Lisa Hannigan wil niet praten over Damien Rice

AMSTERDAM – Nadat Lisa Hannigan met haar zelf uitgebrachte debuutplaat al een nominatie voor de prestigieuze Mercury meepakte, is ze met opvolger Passenger toe aan het echte werk. "De rest van Europa moet er nu ook aan geloven", zegt ze.

Foto:  Wenn.com

In Nederland is de Ierse zangeres dan ook een beetje onder de radar gebleven ten tijde van haar solodebuut. Desalniettemin zullen veel mensen haar nog kennen als de tweede stem van Damien Rice en de bijbehorende vocalen op onder andere 9 Crimes. Maar Hannigan is niet het brutaalste meisje van de klas.

Zodra Damien Rice ter sprake komt slaat ze haar ogen verlegen neer. "Het was heftig, ik vind het nog altijd moeilijk om erover te praten. Toevallig hoorde ik 9 Crimes laatst op de radio en heb ik nog een traan weggepinkt. Het is zo mooi."

Ze wil noch ontkennen noch bevestigen of de twee nog contact hebben, maar eigenlijk doet dat er ook niet toe. Solo betekent ten slotte alleen en dat gaat de Ierse vooralsnog prima af. Inmiddels heeft Hannigan getekend bij een Amerikaans label en kan men buiten Ierland eindelijk ook met haar kennis maken.

Kans

"Eigenlijk is het helemaal niet zo erg dat ik nu pas de kans krijg om mijn muziek op grote schaal aan Europa en de rest van de wereld te laten horen. Het eerste album Sea Sew is vooral een les geweest. Ik moest leren hoe het is om een band te arrangeren en lange dagen in de studio te maken."

"Nu ging dat allemaal veel gemakkelijker met als gevolg een paar van de beste liedjes die ik tot op de dag van vandaag geschreven heb. Op Sea Sew was ik misschien iets te geforceerd op zoek naar vrolijkheid omdat ik vond dat het bij mij paste. Passenger is veel eerlijker en daarom bij vlagen ook donkerder."

Bagage

Over het thema van de plaat hoeft geen boek geschreven te worden; erg ingewikkeld is het namelijk niet. Passenger is op een zekere manier een metafoor voor het leven en het reizen met de emotionele bagage die daarbij hoort. Toch is er nog genoeg ruimte voor de nodige blijgeestigheid.

Knots bijvoorbeeld en dan met name de bijbehorende videoclip kun je onmogelijk afkijken zonder met een glimlach op je gezicht te eindigen. "Eigenlijk had ik dat niet helemaal goed doordacht", lacht Hannigan. "Elke kleur verf staat voor een instrument en wordt op de maat tegen mij aan gegooid, maar dat komt totaal niet over."

MTV

"Uiteindelijk stond ik daar met verf in mijn mond en in mijn ogen zo goed en zo kwaad als het kon mijn tekst te zingen. Maar het was het waard. Ik vind het tof om liedjes op zo’n manier extra leuk te maken. Kan mij het schelen dat MTV geen video’s meer uitzendt. Ik ben allang blij als één iemand hem op Facebook deelt."

"Hetzelfde geldt voor de muziek: zo lang er mensen zijn die ernaar willen luisteren ben ik tevreden. Ik heb liever dat een miljoen mensen mijn plaat horen en tien hem kopen dan andersom. Nu krijg ik de kans om op plaatsen te spelen waar ik normaal gesproken alleen heenging voor vakantie. Dat maakt het alleen al waard."