Een vreemde in een vreemd bedrijf

Afgelopen vrijdag was ik voor een gezamenlijke activiteit voor het eerst sinds mijn ontslag weer aanwezig in het pand van mijn voormalige werkgever. Een feest van herkenning! Het voelde echter niet meer als thuis.

Ik zwem inmiddels al weer twee maanden zonder zwembandjes en ik moet zeggen, het gaat best lekker. Natuurlijk mis ik een hoop zaken die in een groot bedrijf vanzelfsprekend zijn. Eén daarvan is de mogelijkheid om bezig te zijn met productontwikkeling. Ik ben daar gek op: knutselen aan een oplossing om die meerdere keren in te kunnen zetten bij klanten.

Tijdens zo'n periode ben je even wat minder bezig met declarabel werk voor klanten, maar binnen een groot bedrijf zorgen anderen er dan voor dat de schoorsteen blijft roken. Als ZZP-er is dat natuurlijk lastig.

Geen vertrouwde stek meer

Toen ik dus de mogelijkheid had om samen met een oud-collega aan de slag te gaan met gezamenlijke productontwikkeling en dus de last kon delen, greep ik de kans met beide handen aan. We spraken af op zijn werklocatie, mijn oude stek. Als gast weliswaar, maar toch erg vertrouwd.

In eerste instantie beviel me dat prima, ik herkende de mensen, de werkplekken en ook de koffie - waar ik al jaren een haat-liefde relatie mee had - smaakte me prima. Na een half uurtje merkte ik echter dat de atmosfeer anders was. Mijn gewaardeerde ex-collega's gedroegen zich koeler en hadden maar weinig tijd om met me te praten. Ik besefte dat mijn ooit zo vertrouwde stek een vreemd bedrijf was geworden.

Lid van een ander team

Naïviteit is van alle tijden en dus ook mij niet vreemd. Natuurlijk, niet iedereen was blij met mijn vertrek, maar ik had gedacht dat als de eerste maanden voorbij waren, de scherpe kantjes er wel vanaf zouden zijn. En dat viel dus tegen. Ik had andere ZZP-ers al over dit fenomeen gehoord, maar het was niet goed doorgedrongen.

Als je afscheid neemt van het leven als werknemer om ondernemer te worden, laat je eveneens je collega's achter je. En ergens is dat ook wel te begrijpen, in de ogen van de achterblijvers stap je als ZZP-er over naar een ander team. Je bent, met andere woorden, een vreemde geworden.

Wezenlijke verandering

En ze hebben natuurlijk gelijk. Het is nog pril, maar ik merk het nu al: ik verander. Mijn referentiekader wordt anders. Ik ga anders om met mijn klanten en de opdrachten die ik uitvoer. Ook de manier waarop ik zakelijk in het leven staat verandert drastisch.

Maar het is het besef dat ik zelf volledig verantwoordelijk ben voor het succes van mijn onderneming dat de meeste impact heeft gehad op mij als persoon. Daarom is mijn conclusie dat mijn oude collega's niet zijn veranderd, maar dat ze reageren op de wezenlijke verandering in mijzelf.

Robert Mekking is zelfstandig adviseur in de e-overheid op het gebied van het Zaakgericht Werken. Voor meer informatie: www.zaakgerichtwerken.com

Tip de redactie