‘Dat kan Zocher toch nooit zo bedoeld hebben’

Elke morgen verzamelen zo’n vijftien hondenbezitters zich in het Zocherpark. Het is een hecht groepje waar je niet zomaar bij komt. Dat geldt voor de honden maar ook voor hun baasjes. 

DUIC brengt naast elke dag online het laatste nieuws ook achtergronden in de papieren krant. Dit artikel is een aflevering van de serie ‘Het Baasje Van’, met verhalen van de baasjes van honden uit het Zocherpark.

Marguerite te Poel (77) werd geboren in Hoensbroek, zat zes jaar lang op kostschool in Maastricht, bezocht de middelbare school in Heerlen en ging werken in de fotozaak van haar vader. "Ik stond altijd in de doka of in het fotolab. Ik mocht niet achter de toonbank omdat ik geen geduld had met de klanten."

Ze trouwde met vertegenwoordiger Henk die vaak in de zaak kwam, verhuisde naar Amsterdam en na haar scheiding vertrok Marguerite naar Zeist om te gaan werken bij de Grontmij. Ze zou daar 26 jaar blijven en na een uitbundig afscheid, dat zij zich met een glimlach herinnert, vertrok ze naar Utrecht: "Ik was 59 jaar en wanneer je geen werk hebt wil je niet in het saaie Zeist blijven, ik voelde mij daar al dood en begraven! Ik woon nu al achttien jaar op de Springweg en heb er geen moment spijt van gehad."

Kattenmens

Eigenlijk is Marguerite een kattenmens, altijd katten gehad. Maar toen ze drie maanden moest passen op de jackrussell van een zieke vriendin nam ze met bloedend hart afscheid van het dier. "Mijn vriendin vroeg toen of ik het hondje niet voorgoed wilde hebben, daar heb ik lang over nagedacht, maar nu wil ik hem niet meer kwijt. Het is mijn kind met een vachtje. Ik heb wel testamentair vast laten leggen wat er met hem gebeurt als ik er niet meer ben. Als je 77 bent kun je per slot van rekening zo maar omvallen."

Pieter Conemans (62), geboren en getogen Utrechter, maar ook zijn roots liggen in het Limburgse. De vader van Pieter komt uit een generatie van Heerlense kleermakers. Toen tijdens de Tweede Wereldoorlog de slag om de Grebbeberg was verloren, liep de vader van Pieter met zijn overgebleven peloton naar Utrecht om nooit meer te vertrekken.

Lees het verhaal verder bij DUIC.

Mail de redactie

Mail de redactie
Heeft u tips of opmerkingen over het regionale nieuws op NU.nl? Mail dan de redactie op:
Tip de redactie