AMSTERDAM – Draw The Line, zo heet het nieuwe album van David Gray. Het nieuwe werk van de zanger had nogal wat voeten in de aarde. De lange zoektocht naar ‘de essentie der dingen’, zoals hij het zelf noemt, is eindelijk voltooid.

Foto:  ANP

“Soms moet je een aantal stappen terug zetten, om weer vooruit te kunnen,” zegt de Britse zanger in een interview met NU.nl.

“Ik weet zeker dat dit album echt goed is. Misschien ben ik van het pad geraakt, of helemaal gek geworden, maar als er nitwits zijn die het niet gaan waarderen, dan weet ik wel wie er gelijk heeft. Ik.”

Onstuimig

Zelfs de oogverblindende nazomerzon in de tuin van het Vondel Hotel in Amsterdam, waar de zanger verblijft, tekent flets af bij de bruisende energie en het onstuimige enthousiasme wat Gray uitstraalt.

“De laatste tijd heeft een ontgiftende uitwerking op me gehad. Heel verfrissend.”

Hij zette het mes in zijn managementteam, ging aanvankelijk met geen enkele platenmaatschappij in zee en bovendien brak hij met het grootste gedeelte van zijn oude band.

“Het was tijd voor verandering. Ik merkte tijdens het maken van mijn vorige plaat Life in Slow Motion dat de handdoek als het ware helemaal uitgewrongen was. Er zat geen druppel creativiteit meer in.”

Steen voor steen

Gray behield alleen zijn bassist, zijn manager en wat andere sleutelfiguren. Hij verzamelde nieuwe, kundige en talentvolle mensen om zich heen en creëerde daarmee nieuwe uitdagingen voor zichzelf. Weg met de ideeën en sjablonen van zijn eerdere albums. Vanuit het niets alles weer steen voor steen opbouwen.

“Door al die veranderingen merkte ik dat ik mezelf bevrijdde uit een door mijzelf gecreëerde gevangenis. Een enorme creatieve ontlading. Alsof ik een nieuwe bron van energie had aangeboord. Ik had nooit eerder in mijn carrière zoveel geschreven.”

Politiek

En waar de teksten van de nummers op eerdere albums introvert waren, sommige zelfs haast autobiografisch, zijn de liedjes nu naar de wereld gekeerd. Hij waagt zich zelfs aan een licht politieke, kritische boodschap.

“Politiek is misschien niet helemaal het goede woord. Ik maak geen protestliederen zoals Bob Dylan. Je moet het meer zien als ‘genoeg is genoeg’, letterlijk Draw the Line.''

''We worden dagelijks doodgegooid met manipulerende billboards, televisiereclames en zelfs de ‘fucking’ stem van de radio probeert ons dingen aan te smeren die we helemaal niet nodig hebben. Wanneer is het genoeg? Wanneer trekken we die grens?”

Zwaarmoedig

David Gray is geen makkelijk mens. Hij vangt het album aan met het nummer Fugitive en de tekst ‘Is the answer non of the above’, maar er is geen vraag en er zijn geen antwoorden. Zwaarmoedige woorden.

“Misschien ben ik ook wel te zwaarmoedig nu, ‘but look, I’m still smiling’” glimlacht Gray, “maar het leven is zo mooi. Dat vergeten we te vaak. Het zit in de kleine dingen. We zijn te veel afgeleid van waar het daadwerkelijk om draait. Als we de wereld kapot maken, omdat de mensheid nu eenmaal een allesvernietigend wezen is, ‘so be it’.''

''Ik zeg niet dat we niet moeten veranderen, maar al de ‘horse shit’,al de bangmakerij, die we nu over ons heen krijgen is gewoon een nieuwe manier om geld aan ons te verdienen.”

Zomer

Toch zit Gray op het moment in de bloei van zijn carrière. De zoektocht zit erop. Draw The Line is niet zomaar een station op weg naar de bestemming, het album is de bestemming zelf.

“Dit album is misschien wel 110 procent van mijn kunnen. Eerdere albums gaf ik misschien 80, 85 procent van mezelf. Onbewust. Het neemt niet weg dat dit ook weer een fase is. Je zou het kunnen zien als de jaargetijden.''

''Op het moment zit ik midden in de zomer en pluk ik de vruchten, maar over een tijd kan het net zo goed weer herfst worden en zullen er weer nieuwe veranderingen op til staan. Maar op het moment ben ik uit mijn winterslaap en weer helemaal wakker.”

Het nieuwe album van David Gray, Draw The Line, ligt vanaf vandaag in de winkel.