Volleybalsters laten bronzen medaille glippen

ANKARA - De bronzen medaille lag voor het grijpen. Maar ondanks drie wedstrijdpunten lieten de Nederlandse volleybalsters het eerste eremetaal sinds het goud in 1995 uit hun handen glippen. Duitsland sloeg in de vijfde set de Nederlandse droom met 18-16 aan diggelen.

Huilend en volledig gedesillusioneerd vluchtten de vrouwen na het beslissende punt uit de bomvolle sporthal in Ankara. Na de kansloze nederlaag in de halve finales tegen gastland Turkije (0-3), leek de Europese titelstrijd toch nog een mooi slot te krijgen.

Maar het gebrek aan een 'killer' brak Oranje in de beslissende fase op. Niemand eiste op de wedstrijdpunten de bal op om hem erin te rammen. "Ik heb het geprobeerd, maar ik kan niet in mijn eentje de kar trekken", baalde de aangeslagen Ingrid Visser. "De vierde plek is echt de meest vreselijke plaats die je kunt halen. Dit is zo zonde."

Mis

Gezien de eerste twee sets kon de ploeg van Frigoni zeker geen aanspraak maken op de medaille. De vrouwen begonnen dramatisch aan het duel. Zonder bezieling en beleving lieten ze zich op een 2-0 achterstand zetten. "Alles ging mis", baalde Visser. "Mensen waren met hun kop weet ik niet waar, maar zeker niet bij de wedstrijd."

Hulpeloos

Ook Frigoni hief regelmatig zijn handen hulpeloos in de lucht. Hij probeerde met wissels nog wel iets te forceren, maar dat had nauwelijks effect. In de derde set stond Oranje er plotseling weer. Gedragen door het publiek, dat na de nederlaag van Turkije tegen Duitsland volledig achter de Nederland stond, sleepten de vrouwen van Frigoni er ook nog een vijfde set uit. De drie wedstrijdpunten waren echter niet voldoende om het brons op te eisen.

Stabiliteit

In de slotfase liet Nederland zien dat het wel degelijk over kwaliteiten beschikt, maar het gebrek aan stabiliteit is steeds weer de grote tegenstander. "Een mentale coach is misschien een oplossing", erkende Frigoni. "Maar dat geldt alleen voor sommige speelsters. Het draait allemaal om de ervaring. Ieder jaar gaat het iets beter."

Staelens

De Italiaan bleef ook achter zijn keuze van Kim Staelens als eerste spelverdeelster staan. De voormalige Belgische had het zwaar in haar eerste grote toernooi als regisseur en maakte vaak een nerveuze indruk. In de eerste twee sets tegen Duitsland moest ze van de spanning bijna overgeven.

Hoewel Ingrid Visser het missen van de medaille niet in de schoenen van Riëtte Fledderus wilde schuiven, hoopt de aanvoerster op haar terugkeer. Fledderus beëindigde eerder dit seizoen haar interlandloopbaan, omdat ze niet achter Staelens als tweede vrouw wilde fungeren.

"Zonder Riëtte mis je toch de rust en ervaring in de spelverdeling. Ik hoop dat Angelo toch nog eens met haar wil praten." Frigoni voelt hier echter weinig voor. "Staelens is mijn eerste spelverdeelster. Als Riëtte als tweede vrouw wil terugkeren, is het initiatief aan haar."

Frigoni

Frigoni ziet ondanks de desillusie de toekomst met zijn team positief tegemoet. "Met het halen van een medaille hadden we een enorme stap in de goede richting kunnen zetten. Maar ook nu komen we er wel. We zijn op de goede weg."

Olympische Spelen

De coach heeft er nog altijd vertrouwen in dat zijn ploeg zich voor de Olympische Spelen in Athene zal plaatsen. Met het behalen van de finale had Oranje bij de World Cup in Japan een extra kans gehad. Nu wacht Nederland in januari het kwalificatietoernooi in Azerbeidzjan. De laatste mogelijkheid is in mei opnieuw in Japan. "We zullen opnieuw alle Europese toplanden treffen, maar we zijn nu bij het EK ook als eerste in groep geëindigd, dus we gaan er in Azerbeidzjan voor."

Tip de redactie