Pearl Jam hartstochtelijk in Ziggo Dome
AMSTERDAM - Dat grote rockbands niet alleen maar een verplichte speellijst met hits afwerken bewees Pearl Jam dinsdagavond in de Ziggo Dome.
Eddie Vedder en consorten deden op ontspannen wijze waar ze zin in hadden en dat pakte goed uit.
Als een van de best verkopende rockacts sinds de jaren negentig heeft Pearl Jam weinig meer te bewijzen. Met een dot aan klassiekers op zak vult de grungeband uit Seattle al jaren achtereen grote zalen, of er nu nieuw materiaal wordt uitgebracht of niet.
Het laatste wapenfeit Backspacer dateert alweer uit 2009 en vorig jaar werd het twintigjarige jubileum nog opgeluisterd met de release van een documentaire die wereldwijd in bioscopen was te zien. Deze zomer doet de band een handvol festivals en concertzalen in Europa aan, waarvan tweemaal het fonkelnieuwe Amsterdamse Ziggo Dome.
Zomerzon
Na de tournee afgelopen week in Engeland te hebben afgetrapt, trok de band naar Amsterdam waar het een paar dagen vrijaf had. Frontman Eddie Vedder zong eerder deze week nog twee nummers mee tijdens het concert van Tom Petty and The Heartbreakers en vermaakte zich met zijn kroost in de doorbrekende zomerzon.
Desondanks was de ontspannen voorbereiding geen voorbode voor een lome vakantieshow. Met name Vedder wil rocken en de band komt dan ook furieus uit de startblokken met bevlogen uitvoeringen van Corduroy en Why Go.
Touwtjes
Nadat er even wat gas terug wordt genomen, met een fraaie uitvoering van Elderly Woman Behind The Counter In A Small Town als hoogtepunt, besluit de zanger de touwtjes definitief in handen te nemen. Want Vedder wil maar één ding vanavond: het gaspedaal diep intrappen.
Terwijl de rode wijn op het podium rijkelijk vloeit, laat hij zijn bandmaten meermaals in allerijl weten toch voor een andere invulling van de speellijst te willen kiezen. De met nieuwe gitaren bewapende roadies worden gesommeerd de snaarinstrumenten nog even vast te houden.
Interactie
Het is de opmaat naar een show waarin de band zich in hoog tempo door persoonlijke favorieten, vergeten albumpareltjes en zijn grootste hits heen werkt. Voor veel interactie met het publiek is weinig tijd; de band wil doorspelen en doet dat op geconcentreerde wijze.
Misschien komt het juist door de overdaad aan uptempowerk dat de momenten waarop het publiek even adem kan halen de mooiste van de avond vormen. De uitvoeringen van Nothingman en Indifference doen de toeschouwers sidderen en, obligaat of niet, Just Breathe en Black worden hartstochtelijk door de band voorgedragen.
Pinkpop
Na een wat ingetogen begin zien we tegen het einde van het optreden zelfs een glimp van de Eddie Vedder van twintig jaar geleden: gevaarlijk balancerend op de rand van het podium alsof hij ieder moment, net zoals hij in 1992 op fameuze wijze op Pinkpop deed, als een wilde kat het publiek in kan springen.
De roerganger zelf lijkt zich gaandeweg steeds meer in zijn element te voelen, maar helaas voor de aanwezige fans heeft hij zijn oude streken inmiddels verleerd. Dat neemt niet weg dat hij zijn belofte om geschiedenis te schrijven met de eerste echte rock-‘n’-rollshow in Ziggo Dome ruimschoots inlost.
Startpagina