We Have Band – Ternion
Het Londense electrotrio We Have Band won ooit een talentenjacht waarvan de hoofdprijs het openen van Glastonbury was. Daarna kwam hun carrière in een stroomversnelling en volgde een debuutalbum en tours over de hele wereld.
Waar het eerste album WHB zich met name op de indie-dansvloer richtte, is tweede album Ternion vanaf de eerste song duidelijk wat ingetogener. Gebleven is de gedeelde leadzang van de drie leden en hun duidelijke voorliefde voor elektronica.
Het tempo ligt echter bijna overal een tikkeltje lager en men lijkt meer tijd besteed te hebben aan de arrangementen. Kortom, alles is wat meer doordacht. En daar zit meteen Ternion's grootste probleem ten opzichte van We Have Bands eerdere werk.
De songs op Ternion missen namelijk stuk voor stuk de energie en de spontaniteit die met name de singles op WHB de moeite waard maakten. Ternion is daarmee een album dat veel meer met ratio dan met puur buikgevoel gemaakt lijkt te zijn.
Geforceerd
De band probeert hier geforceerd te ontwikkelen in plaats van gewoon te doen waar ze goed in zijn en er op te vertrouwen dat met ervaring ontwikkeling vanzelf komt. Kort gezegd doet We Have Band hier net iets te hard hun best en verliezen ze een beetje uit het oog wat hun juist zo uniek en plezierig maakt.
Ternion is helaas niet goed genoeg als kunstwerkje en niet aanstekelijk genoeg als popalbum. Zonde, want sympathiek is We Have Band zonder meer.
| Beoordeling: |
Startpagina