Lezing over voormalig dijkhuis in Veere

Ard Hesselink verzorgt donderdag 17 november de lezing ‘Watermannen op het Dijkhuis 1812-1912’ in Museum Veere in Veere.

Hesselink is al jaren geboeid door het voormalige witte huisje op de Polredijk en vertelt over de bewogen geschiedenis ervan.

Het dijkhuis stond vroeger net buiten Veere. ‘Het is een bijzonder huis met een bewogen geschiedenis’, stellen Hesselink en het museum. Ard Hesselink dook in de geschiedenis van het huis en stuitte op prachtige verhalen.

‘Hij kan er heerlijk over vertellen’, aldus een woordvoerder van het museum. ‘Dat bewees Hesselink in maart toen hij zijn eerste lezing gaf.’ Nu komt hij terug met ‘Watermannen op het Dijkhuis: 1812-1912’.

Oorlogsbelevenissen

Hesselink begint zijn lezing met de periode dat de dijkopzichters het huis gebruikten als dienstwoning. De laatste twee opzichters, K. Dekker en P.L. Bolier staan in zijn verhaal centraal.

Na de pauze komen diverse thema’s aan bod, zoals cartografische ontdekkingen, beeldende kunst tijdens de inundatie en dijkdichting, het Duitse Stützpunkt ‘Fischhausen’ en Veerse oorlogsbelevenissen.

Ook blikt Hesselink vooruit op de tentoonstelling ‘Het Dijkhuis: Een verdwenen stukje Veere’. Hij stelt deze tentoonstelling samen als gastcurator van het museum. Vanaf 8 april tot en met 27 augustus is die tentoonstelling in Veere te zien.

Grootouders

Zijn leven lang is Ard Hesselink al gefascineerd door het voormalige dijkhuis aan de Polredijk in Veere. In de Tweede Wereldoorlog ging het huis, ook bekend als Polderhuis en Witte Huis, verloren. Daarvoor woonden Hesselinks grootouders er.

Verder weg van deze plek zou de Groninger niet kunnen wonen in Nederland, maar de aantrekkingskracht is er niet minder om. De pensionaris pluist archieven uit en spreekt allerlei mensen om de historie te ontrafelen. Nu hij niet meer werkt, heeft hij daar tijd voor.

‘Mijn moeder is in het dijkhuis opgegroeid’, vertelde Hesselink in een eerder interview. ‘Als jongetje hoorde ik verhalen, zoals over haar schommel op het strandje en dat ze bij vloed boven zee schommelde. Daarvan wordt iedereen toch enthousiast? Het is een idylle die verder nergens bestaat.’

Tip de redactie