Review: ARMS is een verrassend diepgaande vechtgame

ARMS is een verrassend diepgaande vechtgame die vooral tot zijn recht komt in de (online) multiplayer. De solocampagne biedt vrij weinig prikkels om door te spelen, maar tegen andere menselijke spelers schittert de game dankzij veel variatie en spelplezier.

Zo af en toe groeit een geheel nieuw spel van Nintendo uit tot meer dan een klein succes onder fanatieke fans. Het kleurrijke schietspel Splatoon voor de Nintendo Wii U bewees al dat een goed concept met compleet nieuwe personages prima aan kan slaan bij het grote publiek. Met het vechtspel ARMS hoop Nintendo dit trucje te herhalen.

Het spel heeft de schijn wel tegen. Het gebruik van bewegingsgevoelige technologie in de zogeheten Joy-Con-controllers deed meteen denken aan het gewapper met afstandsbedieningen op de Nintendo Wii. De eerste keer ARMS spelen lijkt inderdaad op een potje Wii Sports.

Simpel en diepgaand

Er is gelukkig veel meer diepgang aanwezig, al blijft de essentie simpel. Alle personages hebben twee armen om mee aan te vallen, een voor iedere Joy-Con-controller. Door je linker- of rechterarm vooruit te stoten, slaat het personage met de corresponderende arm.

Beide armen tegelijk slaan zorgt ervoor dat je personage de tegenstander vastgrijpt. Door de Joy-Cons te kantelen kun je ook aanvallen blokkeren of ontwijken. Tot slot is er nog een speciale aanval die periodiek kan worden uitgevoerd. Dat is en blijft de basis van ARMS.

De diepgang zit in de vele nuances in de gameplay. Na een paar potjes leer je dat het cruciaal is om je armen met een bocht richting de tegenstander te sturen, door ook daadwerkelijk een bochtje te maken met de Joy-Cons. Zo passeer je makkelijker de blokkade van de tegenstander. De controllers zijn daarbij erg responsief en nauwkeurig.

De andere nuance komt voort uit de vele bokshandschoenen waaruit kan worden gekozen. Elk personage heeft drie unieke handschoenen, maar uiteindelijk komen de handschoenen van alle vechters beschikbaar voor iedereen.

Deze bokshandschoenen zijn verdeeld onder verschillende elementen, zoals elektriciteit en vuur, en sommigen stellen je in staat om lichtere of juist zwaardere klappen uit te delen. Je hebt er zelfs een die door zijn grote omvang extra verdediging biedt. De verschillende bokshandschoenen maken het gebrek aan vechtbewegingen ruimschoots goed.

Magere solocampagne

Ook de personages hebben ieder unieke eigenschappen. Spring Man kan bijvoorbeeld een dubbele sprong maken, waardoor hij soms lastig is om te raken. Master Mummy vult zijn levensbalk automatisch aan zolang hij aanvallen blokkeert.

Daarbij voegen ook de speelarena’s originele elementen toe, bijvoorbeeld door een soort hoverboards in de omgeving te plaatsen waarmee vechters sneller gaan. Zo zit er in het simpele spel toch verrassend veel variatie.

Het is daarom jammer dat de solocampagne zo uitgekleed aanvoelt. Je speelt tien wedstrijden (tegen de negen andere vechters en een eindbaas) en dat was het. Tussen de gevechten door is er geen sprake van een verhaal dat je motiveert om door te spelen. Dit grote gemis maakt wel één ding duidelijk: ARMS is een multiplayergame pur sang.

ARMS

Deel deze foto via:

Terug naar slideshow

Leuke partymodus

Want in de multiplayer blijkt het plezier een stuk groter. Je zit vaak met een stuk of vier anderen in een lobby, van waaruit diverse gevechten automatisch worden toegewezen. Het ene moment neem je het op tegen twee andere spelers, het andere moment werk je samen om een monster met een flinke levensbalk af te maken.

Daarbij zijn er een aantal leuke andere bezigheden naast vechten die voor de nodige variatie zorgen. Zo moet je soms een potje volleybal spelen met een ontploffende bal, meer doelwitten zien te raken dan je tegenstander of gebruik je je opponent als een levende basketbal.

Sowieso voelt het in vechtgames fijner om tegen menselijke spelers te knokken dan tegen een computergestuurde tegenstander. Een gemis is wel dat er geen zogeheten ‘voice chat’ in het spel zit. Je kunt dus niet via de Switch met je online tegenstander praten.

Het is misschien wat flauw om één spel daarop af te rekenen, terwijl voice chat sowieso nog niet mogelijk is op de Switch. Maar doordat je niet met anderen in een lobby kunt praten, voelen online gevechten veel minder persoonlijk dan een potje met zijn tweeën of vieren op de bank. Gelukkig barst ARMS zelf al van de persoonlijkheid.

  • Bestuurt soepel
  • Veel persoonlijkheid
  • Leuke (online) partymodus
  • Magere solocampagne
  • Geen online voice chat
BEOORDELING

ARMS is vanaf 16 juni verkrijgbaar voor de Nintendo Switch.

Lees meer over:

Wekelijkse podcast

Wekelijkse podcast
De redactie van NUtech maakt wekelijks een podcast naar aanleiding van het belangrijkste technieuws van die week.
Tip de redactie