Zes maanden celstraf Marion Jones

WHITE PLAINS - Voormalig atletiekvedette Marion Jones is vrijdag tot zes maanden celstraf veroordeeld wegens meineed over dopegebruik tijdens haar loopbaan.

Jones gaf in oktober vorig jaar toe in een eerder stadium tegenover federale agenten gelogen te hebben over haar dopegebruik.

Medailles

De inmiddels 32-jarige Amerikaanse veroverde op de Olympische Spelen in Sydney (2000) vijf medailles, waarvan drie gouden.

Inmiddels zijn haar uitslagen al door het Internationaal Olympisch Comité geschrapt.

Proeftijd

Jones kreeg van rechter Kenneth Karas ook een proeftijd van twee jaar en moet een taakstraf van 400 uur opgelegd.

Rechter Karas gaf vrijdag aan dat niemand boven de wet staat om de waarheid te vertellen. "Ik begrijp dat dit voor u en de familie geen prettige dag is", voegde hij er aan toe.

Advocaten

De advocaten van Marion Jones vroegen de rechter eerder de Amerikaanse atlete voorwaardelijk te veroordelen en haar niet naar de gevangenis te sturen. Volgens haar raadsmannen was de gevallen sprintster al genoeg gestraft.

"De publieke minachting, van een land dat haar ooit aanbad, en het feit dat ze volledig uit de gratie is geraakt, heeft haar al voldoende gestraft", aldus de advocaten in een schrijven aan de rechtbank.

Maximale straf

Jones kreeg echter de maximale straf. "De overtredingen zijn zeer ernstig", aldus de rechter in het vonnis.

Jones gaf vorig jaar alsnog toe tussen september 2000 en juli 2001 verboden prestatiebevorderende middelen te hebben gebruikt.

In eerdere onderzoeken naar de zogenoemde Balco-affaire in Amerika ontkende ze drie keer dope te hebben genomen.

Jones

"Ja, ik heb een fout gemaakt door te liegen", zei een emotionele en nerveuze Jones vrijdag in een verklaring voorafgaand aan het vonnis.

"Ik heb dat te laat toegegeven, maar ik hoop niet dat u daardoor geen mededogen met mij wilt hebben."

Berooid

Ruim zeven jaar na haar triomftocht in Sydney stond er vrijdag een berooide atlete voor de rechter. Jones gaf de laatste jaren een fortuin uit aan juridische adviseurs, terwijl haar prestaties (en inkomsten) alleen maar afnamen.

Van een talentvolle juniore, die ook in basketbal uitblonk, naar een gevierde vedette om te eindigen als de schande van een natie. Jones maakte alles mee.

Graham

Jones maakte pas echt naam nadat ze in 1997 onder de hoede kwam van de omstreden trainer Trevor Graham. Vanaf dat moment domineerde ze bij het verspringen en op de sprints. Op haar favoriete onderdelen won ze in 1997 en 1998 liefst 41 keer op rij.

Sydney

Sydney 2000 werd een triomftocht, met drie keer goud en twee keer brons. Ze was eigenlijk naar Australië gekomen voor vijf gouden plakken, waarmee ze de records van grootheden Carl Lewis (vier keer goud in Los Angeles/1984) en Jesse Owens (vier keer goud in Berlijn/1936) zou verbeteren.

Op de 4 x 100 meter en bij het verspringen moest Jones het echter doen met brons. Toch vulde haar gezicht de covers van Vogue, Time en Newsweek. Ze tekende ook nog even enkele miljoenendeals.

Echtgenoten

Na Sydney ging het echter snel mis. Haar man CJ Hunter, wereldkampioen kogelstoten in 1999, bleek vier keer positief op het verboden middel nandrolon.

Ook haar tweede partner, sprinter Tim Montgomery, bleek zijn prestaties vooral door het gebruik van prestatiebevorderende middelen te leveren. Jones bleef intussen altijd ontkennen ook maar iets met doping te maken te hebben.

Kinderen

Tot ze vorig jaar eindelijk openheid gaf. Vrijdag volgde de ontknoping. Huilend vroeg de vroegere vedette de rechter om rekening te houden met haar twee jonge kinderen. Die hadden hun moeder hard nodig.

Rechter Karas gaf echter aan dat hij weinig geloof hechtte aan haar verklaring in oktober, waarin Jones aangaf er pas in juli 2001 erachter te zijn gekomen dat ze doping had gebruikt. Karas legde gewoon de maximale straf op.

Tip de redactie