gevonden in willen worden."

Heel stiekem zou je het natuurlijk best willen proberen.

"Nee, maar ik ben wel jaloers op Humberto en Matthijs. Dat praten met al die mensen die midden in het nieuws staan en dan met jou aan tafel zitten. Een hoger doel is er niet voor een presentator. Ik ben een televisiepresentator en vind het leuk om verschillende dingen te doen. Het ene werkt, het andere niet. De dingen die niet werken worden de rest van je leven achter je aangedragen, daar moet ik me niets van aantrekken."

Meer langere verhalen en achtergronden op NUweekend

Gerelateerde artikelen

Columns Pieter Derks

Columns Pieter Derks
Cabaretier Pieter Derks duidt en verwerkt maandelijks het nieuws van de voorbije weken. 

Over NUweekend

Over NUweekend
Op NUweekend vindt u iedere week een selectie achtergrondverhalen, analyses of mooie interviews.
Tip de redactie