Black-metal domineerde jeugd Ryan Adams

 AMSTERDAM - De uiterst productieve Amerikaanse muzikant Ryan Adams zette zijn creatieve output de afgelopen twee jaar op een aanzienlijk lager pitje. Voor zijn doen althans. "Ik wilde gewoon een beetje leven", zegt hij tegen NU.nl.

 De discografie van Ryan Adams is even fascinerend als grillig. Na een reeks platen met de band Whiskeytown, bracht Adams in 2000 zijn solodebuut Heartbreaker uit, dat in het najaar van 2001 werd opgevolgd door het zeer succesvolle Gold. Onlangs verscheen zijn dertiende studioalbum Ashes & Fire.

Tijdens het gesprek met NU.nl draagt Adams een zwart T-shirt van een obscure black-metalband. Er blijkt zowaar een verhaal achter te zitten. "Ik luister al van kinds af aan naar metal. Het is een terugkerend thema in mijn leven. Het is de eerste muziek waar ik naar luisterde en het is me mijn hele leven bijgebleven."

De zanger komt met een wat onwaarschijnlijke vergelijking om zijn punt te verduidelijken. "Een chefkok maakt alleen maar haute cuisine in, bijvoorbeeld, een Frans restaurant, besteedt veel tijd in de keuken om voedsel te bereiden voor mensen en maakt ongelofelijk verfijnde gerechten; maar misschien geeft hijzelf de voorkeur aan pizza."

Uiting

De metafoor komt wat ongelukkig over, omdat hij zichzelf onbewust gelijkstelt aan haute cuisine en black-metal aan pizza. "De muziek die ik zelf speel is een andere uiting van wie ik ben", zegt hij tijdens een andere poging het te verduidelijken. "Voor mij voelt het natuurlijk om liedjes te maken met akoestische gitaar."

Zijn album Ashes & Fire staat dan ook zo ver weg van metal als maar mogelijk denkbaar is. "Je observatie dat dit album gemoedelijker en kalmer is, vind ik logisch", zegt Adams. "Een plaat heeft echter niet maar één betekenis. Ieder liedje heeft specifieke emotionele schakeringen en ze vertellen ieder een ander verhaal."

Weerspiegelen

In hoeverre de platen van Adams daadwerkelijk iets zeggen over hemzelf, laat de New Yorker in het midden. "Ik denk niet dat liedjes iemand zijn emotionele staat over een langere periode kunnen opsommen. Liedjes en albums zijn kunstwerken, die de artiest weerspiegelen in het verhaal dat hij vertelt."

"Je moet de teksten niet honderd procent letterlijk nemen", legt hij uit. "Een gedeelte is exact zo als het er staat, maar het is omgeven van observaties die de lege plekken opvullen." Heel erg autobiografisch is zijn werk dus niet. "Uiteindelijk zijn ze een op zichzelf staand iets. Er zit niet meer van mezelf in dan nodig is."

Herkennen

Onlangs gaf Adams toe dat de videoclip van New York, New York gebaseerd is op de leader van Friends. "Ik woonde in Londen in de winter van 2003-2004. Het was de eerste keer dat ik langere tijd niet in de VS was. Mijn vriendin indertijd kwam ook uit New York, dus het voelde prettig dingen uit de serie (die zich afspeelt in New York, red.) te herkennen."

"We hebben alle afleveringen gekeken. Gek genoeg nog steeds op videobanden, van de videotheek waar we ze huurden", bedenkt Adams zich achteraf. "Het werd een soort vaste pijler in ons leven. Best wel schattig." Van de spin-off Joey heeft hij nog nooit een aflevering gezien. "Je hebt alle karakters nodig om de show te laten werken."

Geleefd

Na een decennium van onafgebroken platen maken en optreden, was Adams even aan een pauze toe. "Ik heb tijd vrijaf genomen. Op iedere mogelijke manier. Ik heb gewoon geleefd en totaal geen muziek gedraaid." In platenproducer Glyn Johns vond Adams de juiste persoon om zijn discografie vervolgens verder uit te bouwen.

"Glyn was al een hele tijd in mijn leven. Ik had al bedacht dat we op een ooit samen aan een album zouden werken. In 2000 hebben we erover gesproken (Johns zoon Ethan produceerde indertijd Heartbreaker, red). Het heeft tien jaar geduurd. Het kwam er gewoonweg niet eerder van omdat ik bezig was met het maken van andere platen."

Ryan Adams staat op 4 november in Chassé, Breda.