Dora Arendse (100) uit Oost-Souburg geniet nog elke dag

Tot haar negenenvijftigste woonde Dora Arendse–Van der Waals in Raamsdonksveer. Net voor haar zestigste verjaardag trouwde ze met de liefde van haar leven Piet en verhuisde naar zijn woonplaats Oost-Souburg.

Hoewel haar Brabantse tongval nog onmiskenbaar aanwezig is, voelt ze zich thuis in Zeeland. Zondag 16 oktober vierde ze haar honderdste verjaardag in De Gouwe Tuyn.

Geliefde

Piet kon deze dag helaas niet meer meemaken. Hij is dertien jaar geleden gestorven. "We zijn toch nog 27,5 jaar getrouwd geweest", vertelt Dora, terwijl ze vanuit haar comfortabele fauteuil liefdevol naar zijn foto kijkt.

Het heeft even geduurd voordat Dora in het huwelijksbootje stapte. "Mijn vader zei wel eens, 'je schiet nog over'." Zenuwachtig werd ze daar niet van. "Je moet wel de ware tegenkomen." Die vond ze in Piet. En zo werd ze op haar negenenvijftigste een getrouwde vrouw en verhuisde voor het eerst in haar leven, naar Oost-Souburg. "Piet was een goeie vent. We konden veel lachen samen. Ik mis hem nog steeds."

Innig contact

Gelukkig zijn Piets kinderen uit zijn eerste huwelijk als haar eigen kinderen. Ze heeft een innig contact met hen, vertelt ze. Zij organiseerden ook haar honderdste verjaardagsfeest in De Gouwe Tuyn, compleet met veel visite en gebakjes met haar foto erop. "Honderd voelt niet anders dan 99, maar het is wel een mijlpaal, hè. Ik voel me een bevoorrecht mens."

De honderdjarige woont nog steeds zelfstandig. "Ik heb een hele fijne hulp. Ze is inmiddels mijn linker- en rechterhand en mijn ogen." Dora kan niet meer goed zien en heeft een pacemaker. "Maar ik voel me nog goed. Ik ben een ouwe taaie, haha. Mijn rollator is mijn beste vriend." Met deze ondersteuning komt Dora zelfs nog regelmatig buiten. "Ik doe nog zelf boodschappen en dat wil ik zo lang mogelijk blijven doen."

Coupeuse

Als ze niet naar buiten gaat, breit Dora bijvoorbeeld graag. "Ik maak truitjes voor weeskinderen in Roemenië", vertelt ze. Daarin komt haar vroegere werk naar voren, want Dora verdiende jarenlang de kost als coupeuse. "Het was hard werken, maar ook gezellig. Ik vond het leuk om mensen blij te maken met mooie kleding."

Ook zelf zit ze er graag nog piekfijn bij. "Het kleding passen ga ik een beetje ontzien, maar ik zie er graag verzorgd uit."

Bijna zestig jaar woonde Dora in Raamsdonksveer. Nu is Oost-Souburg al veertig jaar haar thuis. Heimwee naar het Brabantse land zegt ze niet te hebben. "Ik heb het hier naar mijn zin. Als je mensen hier als vrienden hebt, heb je ze goed. Maar ik doe nog steeds azijn door de boerenkool, hoor."

Geheugen

Dora’s geheugen werkt nog goed. Ze kan veel mooie herinneringen terughalen van haar leven en daar komen nog steeds nieuwe bij. "Ik ben het leven nog niet moe, want ik geniet van alles. Er is hier veel te doen, zoals koersballen en de koffiemorgen. Koken doe ik niet meer, maar de open tafel is heel gezellig. Ik zie gewoon altijd wel een lichtpuntje."

De honderdjarige weet zelfs aan lichaamsbeweging te doen met de spelcomputer WII. "Daarmee bowlen we. Niet tennissen hoor, dat gaat te snel."

Tip de redactie