Dit willen Van Basten en spelregelcommissie IFAB veranderen in het voetbal

Een spelregelrevolutie is aanstaande in het voetbal. Spelregelcommissie IFAB heeft in samenwerking met Marco van Basten, die als 'Chief Officer for Technical Development' verantwoordelijk is voor de technische ontwikkelingen bij de FIFA, een aantal plannen opgesteld. Een overzicht.

Het document, genaamd Play Fair!, gaat over potentiële wijzigingen met als doel het gedrag van spelers te verbeteren en het respect te vergroten (1), tijdrekken te verminderen (2) en het spel eerlijker en aantrekkelijker maken (3).

1. Verbeteren van het gedrag van de speler en het vergroten van respect

Mekkeren tegen de arbitrage. Fel protest bij elke beslissing. De IFAB is er klaar mee dat meerdere spelers in discussie gaan met de scheidsrechters. Het respect richting de leidsman moet groter. Een voorbeeld van hoe het wél zou moeten is de rugbysport, waarbij veel meer respect bestaat voor de scheidsrechters.

Ideeën van IFAB:

- De scheidsrechter gaat voor het begin van de wedstrijd naar de trainersvakken en als gebaar van respect schudden de trainers en de scheidsrechter elkaar de hand.

- De scheidsrechter moet door middel van gele kaarten strenger optreden tegen protesterende spelers. Alleen de aanvoerder mag de scheidsrechter benaderen. Protest van andere spelers kan clubs boetes of puntenaftrek opleveren.

-  Voor slecht gedrag van bijvoorbeeld de trainer moet de scheidsrechter een gele of rode kaart trekken. Hierdoor is het duidelijk dat ze maatregelen hebben genomen in plaats van alleen het geven van een waarschuwing.

- Als een wisselspeler een rode kaart krijgt, dan kan het aantal wissels dat een team kan toepassen in dezelfde wedstrijd met één worden verminderd. Als het team al drie keer heeft gewisseld, kan het mogelijk zijn dat het team maar twee keer mag wisselen in de volgende wedstrijd.

2. Toenemende speeltijd

Een andere irritatie is het tijdrekken van ploegen die een voorsprong verdedigen. Aanvallers dribbelen met de bal naar de cornervlag, keepers doen tientallen seconden over een doeltrap en spelers die op het punt staan om gewisseld te worden, lopen nog snel even naar de overkant van het veld om als het wisselbord omhoog gaat naar de middenlijn te sjokken. Om dit te bestrijden, lijkt de FIFA vooral naar de spelregels in het hockey te hebben gekeken.

Ideeën van IFAB:

- De scheidsrechter zou strenger moeten zijn bij het berekenen van extra tijd, door hun horloge stop te zetten bij: strafschoppen, doelpunten, blessures, rode en gele kaarten, wissels en bij het neerzetten van de muur bij een vrije trap.

- Een potentiële methode om de speeltijd te verhogen is om de klok elke keer te stoppen als het spel stil ligt. Die regel kan op twee manieren worden toegepast:
(1) Alleen de laatste vijf minuten van de eerste helft en de laatste tien minuten van de tweede helft. Aangezien spelers in die periodes het meest tijd rekken.
(2) De hele wedstrijd. Dit zou betekenen dat de wedstrijd bestaat uit twee periodes van 30 minuten zuivere speeltijd.

- Er gaat veel tijd 'verloren' omdat een speler er te lang over doet om gewisseld te worden. Een geblesseerde speler moet bijvoorbeeld gewisseld worden bij de dichtstbijzijnde lijn. Dit zou ook van toepassing kunnen zijn voor 'gewone' wissels.

- Om tijdrekken tegen te gaan, moet een doeltrap worden genomen aan dezelfde kant als waar de bal het veld uitging. Ook moet een scheidsrechter de zessecondenregel voor keepers strenger toepassen.

- De regel dat een bal stil moet liggen bij een doeltrap moet verdwijnen, omdat er geen groot voordeel uit wordt gehaald als de bal wel beweegt.

- Om aanvallend spel aan te moedigen, zouden spelers bij een vrije trap of hoekschop de bal twee keer of vaker mogen raken. Een hoekschop of een vrije trap kan dus met een dribbel worden genomen.

3. Toenemende eerlijkheid en aantrekkelijkheid

Sommige regels worden al tientallen jaren gehanteerd. Maar waarom eigenlijk? Volgens Van Basten en de IFAB kan het spel nog eerlijker.

Ideeën van de IFAB:

- Onderzoek toonde aan dat de club die de huidige vorm van de strafschoppenserie begon, in zestig procent van de gevallen wint. Daarom wil de IFAB het 'tennis tie-break' systeem gebruiken. Dat houdt in dat een team eerst één strafschop neemt, en dat beide teams vervolgens steeds twee strafschoppen nemen: Team A (1x), Team B (2x), Team A (2x), Team B (2x), Team A (2x) enzovoort. 

- Bij doeltrappen en vrije trappen in het strafschopgebied zouden spelers de bal wel mogen aannemen voordat die het strafschopgebied heeft verlaten. Volgens de huidige regel mag de bal bij een doeltrap door de ontvangende speler niet binnen het strafschopgebied worden geraakt.

- Een speler die doelbewust een doelpunt met zijn handen maakt, moet op dezelfde manier gestraft worden als een speler die doelbewust een doelpunt met de handen voorkomt: rode kaart. Aan de andere kant moet de scheidsrechter in staat zijn een doelpunt te geven als een speler een 'doelpunt' voorkomt met zijn handen dicht bij de doellijn.

- Een doelman die een terugspeelbal of ingooi van een ploeggenoot in zijn handen pakt, moet bestraft worden met een strafschop en niet met een indirecte vrije trap.

-  Een fluitsignaal van de scheidsrechter voor de rust of het einde van de wedstrijd alleen toepassen als de bal uit het spel is. Soms wordt er namelijk afgefloten als een team bezig is aan een (veelbelovende) aanval. Zo eindigt elke speelhelft pas als de bal over de zijlijn of achterlijn wordt geschoten en kunnen ploegen in de slotfase alles op alles zetten om nog een doelpunt te maken.

- Geen rebounds meer bij een strafschop tijdens de wedstrijd. Veel spelers bevinden zich al in het strafschopgebied, voordat de strafschop is genomen. De scheidsrechter, die gefocust is op de strafschop, geeft spelers die te vroeg inlopen zelden een sanctie. Dit kan veranderd worden door geen rebound meer toe te staan. Zo gaat een strafschop direct raak of direct mis. Als de strafschop wordt gemist, kan de scheidsrechter een doeltrap toekennen.

Lees meer over:
Tip de redactie