Oostkapels paar is zeventig jaar getrouwd

Op 2 april 1947 zijn Wilhelmina (94) en Jacobus (94) de Visser in de echt verbonden. Het was een woensdag en voor de tijd van het jaar een mooie dag. "Het was niet zonnig, maar wel droog en dat was het voornaamste", vertelt Wilhelmina. Na zeventig jaar is het echtpaar nog altijd gelukkig getrouwd.

Ze wonen in het huis waar Wilhelmina geboren is en waar ze samen vijf kinderen hebben opgevoed. "We hebben een goed leven", concludeert Jacobus als hij terugkijkt op al die jaren die verstreken zijn.

Jacobus en Wilhelmina leerden elkaar kennen bij de zangvereniging van Aagtekerke. Een keer per week kwam de vereniging samen en al snel leerden Jacobus en Wilhelmina elkaar beter kennen.

Op 24-jarige leeftijd gaven zij elkaar het ja-woord en vierden een groot feest in voormalig buitenverblijf Villa Vacuna. Een jaar later werd Jaap geboren. Na hem volgden drie dochters en nog een zoon.

Boerderij 

De boerderij aan het rand van De Manteling, nabij kasteel Westhove, biedt een veilige haven voor de familie en vrienden. "Het is altijd gezellig hier. Mensen komen en gaan." Jacobus en Wilhelmina komen graag onder de mensen.

Jacobus kwam bij Wilhelmina op de boerderij wonen en ging meewerken in het boerenbedrijf van haar vader. Naast zijn drukke leven als melkveehouder en landbouwer deed hij vrijwilligerswerk bij onder andere de zangvereniging en jeugdvereniging. Ook in de kerkenraad was hij actief. "Ik was scriba. Hele boeken heb ik volgeschreven met notulen." Zijn vrouw haakt erop in. "Als de dominee er niet was, wist hij mooie preken voor te bereiden. De jongeren in de kerk luisterden goed als hij vertelde."

Gezin

Met een gezin van vijf kinderen is het nooit rustig. Als de kinderen 's avond op bed lagen, haalde Wilhelmina de breimachine tevoorschijn. "Voor alle drie mijn dochters heb ik pakjes gemaakt. En ze waren mooi hoor. Een rok met bijpassend jasje."

Op de zaterdag ging het gezin op de fiets naar bijvoorbeeld Domburg of Westkapelle. Daar kochten ze soms een ijsje en genoten samen van de vrije dag. Hoewel ze wel op tijd terug moesten zijn, want de koeien moesten gemolken worden.

"Ik had acht koeien en ze zijn nooit ziek geweest. Ook als er mond-en-klauwzeer heerste op Walcheren werden mijn koeien niet ziek." Echtpaar De Visser maakt zich niet snel druk, ook al was er altijd wel iets te doen. "Als je alles een voor een, op het gemakje doet, dan hou je het wel vol."

Dankbaar

Samen met zoon Jaap en zijn vrouw heeft echtpaar De Visser mooie reizen mogen maken. Een vakantie naar Duitsland en een reis naar Israël leverden mooie herinneren op die nog altijd aan de kleinkinderen verteld worden.

Trots zijn ze ook op hun achterkleindochter. "Het is zo’n leuk meisje",  zegt Jacobus. Familie is heel belangrijk voor het echtpaar. Dat blijkt uit de bereidheid om voor elkaar te zorgen. Nadat het bedrijf overgedragen was, zijn de ouders van Wilhelmina in een ander huisje gaan wonen. Maar dat bleek in de winter veel te koud. “Dat huisje in de duinen kon echt niet. Ze zijn weer bij ons komen wonen.”

Met meerdere generaties onder een dak wisten de kinderen feilloos bij wie ze moesten zijn als ze iets wilden. Wilhelmina: "Als ze stout waren geweest en een standje kregen, gingen ze altijd naar oma. Je kunt wel indenken hoe dat dan ging."

Ook nu leven drie generaties in hetzelfde huis. Jacobus en Wilhelmina zijn dankbaar voor de liefde en goede zorgen van hun zoon, schoondochter en kleinkinderen waarbij ze in huis wonen. Ook de andere kinderen en kleinkinderen staan altijd voor hen klaar. "Al onze kinderen zijn zo lief voor ons. We kunnen ze niet genoeg bedanken."

Tip de redactie