Recensieoverzicht: Brian Wilsons Pet Sounds tournee 'treurige gig'

Het album Pet Sounds van de Beach Boys is vijftig jaar oud. Om dat te vieren trad Brian Wilson maandagavond op in Carré Amsterdam in het kader van de Pet Sounds World Tour. 

Woensdagavond doet de zanger TivoliVredenburg in Utrecht aan. Hoe schrijven nationale en internationale media over de tournee? NU.nl zet de recensies op een rij.

Trouw - drie sterren

"Tijdens het ruim twee uur durende optreden viel op hoe fragiel de inmiddels 75-jarige muzikant is. Bij het betreden van het podium werd de Amerikaan ondersteund door een assistent en even later bleken ook zijn vocalen veel aan kracht te hebben ingeboet. (…) Er vielen weliswaar korte momenten van begeestering te noteren, maar de meeste tijd zat Wilson als een bezorgd kijkende ambtenaar achter zijn piano. (…) Voor de niet-fan resteerde de wetenschap in elk geval dit klassieke popalbum live te hebben gehoord, zelfs al bleek in Carré de herinnering mooier dan de hedendaagse werkelijkheid."

Lees de volledige recensie

Het Parool - twee sterren

"In Carré, waar het klassieke Beach Boys-album Pet Sounds integraal wordt uitgevoerd, maakt de Amerikaan een zachtgezegd nogal afwezige indruk. Zingen gaat hem moeizaam af. Niet alleen is hij verre van toonvast, ook lijkt het elk nummer weer een strijd de tekst op te roepen. (...) Hij is stoorzender op zijn eigen concert; zo perfect als al die mannen om hem heen klinken, zo bibberig en vaak ronduit vals zingt hij zelf."

Lees de volledige recensie

The Telegraph - twee sterren

"Het is moeilijk om erachter te komen wat deze tour tot een ‘viering’ van de 50-jarige verjaardag van het Beach Boys album Pet Sounds maakt. Wilsons zichtbare ongemak, gecombineerd met de VIP-pakketten op de voorpagina van zijn website (275 pond om Brian te ontmoeten, nog eens 100 pond voor een 'Exclusive Soundcheck Experience') bieden amper vertrouwen. (...) Eerlijk waar, dit is de treurigste gig die ik ooit heb gezien."

KEXP - geen sterren

"Er is een niet te ontkennen kracht om in het bijzijn van een levende legende te zijn. De liefde van het publiek was overweldigend en puur. (..) Brian zong eigenlijk niet veel. Als hij dat deed, deed hij me denken aan Randy Newman: een raspende, krakende stem, die zijn teksten aarzelend benaderde. Er waren momenten dat Brian niet eens meedeed. Het voelde raar om een podium vol muzikanten te zien die zijn liedjes speelden, terwijl hij daar maar gewoon zat."

Lees de volledige recensie

Tip de redactie