Zanger Opeth meed negativiteit
AMSTERDAM – Dat Opeth fans verloren heeft met het laatste album Heritage deert voorman Mickael Åkerfeldt niet. "We hebben de mensen die niet open-minded genoeg zijn van ons afgeschud", zegt hij.
Foto: NU.nl/Bart Notermans
Het Zweedse Opeth maakte in de jaren negentig naam als death-metalband. Op het dit jaar verschenen tiende studioalbum Heritage neemt de groep rond songwriter Mickael Åkerfeldt (37) afstand van dat genre: het is het rustigste Opeth-album tot nu toe. "Het is een ander soort plaat", erkent Åkerfeldt.
"Zodra we ermee klaar waren, besefte ik dat veel mensen Heritage zouden haten." Het maakte hem in eerste instantie angstig. "Ik ben de laatste tijd nogal lichtgevoelig. Negativiteit komt enorm hard bij me binnen." Het is een van de redenen waarom hij de recensies over Heritage links liet liggen.
"De enige kritieken die ik heb gelezen zijn degene die de platenmaatschappij me heeft opgestuurd en zij sturen alleen de positieve." Dat de nieuwe koers van zijn band niet bij iedere Opeth-fan even goed zou vallen, nam Åkerfeldt voor lief. Hij maakt zich niet zoveel zorgen meer.
"Veel mensen in de metalwereld geven niets om een begrip als ‘integriteit’. Zij zijn pas blij als een nieuwe plaat precies zo klinkt als de vorige plaat of als hun favoriete album. Voor mij betekent integriteit daarentegen heel veel." En dus volgde hij zijn intuïtie, met Heritage als resultaat.
Åkerfeldt denkt dat het album nieuwe fans heeft aangetrokken, ‘mensen die een probleem hadden met hoe we voorheen klonken’. Hij is niet rouwig om de eventuele afvallers. "Ik kan me voorstellen dat er veel mensen zijn die ons nu niet meer goed vinden, maar het is dan ook niet zo dat we op zoek zijn naar een perfecte fanbasis die alles wat we doen leuk vindt."
Reis
"Wij maken muziek voor onszelf en als je ons wilt vergezellen op onze reis, dan zijn een groot begrip van muziek en een brede muzieksmaak vereist." Behalve als maker beschouwt Åkerfeldt zichzelf ook als fan van zijn werk. Nadat de laatste hand aan Heritage gelegd was, luisterde de Zweed maandenlang meermaal daags naar het eindresultaat.
"Ik werd zelfs onrustig als ik andere muziek hoorde", vertelt hij. "Dan wilde ik weer naar mijn eigen muziek luisteren. Als ik naar Heritage luisterde had ik niet het gevoel dat ik naar mezelf luister, maar gewoon naar muziek die ik goed vind. Op een gegeven moment bereik je een punt waarop je er genoeg van hebt. Dat punt heb ik inmiddels bereikt: ik luister het album niet meer."
Startpagina