Oeuvre-expositie Jan Haas in Museum Veere

In het oude stadhuis van Museum Veere is sinds zondag een overzichtstentoonstelling te zien van de Vlissingse kunstenaar Jan Haas. Vriend en schrijver Wim Hofman opende de expositie de dag daarvoor. 

Haas werkt sinds de jaren vijftig als tekenaar, schilder, beeldhouwer, aquarellist en etser. Die veelzijdigheid komt terug in de tentoonstelling die tot en met 4 december te zien is. De kunstenaar vindt Museum Veere een prachtig museum. "Het voelt als een warm bad en conservator Joost Bakker is zeer attent", vertelt Haas. Te zien zijn grote aquarellen en tekeningen van Haas en terracotta en porseleinen sculpturen. Museum Veere is elke dag geopend van 10.00 tot 17.00 uur.

Amsterdam

Jan Harm Cornelis Haas werd in oktober 1941 in Batavia (Jakarta) geboren. "Mijn vader werkte bij de Koninklijke Pakketvaart Maatschappij (KPM) en wij moesten daar weg voor Soekarno. Zo kwam ik als twaalfjarige in Vlissingen terecht. Ik vond het hier klein en bekrompen."

Haas tekende veel en graag. "Mijn ouders vonden dat leuk, maar ik moest wel een vak leren. Na de middelbare school heb ik een poos in Amsterdam gewoond en gewerkt als tekenaar en graficus en daarna twee jaar in Griekenland. Sinds 1969 woon ik weer in Vlissingen. En sinds 1972 exposeer ik regelmatig in binnen- en buitenland."

Levenswerk

Dat zijn roots in Indië liggen zie je in zijn werken. "Maar ik heb ook grote fietsreizen gemaakt door onder andere Azië en China."

Spijtig kijkt hij naar de speciale schoenen aan zijn voeten en naar zijn krukken. "Ik kan bijna niet meer lopen door de suikerziekte. Sinds kort moet ik ook aan de dialyse in Goes. Maar gelukkig treft het mijn handen niet."

De kunstenaar zou niet zonder zijn levenswerk kunnen. In Vlissingen staan zes of zeven beelden van hem zoals zijn bronsplastieken van de blik met de pet op de boulevard en de Emmaüsgangers.

Geen trots

Van zijn hand is ook het Watersnoodmonument in Colijnsplaat, het Melkmeisje in Oost-Souburg en de Landarbeiders in Sint Anna ter Muiden. "Als ik er langs kom kijk ik er wel naar, maar het is niet zo dat ik er trots op ben. Wat ik maak is mijn manier van leven en hoe ik tegen de wereld aankijk."

Haas werkt veel met thema’s zoals 'De droom van de tuinman' over het leven van planten.

"Toen had ik nog een atelier in Biggekerke. Maar ook de serie 'Lissabon' met grote aquarellen en staalplastieken gecombineerd met keramiek en 'Monks' naar aanleiding van een fietstocht door Laos en 'Het leven moet geleefd worden' met werk ontstaan door omgang met mensen met niet aangeboren hersenletsel. En nu ben ik bezig met 'Omgaan met de natuur' waarin mensen wel een erg dominante plek innemen."

Moeilijker

Haas heeft altijd zijn brood kunnen verdienen met zijn kunst. En als dat eens wat minder was dan werkte hij elders bij. "In Vlissingen was destijds een Kunstkring en je had Frans Maas. Meer was er niet. Ik heb brons leren gieten en was één van de eerste kunstenaars met een Beeldende Kunstenaars Regeling (BKR)."

Met Herman Bischop en Ankie Verheul begon Haas galerieën. "En ik was betrokken bij de Kunsteducatie en het Straatfestival. Voor jonge kunstenaars is het nu veel moeilijker. Vroeger waren er maandelijks vijftien tot dertig overheidsopdrachten waarop je in kon schrijven. Nu is er nog eens één of helemaal niets."

Als hij niet naar de dialyse moet, rijdt hij nog dagelijks op zijn scooter naar de loods waar hij een atelier heeft. Op de andere dagen leest hij veel, gedichten en de dagboeken van Hemmingway over het Parijs van rond 1900. Jan Haas had daar niet willen wonen, maar is er wel een paar keer geweest. Hij houdt niet van de grote stad.

Tip de redactie