Florence + The Machine na optreden de pub in
LONDEN – De Britse zangeres Florence Welch speelt een thuiswedstrijd wanneer ze haar nieuwe album Ceremonials presenteert in Hackney Empire, tijdens haar enige nog resterende concert van 2011.
Foto: Tom Beard
Het in Oost-Londen gelegen Hackney Empire is een theaterzaal, gebouwd in 1901, in weelderige en overdadige Victoriaanse stijl. Het decor steekt schril af tegen het aanwezige publiek; jonge Britse hipsters, voornamelijk meiden, die komen genieten van een van de stemmen van hun generatie. In Groot-Brittannië alleen al verkocht de zangeres ruim een miljoen exemplaren van haar debuut.
De opkomst van Florence + The Machine – na het draaien van een verzamelalbum van The Clash, dat dienst doet als voorprogramma – gaat dan ook gepaard met luid applaus, gegil en gefluit. Frontvrouw Florence Welch ziet er betoverend en gracieus uit, als een vergeten filmster uit de jaren twintig.
Er hangt een zekere mystiek om haar verschijning en dat is nou juist wat Welch zo interessant maakt. Ze weet haar hoekige stem optimaal te benutten, zelfs al toont ze niet haar volledige bereik. Maar waarom zou je ook het hele palet aan kleuren gebruiken, als je met slechts een aantal daarvan al een prachtig schilderij kunt afleveren?
Verschil
De nadruk tijdens het optreden in Hackney Empire ligt op nieuw werk van Florence + The Machine. Het is geen wereld van verschil met wat we al kenden van het debuutalbum Lungs, al blijken de nummers van Ceremonials – in ieder geval live – meer bombastisch en urgenter dan hitjes als Kiss With A Fist of You've Got The Love.
Nummers die vanavond overigens jammerlijk afwezig blijven. Dog Days Are Over en Rabbit Heart (Raise It Up) bevinden zich tussen de handvol aan liedjes die van het album Lungs worden gespeeld. Ze passen prima tussen de recente pennenvruchten.
Lofuitingen
Het publiek laat geen moment onbenut om Florence te laten weten dat het van haar houdt. De zangeres is duidelijk onder de indruk van alle lofuitingen van haar fans en benadrukt meerdere malen hoe fijn ze het wel niet vindt om weer in Londen te spelen. Even treedt Welch uit haar rol van het ongrijpbare enigma.
Florence + The Machine laat een goede indruk achter met de eerste gezamenlijke liveuitvoeringen van de nieuwe nummers, al is het een thuiswedstrijd die al bij voorbaat een gewonnen strijd is. Euforisch viert Welch dat zoals Britten dat bijvoorkeur doen; in een pub, verderop in de straat.
Startpagina