Laffe kapiteins

Als een kapitein zijn schip verlaat voordat alle gasten in veiligheid zijn gebracht, noemen wij zo'n kapitein laf. In het bedrijfsleven werkt dat toch even anders: daar is het zinkende schip voortijdig verlaten eerder de norm…

Door Robert Mekking

Francesco Schettino is in één klap wereldberoemd. Zijn laffe daden worden al een week lang breed uitgemeten in de media.

Het verlaten van een schip dat aan het zinken is, voordat alle opvarenden in veiligheid zijn gebracht wordt - terecht - beschouwd als een schande. Een sector met eergevoel, die scheepvaart. Hoe anders is het in het bedrijfsleven…

Het bedrijfsleven

Zodra een bedrijf op een economische ijsberg vaart, hoeft dat niet meteen duidelijk te zijn aan de werknemers en de aandeelhouders. Sterker nog: niet zelden wordt dit bewust zo lang mogelijk verborgen gehouden.

Toch zijn er wel degelijk tekenen die erop wijzen dat het bedrijf water begint te maken. Plotseling vertrekkende directieleden, bijvoorbeeld.

En zelfs als deze niet uit zichzelf vertrekken en worden weggestuurd door de aandeelhouders met een flinke zak geld, doen ze dat zonder enige gêne. Vluchtgedrag op hoog niveau.

Mores

Het zou het bedrijfsleven in mijn ogen geen kwaad doen als de captains of industrie de mores overnamen die geldt op zee. Je blijft aan boord totdat het lek boven water is, of totdat alle opvarenden in veiligheid zijn gesteld.

En mocht er een betere kapitein beschikbaar zijn, dan zet je je ego opzij, draagt het commando over, maar blijft aanwezig totdat je hulp niet meer nodig is. Met andere woorden: je stelt de veiligheid van het bedrijf en de mensen die er werken boven dat van jezelf.

Zelf hozen

Misschien lijkt mijn wens wat naïef, maar ik denk wel dat het kan. Sterker nog, ik zie het wel degelijk gebeuren. Ik moet er wel bij opmerken dat het hier om ondernemers gaat.

Ik spreek de laatste tijd veel ondernemers die met name in 2011 keihard hebben moeten werken om het hoofd boven water te houden. Geen haar op hun hoofd die aan dacht om de onderneming in de steek te laten. Natuurlijk niet.

Als het je eigen bedrijf is, doe je er alles aan om het te redden. En als dat betekent dat je zelf het ruim in moet om te hozen, dan doe je dat.

Mede-eigenaar

Daarom is het ook verklaarbaar dat de meeste directieleden zich niet betrokken voelen bij het bedrijf. Het is tenslotte ook niet van hen, ze zijn er slechts in dienst. Overigens is dit precies de reden dat ik een voorstander ben van de aloude personeelsaandelen. Er is niks zo motiverend voor een werknemer als mede-eigenaar te zijn van het bedrijf waar je voor werkt.

Één ding is zeker. Mocht kapitein Schettino niet al te zwaar gestraft worden en besluiten het bedrijfsleven in te gaan, zou hij het er op dit moment helaas prima doen.

Robert Mekking volg het bedrijfsleven kritisch. Hij is partner bij MVR & partners en schrijft deze column op eigen titel. Reageren? www.twitter.com/robertmekking.

Tip de redactie