Hospital Bombers op de bres voor de liefde

AMSTERDAM - Het album At Budokan van de Amsterdamse band Hospital Bombers staat vol met ‘protestsongs tegen liefdesverdriet’. "Bijna al onze liedjes gaan over de liefde, maar op een hele strijdbare manier", licht zanger Jan Schenk toe.

In Traditional Maori Fight Song #9 zegt Schenk het zelfs letterlijk: "I’m not about to go out without a fight".

Het zijn echter niet zijn eigen woorden, maar die van drummer Marc van der Holst. Volgens violiste en zangeres Susanne Linssen is Van der Holst als songwriter in staat om schrijnende situaties zeer precies te beschrijven.

Met een ‘extra pijnlijk en heel écht’ verhaal tot gevolg. "Je voelt de pijn door de situatie, niet door het gebruik van grote woorden." Schenk prijst zich gelukkig met een liedjesschrijver als Van der Holst in de gelederen. "Ikzelf maak niet zulke hele goede nummers."

Synergie

Linssen denkt dat de kracht van Hospital Bombers vooral ligt in de synergie: de samenwerking tussen de bandleden levert meer op dan de som der delen. "Jan begrijpt wat Marc met zijn nummers wil en kan dat heel goed vertolken. Daarnaast houdt hij zich bezig met de productie: het moet bijzonder klinken."

Haar eigen rol ligt in het verzinnen van melodische hooks, vindt Linssen. "Dat werkproces is wat ons kenmerkt. We wijken niet echt af van die formule." Dat de liedjes snel blijven hangen heeft een logische verklaring: Van der Holst maakt gebruik van slechts een handvol, bij voorkeur majeur akkoorden.

Drang

"Op At Budokan staan misschien drie mineurakkoorden, op de vorige plaat één", zegt Schenk. "De truc is die akkoorden opbeurend en energiek te brengen. Met pit. Ook de paar kleine liedjes die op de nieuwe plaat staan hebben een bepaald soort drang in zich. Dat vind ik heel belangrijk."

"Als het niet lukt om die drang over te brengen, dan is een nummer niet gelukt. We zijn heel blij met wat onze werkwijze oplevert: de muziek wordt direct emotioneel, zonder allerlei shit eromheen." Het gat tussen debuut Footnotes en At Budokan is aanzienlijk: ruim vier jaar.

Eindeloos

Na de release van het debuutalbum begon de band direct aan nieuwe nummers, maar er werd ook heel veel gespeeld. Af en toe namen ze wat op, vervolgens bleef het werk weer liggen. "Het duurde eindeloos", verzucht Linssen. Toen de opnames voltooid waren, restte er nog één opdracht: de plaat afmixen.

Dat gebeurde in New York met John Agnello, niet de minste in zijn vakgebied. De Amerikaan mag onder andere Sonic Youth, Dinosaur Jr. en Mark Lanegan tot zijn klantenkring rekenen. "In zeven dagen hebben we alle nummers gemixt", vertelt Schenk.

Momentopname

"Agnello heeft zijn sound er overheen gegooid; alles is iets dikker geworden dan wanneer ik het zelf had gemixt." Linssen is het erover eens met Schenk dat hun perfectionisme ze soms in de weg zit. "We moeten ons realiseren dat een plaat ook gewoon een momentopname is", zegt ze.

Hoewel loslaten een kunst is die de band nog niet beheerst, lijkt de wil wel aanwezig. Schenk gaat zelfs zover te stellen dat het de ambitie van Hospital Bombers zou moeten zijn om ‘een plaat per jaar’ uit te brengen. Linssen daarentegen blijft realistisch en nuchter. "Ons grootste voornemen is dat we iets korter over de volgende plaat doen."

Hospital Bombers staat op 14 februari in Trouw, Amsterdam, met onder meer programmamaker Maxim Hartman en ex-provo en liefdesverdrietconsulent Roel van Duijn.

Lees meer over:

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter
Tip de redactie