Kritiek op olympisch Wilhelmus
AMSTERDAM - De versie van het Wilhelmus die op de Olympische Spelen is te horen staat bol van harmonische doodzonden.
Foto: NU.nl/Gera Nieland
In de klassieke muziek is het eigenlijk niet toegestaan om een sprong van een octaaf of een kwint (vijf tonen) omhoog of omlaag te maken en in de olympische versie gebeurt dat wel, schrijft het Nederlands Dagblad dinsdag.
Op internet klonk zondag al kritiek bij de huldiging van wielrenster Marianne Vos. "Welke amateur heeft hier het Wilhelmus geharmoniseerd!? Lekker parallellen tellen", schreef de jonge musicus Gerwin Hoekstra uit Winsum.
Genre
Componist Roelof Elsinga uit Ommen ligt volgens de krant niet wakker van de kwint- en octaafparallellen. "De harmonieën gingen er vanzelf heen en de parallel was onafwendbaar. Heel mooi was het niet. Maar in de popmuziek hoor je niet anders en daar maalt niemand erom." Wel wijst hij erop dat het bij bepaalde genres niet kan. "Misschien hoort het Wilhelmus wel bij zo'n genre."
Bekijk en beluister een fragment
Philip Sheppard heeft voor de 205 landen die meedoen arrangementen gecomponeerd die negentig seconden duren. Een orkest van 36 man zou vijftig uur bezig zijn geweest om de volksliederen op te nemen.
De officiële harmonisatie van het Wilhelmus is gemaakt door de in 1984 overleden Coenraard Lodewijk Walther Boer. Die versie wordt gespeeld bij gelegenheden zoals de nationale dodenherdenking en staatsbezoeken.
Lees alles over de Olympische Spelen
Door: Novum
Startpagina