EK start met Nederlandse dompers

GOTEBORG - Vooraf was de vlag op Papendal al bijna uitgehangen. De Europese atletiekkampioenschappen konden voor Nederland niet beter beginnen. Op de eerste dag Rutger Smith en Lornah Kiplagat in actie. Meer dan stiekem werden er door de atletiekunie al twee medailles geteld, met diep in het achterhoofd zelfs misschien wat meer. Het beoogde feest maakte maandag echter plaats voor een grafstemming.

Smith viel bij het kogelstoten op het laatste moment van het podium, omdat de Duitser Ralf Bartels in zijn zesde- en laatste poging ineens de geest kreeg en de titel wegkaapte.

Wegspecialiste Kiplagat slaagde er maar niet in drie hardnekkig volgende Russische atleten en een Noorse voor de finish van de 10.000 meter van zich af te schudden. Teleurgesteld verlieten de Nederlandse toppers het enthousiaste Ullevi Stadion. Smith eindigde als vierde, Kiplagat als vijfde.

Balen

De teleurstelling droop van beide gezichten, na het verlaten van de sfeervolle atletiekbaan. Smith had het vooraf wel hardop gezegd, maar er waarschijnlijk niet echt rekening meegehouden. Er waren in de ogen van de nummer twee van het laatste WK en de beste Europeaan van dit seizoen vijf kandidaten voor de drie plakken en van hen zouden er twee sneuvelen. "Dan is het balen dat ik er een van ben.

Op het laatste moment. Bartels zat geen moment in de wedstrijd en tovert dan ineens een 21,13 meter uit zijn arm."

Kleine verschillen

Zilver was vervolgens voor de Wit-Rus Miknevitsj (21,11) en brons ging naar de Deen Olsen (21,09). "Het zat allemaal dicht bij elkaar", keek Smith terug op een volgens hemzelf redelijke wedstrijd. Smith stond op het moment van de explosie van Bartels derde en de verschillen waren klein. De 25-jarige Groninger, dit seizoen al goed voor 21,62 meter, ging voor goud.

Ook in zijn zesde- en laatste poging dacht hij er nog steeds dat er iets moois inzat. "Ik voelde geen extra druk. Ik moest 21,20 stoten om kampioen te worden. Dat was mijn doel. Dit is echter topsport. Natuurlijk baal ik hier heel erg van. Dit is verschrikkelijk. Bartels was kennelijk de beste vandaag."

Kwalificatie

Smith was met veel vertrouwen aan de finale begonnen. In de ochtendsessie had hij slechts één poging nodig om de eindstrijd veilig te stellen. Dat was jaren geleden nog wel eens een probleem, maar inmiddels is hij zo volwassen geworden dat hij niet meer opziet tegen de kwalificatie.

"Voldoen aan de kwalificatie in de eerste poging geeft hetzelfde gevoel als een medaille halen", zei hij over zijn stemming. Daar zal de jonge Groninger 's avonds wel anders over hebben gedacht.

Harde race

Ook Lornah Kiplagat bleef onverwacht met lege handen staan. De geboren Keniaanse is geen liefhebber van de atletiekbaan en steekt haar energie doorgaans in de lucratieve wegwedstrijden, een discipline waarop ze uitermate succesvol is. Maandagavond had ze maar één keus.

Om niet in een eindsprint verrast te worden moest ze de race hardmaken. Drie Russinnen en een Noorse klampten als volleerd wielrenners aan en sprintten in de slotronde bij de Nederlandse weg.

Ondergang

Manager en echtgenoot Pieter Langerhorst bekeek de ondergang van Kiplagat op afstand. Ook op de Olympische Spelen en het WK van 2003 bleef Kiplagat op de 10.000 net buiten de prijzen. "We hebben het in het verleden geprobeerd met een tactische race en nu met een harde race. Meer smaken hebben we niet. Het werkt niet op de baan."

Kiplagat wil zich daar nog niet bij neerleggen. "Ik was niet in mijn beste vorm. Ik heb een tijd niet kunnen trainen, ik blijf op de baan lopen. Eens lukt het wel", zei ze nadat ze de Russische Abitova de hoofdprijs had zien pakken.

Tip de redactie