Netwerken in crisistijd

Ik besteed momenteel veel tijd aan crowdfunding en ik ga het steeds leuker vinden. Crowdfunden is gebaseerd op gunnen en op sympathie voor een idee. Investeerders willen aan iets leuks meedoen. De financiële aspecten zijn belangrijk maar niet doorslaggevend.

Door Peter Bosman

Om deelnemers te werven probeer mijn netwerk uit te breiden via social media. Dat netwerk blijkt veel groter dan ik dacht.

Facebook, Linkedin, Schoolbank, mijn klanten, kennissen van klanten, vrienden van vrienden, allemaal behoren ze tot mijn doelgroep. Want bij crowdfunding geldt: Hoe meer zielen hoe meer vreugd.

Een leuke bijkomstigheid is dat ik weer in contact kom met mensen die ik jaren niet gesproken heb. Ik mail oud-klasgenoten, ex-collega's, vrienden en verre familie. Het blijkt te werken, mensen vinden het leuk om weer contact te krijgen en om 'volger of investeerder' te worden.

En langzaam maar zeker groeit het kapitaal voor mijn kaasmakerij van biologische brie. Het vraagt om een grandioos openingsfeest waarbij alle investeerders ook weer kunnen netwerken.

Netwerk

Ik ben niet de enige die zijn netwerk afstoft. Mensen die werkloos worden of dat zien aankomen worden zich bewuster van hun netwerk. Het cv wordt opgepoetst, de vermeldingen op sociale netwerksites worden bijgewerkt. Wat zet je in je personalia? Jezelf als werkzoekende presenteren of als freelancer/interimmer/zzp'er en af en toe een klus doen?

De starter van nu is anders dan de starter uit 2008. Vier jaar geleden startten duizenden mensen als zzp'er. Vaak aangemoedigd door hun werkgevers. Voor jezelf beginnen was makkelijk, als het niet zou lukken had je immer zo weer een baan? Dat is nu over.

Vier jaar later starten de meeste mensen onvrijwillig. Daarbij ligt de nadruk op parttime ondernemen, dat betekent in de praktijk werk zoeken, netwerken en toch nog met je vak bezig zijn. De groep die (parttime) gaat ondernemen verdubbelt de kans op (net)werk.

Niet voor het geld

Wie zich momenteel als freelancer of zzp'er in laat huren doet dat om te overleven en niet voor het grote geld. Ik hou vanaf 2003 de uurtarieven van 150 beroepsgroepen bij. Na een jarenlange stijging zijn de uurtarieven snel aan het dalen.

Wat dat betreft zijn er heel veel overeenkomsten met de crises uit de jaren tachtig en negentig, een hele generatie leek verloren door het gebrek aan werk. En voor de iets ouderen onder ons, weet u nog wat bestek 81 was? De drastische bezuinigingen van Lubbers en de bezuinigingen van kabinet Lubbers-Kok? Daarna is het toch weer goed gekomen met de economie.

Nog even doorbijten dus, de eerste signalen van groei zijn er, dat merk ik aan het soort boeken dat ik verkoop, maar daarover later meer.

Peter Bosman is uitgever van ondernemersboeken en crowdfunder via Symbid voor een nieuw kaasmerk, 'biologische Bergens Blonde'.

Tip de redactie