The Black Keys maakt papier-machérock

AMSTERDAM – Het heeft tien jaar geduurd, maar met El Camino lijkt niets The Black Keys meer in de weg te staan om definitief een van de grootste namen in rock te worden. "We hebben het geluk gehad lange tijd onder de radar te blijven."

Foto:  NU.nl/Paul Barendregt

Een jaar geleden verraste The Black Keys vriend en vijand met Brothers, maar het woord stilzitten komt niet voor in het woordenboek van drummer Patrick Carney en zanger/gitarist Dan Auerbach. Je verdenkt het duo er bijna van een fabriek in Thailand te bezitten waar vijfhonderd twaalfjarige meisjes constant nieuwe muziek schrijven.

Zeker aangezien The Black Keys het afgelopen jaar nagenoeg non-stop op tour geweest is. "Dit album was een soort test", aldus Auerbach. "We wilden heel veel doen, maar er was ontzettend weinig tijd. Vaak hadden we maar een paar dagen tussen de optredens door om liedjes op te nemen."

Het gegeven dat het duo inmiddels tien jaar meedraait in de muziekwereld, zorgt ervoor dat El Camino, inclusief de daarvan afkomstige single Lonely Boy, een ietwat nostalgische plaat geworden is. De titel betekent letterlijk ‘het pad’ en op de albumhoes prijkt het oude tourbusje (overigens geen El Camino) van de twee.

Festivalweides

"We hebben jaren geleefd in dat busje. We aten en sliepen erin en schreven er nieuwe nummers in. Inmiddels touren we er al jaren niet in, omdat we tegenwoordig groter zijn, maar hij blijft een bijzondere betekenis houden. Ik mis verder niets aan die tijd. Geef mij maar volle arena’s en festivalweides in plaats van kleine kroegen."

"Ik ben blij dat het bij ons niet zo snel is gegaan. We hebben de ene na de andere band gebombardeerd zien worden tot de toekomst van rock, terwijl wij ergens in de schaduw stonden. De meeste daarvan zijn inmiddels gestopt of vergeten terwijl wij vrolijk doorgaan."

Vruchten

"We werden beetje bij beetje succesvoller en plukken daar nu de vruchten van. Ik ben ook niet bang dat Lonely Boy ervoor gaat zorgen dat er een ander soort publiek op onze shows afkomt. Tijdens de vorige tour merkten we wel dat veel mensen Tighten Up bijvoorbeeld helemaal meezingen, maar de meeste fans volgen ons al een lange tijd."

"Ik kan ook niet wachten om dat nummer te spelen en te zien hoe mensen meezingen." Aangezien Lonely Boy na één luisterbeurt al gegarandeerd een week in je hoofd blijft zitten, moet het met de shows wel goed komen. The Black Keys kiest op El Camino ook bewust voor een werkwijze die makkelijker naar het podium te vertalen is.

Zekerheid

"Je kunt El Camino zien als een reactie op Brothers. Dat bleek uiteindelijk een echte studioplaat. Sommige nummers daarvan konden we live simpelweg niet goed genoeg spelen en dat werkte frustrerend. Toen we aan het opnameproces begonnen was dat eigenlijk de enige zekerheid: het moest live werken."

"Onze werkwijze is ook nogal veranderd. Voor deze plaat schreven we, op Little Black Submarines na, eerst de muziek en daarna pas de tekst. Dat heeft ervoor gezorgd dat de teksten veel minder betekenis hebben. De muziek ondersteunt in dit geval de woorden niet, maar andersom."

Gecompliceerd

"Het is lastig om verhalen catchy te maken en omdat we de focus vooral op de melodie legden, zijn de teksten veel minder gecompliceerd. Toen Pat en ik voor het opnameproces door Nashville reden, draaiden we alleen maar dingen als The Cramps, The Clash en jaren vijftig-rockabilly."

"Dat heeft ook veel invloed op de plaat gehad." Auerbach is zich er heel goed van bewust dat deze plaat het duo nog wel eens naar de absolute top kan torpederen, maar meent dat het vooral toeval is. Dat de plaat geproduceerd is door Brian Burton (Danger Mouse), komt volgens hem alleen vanwege een bijzondere vriendschap.

Succes

"We dachten echt niet: Tighten Up (ook geproduceerd door Danger Mouse, red.) heeft ons succes gebracht en daarom moeten we maar eens een hele plaat met Brian opnemen. Dan hadden we wel een tweede Brothers gemaakt."

"Hij is een goede vriend en heeft ervoor gezorgd dat alle ideeën in ons hoofd bij elkaar zijn gekomen op de plaat. Het is papier-machérock. Heel veel kleine dingen die samen iets moois vormen."