Ricky Koole heeft moeite met Spotify

AMSTERDAM – Ricky Koole zegt dat veel mensen nog steeds een label op haar proberen te plakken. "Ik zal me erbij moeten neerleggen dat ik nooit echt ergens bij hoor", grapt ze tegen NU.nl.

Foto:  NU.nl/Alphons Nieuwenhuis

Koole is een succesvolle actrice, een gevierd zangeres en een ervaren theatermaakster. Ze houdt echter geen van haar activiteiten strikt gescheiden, maar ze merkt wel dat sommige mensen daar moeite mee lijken te hebben. "Dat had ik op de middelbare school al, dat ik vrienden had uit verschillende groepen."

Vooral binnen het journalistieke kamp ervaart Koole dat mensen haar in een hokje willen stoppen. "Ik bewandel mijn eigen pad", zegt ze er over. "Ik vind het stiekem wel leuk dat ik op veel gebieden meekan."

Met haar vierde album Wind Om Het Huis levert Koole haar eerste Nederlandstalige plaat af, waarvan ze het merendeel van de liedjes zelf schreef. "Ik vind het logisch dat als je zelf liedjes schrijft het in het Nederlands is. De liedjes zijn geschreven speciaal voor de plaat en voor de voorstelling."

Amerikaans

Los van de taal liet Koole zich wederom inspireren door typisch Amerikaanse muziek. "Ik hou erg van Amerikaanse muziek, met name uit het zuiden ervan", vertelt ze. "Ik val daar op, ook qua instrumentarium. Ondanks dat het Nederlandstalig is, is het qua klank nog steeds heel Amerikaans."

Koole bekostigde de opnames en de productie van haar album volledig zelf. "Ik investeerde 30.000 euro van mijn eigen geld in het album", laat ze weten. "Ik verdien het wel weer terug, hoor. Ik verkoop er nog veel, maar cd-verkopen zijn een aflopende zaak."

Spotify

Ze hekelt het idee dat artiesten hun muziek tegenwoordig bijna gratis moeten weggeven om het te promoten. "Iedereen wil dat ik mijn album meteen op Spotify zet, maar ik moet toch echt de studio en de muzikanten betalen. Dat kan niet."

"Dat is misschien heel dom van mij," vervolgt ze, "want ik weet dat mensen je muziek op Spotify kunnen ontdekken en dan misschien naar je concert komen. Maar ik heb er gewoon nog een beetje moeite mee. Ik geloof dat als je een miljoen keer gedraaid wordt, je een pakje kauwgum kunt kopen."

Persoonlijker

Koole vindt dat een goede zangeres net zo goed eigen werk als covers moet kunnen zingen. "Eigen nummers zingen is niet per se veel persoonlijker", vindt ze. "Het is hetzelfde proces, alleen schrijf je de nummers niet zelf. Je kunt covers ook echt naar je toe trekken."

Ze vergelijkt het zingen van andermans teksten met acteren. "Het is net als toneel spelen. Wanneer je Medea (Griekse tragedie, red.) speelt, moet je dat ook naar je toetrekken en het je eigen maken." Ook vindt Koole dat ze nog steeds groeit als zangeres. "Die oudere albums kan ik iets moeilijker terugluisteren", lacht ze.

Tuttig

Bewust van de heersende hokjesgeest, probeert Koole de liedjes op Wind Om Het Huis te duiden. "Het is wel Nederlandstalig, maar geen kleinkunst; het is niet tuttig", legt ze uit. "Bij kleinkunst denk je niet aan een Hammond-orgel. Daar hou ik van! Ook die trieste blazers."

"Daniël Lohues zei tegen me: ‘Deze kleur hebben we nog niet in Nederland.’ Ik vind het heel leuk als hij het prachtig vindt. Hij is ook een New Orleans-man. Ik denk dat de zompige klei van Nederland gelijk is aan de zompige klei van New Orleans. Dat overlapt elkaar een beetje."