NFF-openingsfilm De Held moet geen medelijden opwekken

Woensdagavond opent de 36e editie van het Nederlands Film Festival met de boekverfilming De Held. Auteur Jessica Durlacher wil dat de kijkers vooral voelen wat zij wil zeggen.

"Ik hoef zelf geen bevestiging, maar wil wel bevestiging voor het verhaal. Dat mensen voelen wat ik wil zeggen. Al het schrijven en films maken is daarop geënt toch? Je wilt een verhaal vertellen en dat mensen met je meevoelen", zegt de 55-jarige Durlacher in gesprek met NU.nl.

"Geen medelijden, daar gaat het niet om. Het gaat om het begrijpen. Iets van de geschiedenis, iets van het heden. Iets van je visie op de wereld, dat je dat kunt delen met anderen."

Het in 2010 gepubliceerde boek, dat de Opzij Litertatuurprijs kreeg, vertelt het verhaal van een joodse familie die erachter komt dat iemand hen kapot wil maken: de kleinzoon van een rabiate NSB'er.

Bekijk hier de trailer van De Held

Bezwering

Hoewel het een fictief verhaal is, toont het boek enkele gelijkenissen met het leven van Durlacher.

"Het boek was toch ooit een soort bezwering, een verhaling van angsten die ik zelf goed ken. Ook ik heb een vader die de kampen heeft overleefd, ook ik heb twee kinderen. Maar daar houdt de overeenkomst met het personage in het boek ook wel weer op."

Durlacher schreef zelf mee aan het scenario van de film, waardoor ze zelf in staat werd gesteld om het verhaal opnieuw te vertellen en merkte ze hoe de impact van sommige scènes veranderde.

"Het boek gaat over fictieve gebeurtenissen, in die zin komen ze tijdens het kijken naar de film niet hard binnen of bij me terug. Het is allemaal verbeelding geweest. Maar film is wel een veel directere manier om een verhaal te vertellen. In die zin is het anders, heftiger."

Verkrachting

"In de film gebeurt tijdens de verkrachtingsscène veel minder 'verkrachtingsachtigs' dan in het boek. Het boek is in die zin veel plastischer. Maar film is weer enger, omdat je er zo ontzettend bij bent, omdat het zo echt is. Als je het letterlijk zou hebben verfilmd zoals in het boek staat, had je het niet verdragen. Dat was te erg geweest. In film heb je minder nodig om meer te laten zien."

Tijdens het werken van de film werd Durlacher daarnaast geconfronteerd met een heel andere vertelwijze.

"Het grappige is dat wat er in een film in een split second getoond wordt, in een boek soms twintig pagina's nodig heeft en omgekeerd. In een boek hoef je een dialoog niet helemaal uit te schrijven dat kun je ook suggereren. En dat kan weer in een film totaal niet, want dan staan er twee mensen tegen over elkaar die niets zeggen. Het is het tegenovergestelde reservoir."

Feest

Durlacher erkent dat de feestelijke opening van het NFF een contrast vormt met het verhaal in de film.

"Maar ik moest er niet lang over nadenken om deze film tijdens het NFF in première te laten gaan. Dat klinkt misschien wat hoerig, maar zo bedoel ik dat niet. Ik wil gewoon verschrikkelijk graag dat heel veel mensen de film gaan zien. Uiteindelijk schrijf je om te communiceren, wat is anders het doel?"

Lees meer over:
Tip de redactie