En de journalist is een vervelende onrustzaaier

Journalisten doen het nooit goed, weet ik uit eigen ervaring. Als journalisten een conflict tussen twee partijen beschrijven, voelen beiden zich benadeeld.

Als zij eens positief berichten over een politiek voorstel, dan wordt hen partijdigheid verweten en schrijven zij over een bedrijf dat in problemen verkeert, dan krijgen ze het verwijt dat ze alleen oog hebben voor negatief nieuws.

Vooral als je zelf nauw betrokken bent bij een partij, een bedrijf, een organisatie of een sportclub, dan kun je je nauwelijks voorstellen dat een journalist daarover bericht zonder vooringenomen te zijn. Want objectieve journalistiek, zoiets bestaat toch niet?

Advies

Nu kan ik hier wel gaan beweren dat de meeste journalisten wel degelijk hun best doen om – laten we zeggen – hun eigen mening buiten beschouwing te laten, maar dat gelooft u toch niet. Vandaar mijn advies: wees vooral open en geef de journalist zicht op beide kanten van elke medaille.

Ik zal dit met een simpel voorbeeld illustreren. Stel, de journalist van de regionale krant werkt aan een artikel over de impact van de wereldwijde economische crisis op het bedrijfsleven in zijn provincie.

Hij belt de directeur van een van de grootste werkgevers in het gebied, een internationaal werkend bedrijf in aluminium. Nee, zegt de directeur, hij merkt gelukkig heel weinig van de crisis. De orderportefeuille is goed gevuld, hij maakt zich ook geen zorgen over de werkgelegenheid.  "Goh, u doet er nogal laconiek over", zegt de journalist. "Nou, gelukkig maar", zegt de directeur.

Ondernemingsraad

Voor alle zekerheid belt de journalist ook maar eens even met de voorzitter van de ondernemingsraad. "De directeur doet erg laconiek over de crisis. Kijkt de OR daar ook zo tegenaan?", vraagt hij. De OR-voorzitter reageert korzelig.

"Ik vind dat de crisis helemaal geen reden geeft om laconiek te doen. De orderportefeuille is inderdaad gevuld, maar je moet altijd alert blijven, zeker als het gaat om de werkgelegenheid in deze regio. Dus ik snap die reactie niet."

Een conflict is geboren. Zonder de waarheid geweld aan te doen, kan de journalist nu opschrijven dat de OR en de directie een meningsverschil hebben over de gevolgen van de crisis. "Wat gaat u eraan doen?", vraagt hij de OR-voorzitter. "Nou", antwoordt die, "we hebben morgen toch OR-beraad met de directie, dan moet hij ons dit meteen maar eens uitleggen."

Uitleg

Als het artikel naast het conflict nu ook nog eens vermeldt dat de OR meteen morgen al uitleg verlangt van de directeur, dan lijkt er inmiddels toch al heel wat stront aan de knikker bij dat bedrijf.

De directeur had dit kunnen voorkomen door náást zijn laconieke visie op de crisis ook te melden dat hij uiteraard alert blijft op alle ontwikkelingen en dat de werkgelegenheid gewaarborgd moet blijven. Hij had beide kanten van het verhaal moeten aanstippen.

En de journalist? Die is zowel in de ogen van de directeur als in die van de OR-voorzitter maar een vervelende onrustzaaier.

Dick Bosscher is journalist en trainer/coach journalistiek en communicatie bij Duidelijker bv. Hij traint journalisten en geeft communicatietrainingen aan bedrijfsleven en overheden. Je kunt hem volgen op Twitter (@dickbosscher)

Tip de redactie