Concertrecensie: Taylor Swift haalt uit naar 'luie journalisten' in Ziggo Dome

Tijdens haar eerste optreden ooit in Amsterdam haalt Taylor Swift uit naar journalisten, terwijl ze inspeelt op de onderbuikgevoelens van verliefde pubermeisjes.

"Sommige mensen beweren dat ik alleen maar liedjes schrijf over jongens en over relaties die stuk gaan", vertelt de Amerikaanse zangeres gedurende haar uitverkochte show in de Ziggo Dome. "Maar dat zijn meestal luie journalisten", sneert de anders zo positief gestemde blondine.

Het is een van de weinige persoonlijke bekentenissen van Swift die niet ingestudeerd lijkt. De zangeres is open over haar liedjes, haar ervaringen en haar emoties, maar het is altijd verpakt in een hoopvolle Hollywood-monoloog met een keurige glimlach. Ze wil duidelijk een rolmodel zijn voor haar vele jonge fans.

Mede om die reden gaat het merendeel van haar liedjes vergezeld van een uitleg of worden ze voorafgegaan door een lange inleiding. Swift is veel aan het woord en ondanks haar kritiek over 'luie journalisten' blijken veel van haar liedjes toch echt over de liefde en de prins op het witte paard te gaan. Dat erkent ze ook zelf meerdere malen.

New York

Bovenal zet Swift een vakkundige show neer, waarin haar laatste album 1989 en haar huidige woonplaats New York City centraal staan. Soms ligt het er erg dik bovenop, met afbeeldingen van de Brooklyn Bridge, Broadway en de skyline van de metropool, maar het zijn sfeerbeelden die bij iedereen een beeld oproepen.

Op andere momenten bevat de choreografie elementen uit populaire musicalfilms als Singing In The Rain en West Side Story, hoewel Swift zelf citeert uit de succesvolle John Hughes-rolprenten Sixteen Candles en The Breakfast Club. Je zou haar wat dat betreft kunnen beschouwen als een zingende Molly Ringwald.

Perfectie 

Vocaal is er niks op Swift aan te merken. Haar stem benadert perfectie, in die zin dat het niet van cd te onderscheiden is. Het zingen gaat haar nog gemakkelijk af ook, zelfs al torent ze hoog boven het publiek uit op een soort ronddraaiende catwalk. Ook begeleidt ze zichzelf op gitaar op You Are In Love.

Liefhebbers van Swifts oudere countryachtige repertoire komen er wel wat bekaaid van af, want de nadruk ligt op haar recente, door Max Martin geproduceerde liedjes. Ze geeft een grunge-arrangement aan We Are Never Ever Getting Back Together en haar wereldwijde doorbraaksingle Love Story krijgt een synthpopbewerking.

Inwisselbaar

De nummers van 1989 zijn soms wat inwisselbaar en hadden net zo goed op een plaat van Katy Perry, Kelly Clarkson, Pink, Sia of zelfs van Florence + The Machine kunnen staan. Toch slagen 'Welcome To New York', 'Blank Space', 'Out Of The Woods' en 'New Romantics' prima in hun opzet: het zijn namelijk stadionhits van jewelste.

Als er één ding is wat Swifts doen en laten in deze show typeert, is het dat ze vooral heel erg leuk gevonden wil worden. Ze zegt iedereen in de Ziggo Dome als vriend te beschouwen, het publiek in Amsterdam is volgens haar het leukste ooit en in filmpjes strelen wat celebrities haar ego nog eens flink. Nergens voor nodig, want deze toeschouwers adoreren haar toch wel.

Lees meer over:
Tip de redactie