Peter Frampton springlevend in HMH 
AMSTERDAM – Het Britse rockicoon Peter Frampton viert het 35e jubileum van zijn befaamde livealbum Frampton Comes Alive! met een uitgebreide tournee. In Amsterdam liet hij zaterdagavond zien en horen dat hij nog springlevend is.
In Nederland reikt Framptons bekendheid niet veel verder dan als auteur en uitvoerend artiest van de hits Show Me The Way en Baby, I Love Your Way – hoewel de laatste mogelijk bekender is in de reggaeversie van Big Mountain uit 1994. Dat neemt niet weg dat Frampton daarna nog erg actief was en zeer gerespecteerd is.
Vooral in de VS geldt Frampton als een soort halfgod van de rockmuziek. Voor een hele generatie jongeren was Frampton Comes Alive! midden jaren zeventig de soundtrack van hun leven, verspreid over twee plakken vinyl. In de Amerikaanse popcultuur wordt talloze malen gerefereerd aan Framptons muziek.
Bovendien vond Bowie hem interessant genoeg om als leadgitarist op te treden tijdens diens Glass Spiders-tournee. Frampton bevestigde onlangs nog op NU.nl dat dit ervoor zorgde dat hij weer erkenning kreeg. Echter, wie naar een concert van Peter Frampton gaat, weet uit eerste hand dat de zanger en gitarist louter lof verdient.
Waarschuwing
Vanaf een bandje wordt het aanwezige publiek in de HMH toegesproken door acteur William Shatner, die de Frampton-fans op grappige wijze instrueert over het verloop van de avond (Frampton speelt op Shatners album Searching Major Tom). Shatner waarschuwt het publiek alvast dat het een lange zit wordt met een totale duur van drie uur.
De eerste twee daarvan bestaan uit de setlist van het Frampton Comes Alive!-concert, waar er in elpeevorm miljoenen van over de toonbank zijn gegaan. Te beginnen met Something’s Happening, waarin Frampton meteen zijn gitaarkunsten (een midden tussen Johnny ‘Guitar’ Watson, Keith Richards en Pat Metheny) kan tentoonspreiden.
Talkbox
Meteen daarna volgt het overduidelijk op Listen To The Music van The Doobie Brothers geïnspireerde Doobie Wah, dat via Lines On My Faces leidt naar Framptons lijfnummer Show Me The Way. Framptons roemruchte talkbox (waarmee hij gitaargeluiden middels zijn mond vervormt) komt dan voor het eerst van stal.
Later gebruikt hij het apparaat (dat ook te horen is in Livin’ On A Prayer van Bon Jovi en Pigs (Three Different Ones) van Pink Floyd) tijdens een komisch intermezzo met het publiek. Frampton komt vaak grappig uit de hoek, maar nergens om het muzikale aspect te compenseren. Dat is namelijk niet nodig; Frampton en band musiceren op zeer hoog niveau.
Rockadonis
De souplesse waarmee de muzikanten nummers als Do You Feel Like We Do, All I Want To Be (Is By Your Side) en Baby, I Love Your Way neerzetten, is bewonderenswaardig. En hoewel Frampton nog maar nauwelijks lijkt op de langharige rockadonis op de hoes van Frampton Comes Alive!, is zijn stem onveranderd.
Hij speelt met zijn vroegere roem, door op de videoschermen achter hem oude beeldmateriaal van hemzelf af te wisselen met foto’s van fans die poseren met zijn albums en posters. Ook fragmenten uit The Simpsons en Family Guy waarin Frampton een rol speelt, komen voorbij.
Avontuurlijk
Na een twintig minuten durende pauze keert Frampton terug met wat kan worden gezien als een zeer uitgebreide toegift (inclusief George Harrisons While My Guitar Gently Weeps als echte toegift). Te beginnen met Asleep At The Wheel, gevolgd door de avontuurlijke instrumentaaltjes Float, Boot It Up en Double Nickels.
Zeer opmerkelijk – en geslaagd! – is Framptons uitvoering van Soundgardens grungehit Black Hole Sun. Peter Frampton toont aan dat hij zoveel meer kan dan wat zijn twee wereldhits doen vermoeden. Met de eerste set van de avond kan hij terecht op Bospop, met de tweede op North Sea Jazz. Frampton is een levende legende.
Startpagina