Verheijen imponeert opnieuw bij tien kilometer

HEERENVEEN - Carl Verheijen heeft bij het OKT na de vijf - ook de tien kilometer gewonnen. Hij deed dat op imponerende wijze, 13.00,27. Halverwege nog leek hij ruim onder zijn begin december gereden wereldrecord uit te komen. Om die barrière te slechten ontbrak hem uiteindelijk de juiste spirit.

De nationale titelstrijd op de langste afstand kreeg hetzelfde podium (en afvaardiging naar Turijn) als eerder op de 5000 meter. Na Verheijen kwamen de met zijn rug sukkelende Sven Kramer (13.05,59) en Bob de Jong. Jochem Uytdehaage, nota bene de olympisch kampioen, trok zich al bij voorbaat terug.

Romme

Gianni Romme en Elfstedenkoning Henk Angenent probeerden het nog wel, maar waren kansloos. Angenent reed daarmee, zoals hij eerder aankondigde, zijn laatste wedstrijd op de langebaan. Romme gaat definitief niet naar Turijn. Aan stoppen dacht hij aanvankelijk nog niet. "Ben je gek. Ik vind het 'spelletje' nog veel te leuk", zei hij na de kwalificatie op de 5000 meter te hebben gemist.

Na zijn misser op de dubbele afstand drukte hij zich toch ietwat anders uit. "Op de manier waarop het nu gaat, beleef ik er niet veel plezier aan. Ik blijf op een bepaald niveau hangen, terwijl de rest sneller gaat. Toch heb ik nog wel het gevoel dat er meer inzit. Pas aan het einde van het seizoen weet ik hoe ik er precies voorsta. Dan neem ik een beslissing." Verheijen was getergd. De favoriet, nota bene met De Jong in het bezit van een beschermde status, moest al in de tweede rit starten.

"Ik had daar een heel raar gevoel bij. Dat past toch niet bij iemand met een supernominatie. Aan de andere kant kan het bij de Spelen ook gebeuren dat ik vroeg moet starten. Wat dat betreft was het een aardige test." Ogenschijnlijk moeiteloos zette Verheijen een tijd neer waar niemand meer bij in de buurt kwam. Halverwege nog zat hij ruim onder zijn wereldrecord, dat hij enkele weken geleden in de lage landen van Friesland op 12.57,92 zette. Toen al kondigde hij aan dat het tegen het einde van het jaar nog weleens harder zou gaan.

Uiteindelijk kwam het daar net niet van. Hij wist dat het in de slotfase wel iets minder kon, om zich nog moeiteloos te kwalificeren voor Turijn. Bovendien had hij niet de prettigste tijd achter de rug. Een dag eerder nog woonde hij de crematie van zijn grootmoeder bij. Als eerbetoon reed hij een ererondje over het ijs met een door haar gemaakte beddensprei. Die werd hem aangereikt door een neef.

De Jong

De Jong, startend in de laatste rit, hoefde zich slechts op de tijd van Romme te richten. Daar bleef hij vrij ruim onder, zij het niet geheel zonder moeite. Op een gegeven moment stond hij op het rechte stuk zelfs even rechtop. "Ik moest de zinnen even verzetten", lichtte hij later toe. "Ik reed rondetijden die niet meer konden. Gelukkig hervond ik daarna nog enigszins mijn ritme. Maar perfect ging het niet."

Tip de redactie