Verslaafd aan nieuwe dingen

Ik ben een nieuwe-dingen-junkie. Bekende onderwerpen verliezen bij mij snel hun glans en als ik iets nieuws zie glimmen, heeft dat een enorme aantrekkingskracht op mij. In mijn vak is dat natuurlijk niet handig, want het heeft als risico dat niks afkomt.

Ik geef er dus niet te vaak aan toe. Toch wel bijzonder, want niet iedereen is op zoek naar nieuwe dingen. Sterker nog; de meeste mensen zijn juist op zoek naar stabiliteit en een situatie die ze kunnen voorspellen. Maar hoe komt het dan dat ik zo gek ben op nieuwe dingen?

Om te beginnen het aspect van het onbekende. Er is nog niets over bekend en niemand heeft de mogelijkheden helemaal doorgrond. Het is dus, nou ja, nieuw. Nieuw voelt ook lekker, het is maagdelijk en fris.

Niemand heeft er nog met zijn groezelige pootjes aangezeten en iedereen die wel eens als eerste over een besneeuwde straat heeft gelopen snapt wat ik daarmee bedoel. Het is gewoon prettig om de eerste te zijn.

Volharding!

Toch herbergen al die nieuwe dingen ook het gevaar dat je er in opgaat totdat het nieuwe er vanaf is en daarna de interesse verliest. Niet omdat het minder waarde heeft, maar omdat het gaat vervelen.

En dat is zonde, want zoals ik al in eerdere blogs heb verteld is juist de periode na de initiële hype bepalend voor een volwassen toepassing en zou volharding dus leiden tot succes en niet het najagen van telkens maar weer noviteiten. In die zin is het dus contraproductief. Maar zoals rokers zullen kunnen beamen lukt het nou eenmaal niet altijd om slechte dingen te vermijden.

Zie het als een beloning

Mijn manier om om te gaan met deze verleiding is om nieuwe dingen te zien als een beloning. Ik trakteer mezelf dan ook uitsluitend op iets nieuws als ik het heb verdiend. Bijvoorbeeld door iets anders af te maken. En dat werkt prima voor mij.

Dat wil zeggen, soms kan ik de verleiding toch niet weerstaan en pak ik iets nieuws op terwijl ik eigenlijk met andere dingen bezig ben. In zo’n situatie dwing ik mijzelf om ook al het andere gewetensvol af te maken en dat betekent dus meer werk. En dat betekent werken in de avond of in het weekend.

Mijn gezin brengt me dan altijd weer op het rechte pad, waardoor ik de verleiding weer eventjes kan weerstaan. Totdat er weer iets nieuws naar me knipoogt…

Robert Mekking is zelfstandig organisatieadviseur. Volg Robert op www.twitter.com/robertmekking.

Tip de redactie