Ik ben gek op dieren. Vooral roofdieren. Zo’n Marianne Thieme, dat lijkt me nou bij uitstek het dominante wijfje in de wolf-pack. Door Peter Wierenga.

Foto:  NU.nl/Chris Heijmans

Zonder ook maar een seconde research te hebben gedaan durf ik wel te beweren dat we het enige land ter wereld zijn met een heuse Partij voor de Dieren.

Noem het bizar, noem het decadent of een teken dat het met onze mensenproblemen best meevalt.

Nou heb ik niet zoveel met one issue-partijen en de versplintering van de Tweede Kamer. En acties zoals die van de PvdD tegen de vissenkom kunnen al gauw op de lachspieren werken. Maar in de kern hebben ze toch één belangrijk punt.

Er zijn zat landen waarvan de inwoners gráág een paar koeien, varkens, geiten of kippen hadden, terwijl wij ons volvreten aan de BigMacs.

Ja, hier is het een treurig makende bio-industrie – want werkend met levende wezens. 20 miljoen varkens, intelligente dieren, worden zo absurd vol gepropt dat ze door hun hoeven zakken, met zijn allen op elkaar gedrukt in mini-hokjes.

Robert Long

Zanger Robert Long, die dat soort stallen met concentratiekampen vergeleek, werd verguisd. Vooral omdat hij een gevoelige snaar raakte. Intussen zijn Nederlanders gek op hun kat of hond, knuffelen ze “natte neuzen” alsof het hun kind is en brengen ze Bello langs bij de hondenpsycholoog…

Hoe pijnlijk tegenstrijdig. Die strijd tegen de bio-industrie moet gestreden worden, hup net zo lang bij de mensen naar binnen douwen tot al dat kiloknallervlees weer naar boven komt.

Alleen, zo goed als de partij voor dieren is, zo slecht is zij voor mensen. Het is geen toeval dat de PvdD en de Piratenpartij (!) als enige lak hadden aan de campagnestop vanwege Tripoli.
Als het hogere doel is om de dieren te bevrijden, dan laat je je kennelijk niet afleiden door een vliegramp.

Bak cement

Of wat te denken van die bikkelharde afrekening in de top – Marianne Thieme wou haar fractiegenoot Esther Ouwehand het liefst afzinken in een afgelegen kanaal, met de voeten in een bak cement – tot de partijleden er een stokje voor staken en Esther opnieuw op plaats twee zetten.

Je zag de valsheid eraan af bij de persconferentie die ze daarna samen gaven. Alhoewel, samen? Het was overduidelijk dat Ouwehand netjes mocht beamen wat Thieme, het dominante wijfje in de wolf-pack, zei. Een aparte dame, die lijsttrekker. Charmante verschijning, intelligent en fel in het debat.

Maar ook lid van een sektarisch christelijk clubje, de zevendedagsadventisten. Als dierenvrienden ideologisch worden, moet ik meteen huiveren. Niets zo gevaarlijk als een vermeende morele superioriteit, zoveel heeft Volkert ons wel geleerd.

Niet dat Thieme gewelddadig is, maar met zo’n mindset loop je risico om door te draven. Ironisch genoeg zijn de “daders” vaak ook christelijk, maar dan in de overtuiging dat de mens van de Schepper het recht heeft gekregen om de lagere dieren te “domineren”.

Boerenvrienden

Als de andere partijen - vooral de boerenvrienden van VVD en CDA - nou zo vriendelijk willen zijn om wat gedachtegoed van de PvdD te incorporeren…

Bijvoorbeeld door eindelijk die bio-industrie aan te pakken, te beginnen met een vleestaks. Dat is allesbehalve meehuilen met de wolven in het bos. Dat is recht doen aan al die levende wezens met wie wij toevalig op deze aardkloot leven.